Ψtalk: “Φοβάμαι την ιδέα του θανάτου”

Ψtalk: “Φοβάμαι την ιδέα του θανάτου”

Εδώ και αρκετό καιρό φοβάμαι πολύ την ιδέα του θανάτου και αρκετά συχνά έρχονται στο μυαλό μου σκέψεις του τύπου και αν σε κάτι χρόνια πάθεις το τάδε και αν συμβεί το τάδε.Είναι πολύ ενοχλητικός φόβος που έρχεται συχνά στο μυαλό μου και δεν ξέρω τι να κάνω για να σταματήσει. Επίσης όσο πιο πολυ το σκέφτομαι και το φοβάμαι δημιουργείται και άλλος φοβος, ο φοβος της αυθυποβολης, φοβαμαι οτι επειδη το σκέφτομαι συχνα στο τελος θα συμβει εξαιτιας της σκέψης μου.

Ελεάννα


Γεια σου Ελεάννα,

Φαίνεται από τα όσα γράφεις ότι βιώνεις κάτι αρκετά υπαρξιακό αυτήν την περίοδο της ζωής σου. Ο θάνατος είναι για όλους τους ανθρώπους κάτι άγνωστο, σκοτεινό και τρομακτικό. Όλοι γεννιόμαστε και προχωράμε προς τον θάνατο, αυτό είναι κάτι αμετάκλιτο και όντως μεγάλο για τον ανθρώπινο νου. Κανείς δεν ξέρει πότε θα πεθάνει ούτε τον τρόπο και αυτή η άγνοια κάνει τα πράγματα ακόμα πιο ανεξέλεγκτα και τρομακτικά.

Ο θάνατος υπάρχει μέσα μας σαν δύναμη και υπάρχει και στη ζωή σαν κατάσταση καθημερινά. Νομίζω ότι κάθε μέρα μπορούμε να εντοπίσουμε μικρούς ή μεγάλους θανάτους – με την έννοια της απώλειας και της φθοράς- στη ζωή μας.

Υπάρχει όμως και η ζωή. Υπάρχει μέσα μας και υπάρχει και γύρω μας.

Kάθε στιγμή υπάρχει ο θάνατος και υπάρχει ηζωή… κάθε στιγμή κάτι γεννιέται και κάτι πεθαίνει. Η αναπνοή μου διαδέχεται η μία την άλλη, όπως και οι χτύποι της καρδιάς μου, με πηγαίνουν λίγο πιο μετά ένας ένας, με πηγαίνουν στην επόμενη στιγμή. Μπορείς να επιλέξεις να πεις πεθαίνω ή να πεις είμαι ζωντανός. Ο καθένας μπορεί να ζήσει και να πεθάνει ανά πάσα στιγμή. Ο καθένας μπορεί να έχει αυτή τη ροή και να μπει σε αυτή την παύση.

Αυτός που γνωρίζει την πιθανότητα θανάτου,γνωρίζει και τη πιθανότητα ζωής. Το φως και το σκοτάδι πάνε μαζί, το ένα διαδέχεται το άλλο και το ένα χρειάζεται το άλλο. Χωρίς το σκοτάδι, δεν θα υπήρχε το φως. Χωρίς τον θάνατο, δεν θα υπήρχε η ζωή. Χωρίς εμένα δεν θα υπήρχες εσύ. Χωρίς εδώ δεν θα υπήρχε το εκεί. Χωρίς το τώρα δεν θα υπήρχε το τότε. Συχνά όμως, αυτές τις έννοιες προσπαθούμε να τις αγνοήσουμε.

Τα δίπολα υπάρχουν μαζί και πάνε μαζί πάντα. Ίσως συχνά να μην τα βλέπουμε, να μην τους δίνουμε πολύ σημασία αλλά αυτά υπάρχουν και κρατάνε μία ισορροπία στον κόσμο σε στιγμές ισορροπίας. Άλλες στιγμές, το ένα υπερτερεί έναντι του άλλου δημιουργώντας μία νέα ισορροπία, όπως τον χειμώνα που το σκοτάδι είναι περισσότερο από το φως στη διάρκεια της μέρας.

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι συνδεδεμένοι με υπαρξιακά θέματα. Θεωρώ ότι είναι τυχεροί όσοι μπορούν να συλλάβουν αυτήν την βαθύτερη έννοια της ύπαρξης, όπως κατά κάποιο τρόπο κι εσύ το κάνεις αυτόν τον καιρό. Πάρε επίγνωση αυτής της κατάστασης. Δοκίμασε να δεις τα πράγματα από λίγο παραέξω, από μία μικρη απόσταση.

Τώρα είσαι περισσότερο συνδεδεμένη με την έννοια του θανάτου και αυτό σου προκαλεί φόβο. Δες από λίγο πιο έξω που είναι η ζωή αυτόν τον καιρό και τι συναίσθημα σου προκαλεί αυτή.

Επίσης, οι περίοδοι που συνδεόμαστε με τέτοια θέματα, συνήθως συνδέονται και με άλλες καταστάσεις στη ζωή, οπότε θα ήταν χρήσιμο να διερωτηθείς τι άλλο συμβαίνει στη ζωή σου αυτόν τον καιρό που μπορεί να ξεκίνησε αυτό το θέμα. Έχει γίνει κάτι άλλο, κάποιο συμβάν ή κάτι που αυτόν τον καιρό επεξεργάζεσαι μέσα σου, σε σχέση με τις σχέσεις της ζωής σου;

Εννοείται ότι όσο περισσότερο σε αγχώνει μία ιδέα ειδικά όταν δεν μπορείς να την “ελέγξεις”,τόσο δημιουργούνται κι άλλα άγχη και φόβοι γύρω από αυτήν την ιδέα, με αποτέλεσμα να μπαίνεις σε ένα φαύλο κύκλο. Δοκίμασε να δεις αυτόν τον κύκλο, δοκίμασε να δεις πως μπαίνεις σε αυτόν και πως βγαίνεις.

Αισθάνομαι ότι αυτόν τον καιρό ίσως συμβαίνουν, όπως σου έγραψα και παραπάνω, κι άλλα πράγματα στη ζωή σου, που ίσως δεν στάθηκες πολύ σε αυτά. Αυτό που περιγράφεις όπως και η περίοδοι υπαρξιακής αγωνίας που περνάμε,συνήθως είναι ένα σύμπτωμα μίας άλλης κατάστασης που θέλει την φροντίδα μας.

Αυτά τα θέματα που σε απασχολούν είναι πολύ σημαντικά και μπορούν να γίνουν πολύ βασανιστικά. Συχνά, μας δημιουργούν δυσφορία και ίσως να μην μπορούμε να πάρουμε  απόσταση και να δούμε καθαρά. Αν δεις ότι επιμένουν οι σκέψεις αυτές με ένταση, μπορεί να σε βοηθήσει να ζητήσεις βοήθεια από κάποιο ειδικό ψυχικής υγείας, ή κάποιον ψυχοθεραπευτή, ώστε να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να τα εκφράσει και να ακούσεις όλες αυτές τις σκέψεις σου. Να πάρεις χρόνο να κατανοήσεις τον εαυτό σου και να σε συνοδεύεις σε όλα όσα περνάς.

Εύχομαι καλήσυνέχεια και να σε φροντίζεις!

ΚοινοποίησηFacebookLinkedIn
Συμμετοχή στη συζήτηση

Archives

Categories