Ψtalk: “Μήπως προτιμώ να είμαι το θύμα σε έναν χωρισμό;”

Ψtalk: “Μήπως προτιμώ να είμαι το θύμα σε έναν χωρισμό;”

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΛΕΩ ΟΧΙ,ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ Η ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΕΥΓΩ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ…ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ,ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΣΧΕΣΗ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΚΑΨΟΥΡΑΣ, ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕ ΜΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΟΣΑ ΑΠΟΖΗΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑ ΠΡΩΤΗ, ΓΙΑΤΙ ΗΜΟΥΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ…ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΚΑΙ ΣΧΕΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΙΧΑΝ ΕΝΑ ΤΑΒΑΝΙ ΚΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΧΑΛΑΡΟΣ…ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΣΧΕΣΗ,ΑΛΛΑ ΕΛΕΙΠΕ Η ΚΑΨΟΥΡΑ…ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΝΑ ΦΥΓΩ, ΩΣΤΟΣΟ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΑΠΟΖΗΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ.Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΩΘΗΣΑΝ ΝΑ ΦΥΓΩ, ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ Η ΥΠΑΡΞΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ 2 ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΕΚΕΙ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΣΚΑΜΠΑΝΑΕΒΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ ΕΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΟΥΤΕ ΕΜΕΝΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ…ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΠΑΝΩ ΜΟΥ; ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ “ΘΥΜΑ” ΚΑΙ ΟΧΙ Ο “ΘΥΤΗΣ” ΣΕ ΕΝΑΝ ΧΩΡΙΣΜΟ;;

Από τον/την:ΑΝΝΑ


Αγαπητή Άννα,

Ευχαριστούμε πολύ που μοιράστηκες μαζί μας τον προβληματισμό σου, κι έτσι έχουμε την ευκαιρία να βρούμε ένα κοινό σημείο συνάντησης μέσα από τις προσωπικές μας εμπειρίες. Ξεκινάς λέγοντας πως αναρωτιέσαι γιατί δεν μπορείς να φύγεις δυναμικά από καταστάσεις που δεν σε καλύπτουν πλήρως.

Εγώ με τη σειρά μου αναρωτιέμαι γιατί θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό? Γιατί να χρειάζεται να φεύγεις δυναμικά και όχι με τον τρόπο που πράγματι εκφράζει τη δεδομένη στιγμή τα συναισθήματά σου? Θέλω να πω πως καταλαβαίνω ότι φεύγεις από κάτι που δεν σου ταιριάζει πλήρως, αλλά εν μέρει αν κοιτάξεις πιο βαθιά εντός σου, σίγουρα θα βρεις κομμάτια και ανάγκες που εξυπηρετούσε αυτό που αποχωρίζεσαι.

Επέτρεψε στα κομμάτια και στις ανάγκες αυτές να μην αποχωρίζονται δυναμικά την κατάσταση αυτή, δώσε χώρο και στα πιο ευάλωτα συναισθήματά σου, γιατί είναι κομμάτια σου και αξίζουν εξίσου!Συνεχίζεις αναφερόμενη στις σχέσεις σου, και πιο συγκεκριμένα περιγράφεις δύο πολύ αντίθετες καταστάσεις που έχεις βιώσει. Η μία χαρακτηρίζεται από πολύ έντονο ερωτικό συναίσθημα, αλλά πέρα από αυτό δεν φαίνεται να καλύπτει όπως λες άλλες συναισθηματικές σου ανάγκες.

Ενδεχομένως αυτό το έντονο ερωτικό πάθος να επισκίασε όλα τα υπόλοιπα, δημιουργώντας μία μεγάλη ανισορροπία. Η δεύτερη σχέση μοιάζει πιο γήινη, φαίνεται σαν να μπήκες σε αυτή χωρίς αποθέματα ερωτισμού μιας και τα ξόδεψες όλα στην πρώτη. Έτσι, αν και κάλυπτε άλλες ανάγκες σου, έλειπε το βασικό δομικό υλικό της, και πώς να κρατηθεί χωρίς αυτό? Κι εδώ λοιπόν δεν υπήρχε ισορροπία. Αναζητώντας έναν κοινό παρονομαστή στις δύο καταστάσεις που μοιράζεσαι μαζί μας, εγώ θα τοποθετούσα ακριβώς αυτή την έλλειψη ισορροπίας μεταξύ ερωτικής έντασης και συντροφικής επικοινωνίας. Αυτή η ισορροπία προφανώς δεν είναι κάτι που κανείς μπορεί να βρει έτοιμο στη σχέση, αντίθετα είναι κάτι που μπορούν δύο σύντροφοι να χτίσουν μαζί.

Εγώ, αγαπημένη Άννα δεν σε βιώνω ως θύμα ή ως θύτη, αλλά ως ένα πρόσωπο που παλαντζάρει ανάμεσα σε άκρα και που δοκιμάζει να γνωρίσει τον εαυτό της και να συναντήσει τις ανάγκες της μέσα από τις ερωτικές σχέσεις και τη συντροφική αλληλεπίδραση.

Επίσης βρίσκω πολύ θαρραλέο τον τρόπο που εξελίσσεσαι και εναρμονίζεσαι κάθε φορά με τις ανάγκες σου. Δοκίμασε ίσως  από δω και πέρα να μην δίνεις όλη σου την προσοχή σε μία, γιατί έτσι μένουν ακάλυπτες οι υπόλοιπες και διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος της ανισορροπίας που περιγράψαμε πιο πάνω.

Ωστόσο, να έχεις υπόψη σου ότι μπορείς να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, τις ανάγκες σου και τον τρόπο που σχετίζεσαι μέσα από τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας.

Εύχομαι να βρεις τον τρόπο να βρίσκεις πάντα αυτό που χρειάζεσαι, γιατί το αξίζεις!

ΚοινοποίησηFacebookLinkedIn
Συμμετοχή στη συζήτηση

Archives

Categories