in

Ψtalk: ”Έχω πολύ άγχος και κρίσεις πανικού”

Απαντά η Ηλιάννα Πεσσάρη, Ψυχολόγος – Ψυχοδραματίστρια

Έχω πολύ άγχος και κρίσεις πανικού. Έχω δύσπνοια και φόβο ότι θα πάθω κάτι. Το παθαίνω συνέχεια αυτό, ειδικά στο λεωφορείο που μπαίνω με πιάνει και δεν ξέρω πώς να ηρεμήσω και γενικά, όταν με πιάνει δεν ξέρω πώς να ηρεμήσω… Θέλω πολύ να το ξεπεράσω όλο αυτό γιατί με ταλαιπωρεί…

Από την: Ιώ


Γεια σου Ιώ,

Οι κρίσεις πανικού και το μεγάλο άγχος, είναι μία πολύ μεγάλη δοκιμασία για τον κάθε άνθρωπο που το περνάει.

Το σώμα μας είναι ευαίσθητο σε κάθε μικρό ή μεγάλο ερέθισμα του εσωτερικού ή εξωτερικού περιβάλλοντος. Κάθε τι που μας συμβαίνει, κάθε τι που νιώθουμε ή σκεφτόμαστε, όσα βιώνουμε συνειδητά και όσα αποφεύγουμε να βιώσουμε, το σώμα μας τα αντιλαμβάνεται, τα επεξεργάζεται, τα βιώνει και αυτό.

Αυτό που συμβαίνει στη κρίση πανικού είναι, ότι κάτι μέσα μας έχει υπερχειλίσει και έχουν συσσωρευτεί πολλά πράγματα την προηγούμενη περίοδο ή σε βάθος χρόνου τα οποία εμείς τα αποφύγαμε, ή τα περάσαμε γρήγορα, δεν σταθήκαμε σε αυτά, δεν τα εκφράσαμε, δεν τα επεξεργαστήκαμε όσο χρειαζόταν.

Έτσι το σώμα μας αναλαμβάνει πρωτοβουλία να εκτονώσει κάποια από αυτά, ώστε να φύγει λίγη ένταση. Όπως η χύτρα βγάζει λίγο ατμό και σφυρίζει για να μην εκραγεί έτσι και το σώμα δημιουργεί την κρίση πανικού για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Δεν είναι εύκολο να σταθείς στην κρίση πανικού και να καταλάβεις τι θέλει να σου πει, κυρίως επειδή αυτό που βιώνεις είναι πανικός και για να σταθείς θέλει ψυχραιμία. Όμως σίγουρα, το σώμα σου θέλει να σου πει κάτι για το μέσα σου.

Οι κρίσεις πανικού είναι κάτι που στις περισσότερες περιπτώσεις, για να μην πω σε όλες, γίνεται διαχειρίσιμο και ξεπερνιέται με την ψυχοθεραπεία. Θέλει όμως να επενδύσεις χρόνο και κόπο, ώστε να μάθεις να φροντίζεις και να ακούς τον εαυτό σου. Θέλει χρόνο, ώστε να αποκωδικοποιήσεις τι θέλει να σου πει. Και το πιο δύσκολο είναι, ότι συνήθως η κρίση αναφέρεται σε κάτι παλιότερο, που εμείς νομίζουμε ότι έχουμε διαχειριστεί.

Άρα στην πραγματικότητα, για να περάσουμε αυτό το στάδιο και να βγούμε από τον φαύλο κύκλο του άγχους και των κρίσεων πανικού, χρειάζεται να μάθουμε να ακούμε και να συνοδεύουμε τον εαυτό μας, να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα μας και να βρούμε τρόπους να εκφραζόμαστε ώστε να μην συσσωρεύουμε μέσα μας όλη αυτήν την ένταση.

Η ψυχοθεραπεία είναι για μένα ο καταλληλότερος τρόπος να εκπαιδευτείς στην αυτοφροντίδα και στο να ακούς το σώμα σου και το ψυχισμό σου.

Σαφώς υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι, όπως είναι η yoga ή ακόμα και η φαρμακευτική αγωγή, αλλά κατά τη δική μου γνώμη, συνδυαστικά με την ψυχοθεραπεία, λειτουργούν καλύτερα.

Το σώμα μας, τα συναισθήματα μας και οι σκέψεις μας είναι ένα “σώμα” που λειτουργεί μαζί, επηρεάζοντας το ένα το άλλο. Έχουμε συχνά την τάση να μην το βλέπουμε ολιστικά, και αυτό δίνει την αίσθηση ότι όσα συμβαίνουν, δεν σχετίζονται μεταξύ τους. Στην πραγματικότητα, όλα σχετίζονται, μένει να βρούμε τις συνδέσεις.

Εύχομαι καλή συνέχεια και γρήγορα να βρεις τον δρόμο σου, πιο κοντά σε σένα!

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Η Ιστορία της Ψυχολογίας του Μπλε!

Ψtalk: ”Kάθε φορά που μένω μόνη σε εξωτερικό χώρο παθαίνω κρίσεις πανικού.”