in

Ψtalk: ”Νιώθω τύψεις για οτιδήποτε κάνω και ζω μια ζωή γεμάτη ενοχή και δισταγμό για τα πάντα.”

Απαντά η Άντζελα Τερζή, Ψυχολόγος

Το να μην έχω μάθει να θέτω όρια, με έχει φτάσει σε αδιεξοδο. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που με έμαθε να γίνομαι χαλί να με πατήσουν όλοι οι υπόλοιποι, από ευγένεια πάντα. Προσπαθώ να το αποβάλλω από τη ζωή μου με πολύ κόπο. Νιώθω τύψεις για οτιδήποτε κάνω και ζω μια ζωή γεμάτη ενοχή και δισταγμό για τα πάντα. Δεν έχω μάθει να ζητάω αυτά που θελω, δεν έχω μάθει να βάζω τα όρια μου, πάντα η απάντησή μου πρέπει να είναι ναι. Έχω κάνει μεγάλα βήματα αλλά έχω ακόμα πολύ δρόμο. Ελπίζω με την αφοσίωση μου στο στόχο αυτό, να καταφέρω να αρχίσω να ζω πιο ελεύθερη.

Από την: Αποστολία


Αγαπητή Αποστολία,

Σ’ ευχαριστούμε πολύ που μοιράστηκες μαζί μας την ιστορία σου! Αρχικά να σου πω ότι το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός, ότι έχεις αναγνωρίσει την αδυναμία σου να λες όχι και να θέτεις όρια, καθώς έτσι έχεις περισσότερες πιθανότητες να το υπερνικήσεις σιγά-σιγά. Οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν αυτό το ζήτημα αδυνατούν πολύ να το αναγνωρίσουν και να το κατανοήσουν, με αποτέλεσμα να πιέζονται ψυχολογικά, χωρίς καν να καταλαβαίνουν το γιατί. Επομένως, είσαι ήδη σε πολύ καλό δρόμο!

Κάτι ακόμα που θεωρώ σημαντικό στην αφήγησή σου είναι ότι έχεις συνδέσει ξεκάθαρα την αδυναμία σου να οριοθετείς και να λες όχι, με τον τρόπο που μεγάλωσες στην οικογένειά σου. Είναι πράγματι τόσο άμεση η συσχέτιση, όσο δεν φανταζόμαστε! Μεγαλώνοντας εσωτερικεύουμε τις φωνές των γονιών μας ή άλλων σημαντικών προσώπων στη ζωή μας, με αποτέλεσμα να μας επηρεάζουν και να ελέγχουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε και δρούμε, ακόμα κι όταν αυτό δεν το καταλαβαίνουμε. Δηλαδή, τείνουμε να κάνουμε πράγματα που έχουμε μάθει ότι επιβραβεύονται από τους γονείς μας ή συμπεριφορές που έχουμε δει από τους ίδιους, καθώς αυτό έχει διαμορφώσει την ιστορία μας και τον τρόπο που βλέπουμε και αλληλεπιδρούμε με τον κόσμο.

Ωστόσο, αυτό κάποιες φορές μπορεί να μην είναι βοηθητικό για εμάς και να πρέπει να σπάσουμε αυτό το μοτίβο και να εμπλουτίσουμε αυτές τις εσωτερικές φωνές. Με δεδομένο ότι και οι δύο σου γονείς έχουν τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα, είναι βοηθητικό να βρεις μία άλλη φωνή που θα σε ενθαρρύνει προς την κατεύθυνση που θες και θα σε ενισχύει να λες όχι και να θέτεις όρια. Ίσως είναι μία φίλη, ένα άλλο συγγενικό πρόσωπο, ένας συνάδελφος, ένας μέντορας, ένας ψυχοθεραπευτής. Αυτό που χρειάζεσαι είναι μία φωνή, που θα ενδυναμώσει το κομμάτι σου που προσπαθεί σε κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται να θέτει όρια και να διεκδικεί αυτό που θέλει, αλλά συχνά αποτυγχάνει. Στην αρχή ίσως να σε δυσκολεύει αρκετά και να πρέπει να σκέφτεσαι πολύ συνειδητά εκείνη τη στιγμή «Τί θα έκανε ο τάδε; Τί θα μου έλεγε να κάνω;». Στη συνέχεια όμως, και καθώς η φωνή αυτού του ανθρώπου θα εσωτερικεύεται περισσότερο μέσα σου, τόσο πιο εύκολο και αυτόματο θα σου είναι.

Το μεγάλο στοίχημα είναι να καταφέρεις να αντέξεις να μην κάνεις αυτό που περιμένουν οι γονείς σου ή οποιοσδήποτε άλλος από εσένα. Με τον καιρό θα ανακαλύψεις ότι τελικά το ζήτημα δεν είναι να μην απογοητεύσεις εκείνους, αλλά να μην απογοητεύσεις τον εαυτό σου. Εσύ είσαι εκείνη που ίσως να μην αντέχεις να εναντιωθείς σε αυτό που σου ζητάνε, να μην αντέχεις να χαλάσεις την «εικόνα» σου, να μην αντέχεις να μην είσαι για μία ακόμη φορά το «καλό παιδί». Αν εκείνη τη στιγμή αποφασίσεις ότι αντέχεις να πληρώσεις το «κόστος» και βάλεις τα όριά σου και διεκδικήσεις αυτό που θέλεις, τότε θα εντυπωσιαστείς πόσο γρήγορα θα προσαρμοστούν και οι γύρω σου. Θα διαπιστώσεις πολύ γρήγορα ότι τελικά το ζήτημα είναι με τον εαυτό μας κι όχι με τους άλλους.

Στην παραπάνω διαδικασία μπορεί να σε βοηθήσει και να σε ενδυναμώσει και κάποιος ψυχοθεραπευτής. Σε περίπτωση που μπορέσεις κάποια στιγμή στο μέλλον να επισκεφθείς έναν ψυχοθεραπευτή, να ξέρεις ότι στα πλαίσια της θεραπευτικής σας σχέσης θα μπορέσεις σιγά-σιγά να αναπτύξεις και να εσωτερικεύσεις μία πιο βοηθητική και ενδυναμωτική φωνή, τη φωνή του θεραπευτή σου! Πιστεύω, ότι θα έχεις να αποκομίσεις πολλά από μία τέτοια σχέση και θα σε βοηθήσει ακόμα περισσότερο στο να θέτεις όρια και να διεκδικείς.

Μη σταματήσεις να προσπαθείς, να διεκδικείς, να οριοθετείς. Κι αν ακόμα δεν το καταφέρνεις πάντα, σημασία έχει να μην πάψεις ποτέ να προσπαθείς!

What do you think?

10 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Είναι αρκετά όσα έχω κάνει μέχρι στιγμής στη ζωή μου;

Η κουλτούρα του βιασμού: πώς και ως πότε;