in

Ψtalk: “Νιώθω ότι έχω χάσει τα φοιτητικά μου χρόνια”

Απαντά η Αλεξάνδρα Ριζεάκου, Ψυχολόγος

Είμαι 23 χρόνων.Νομίζω ότι δεν γνωρίζω καθόλου τον εαυτό μου. Δεν ξέρω τι μου αρέσει ,από το πιο απλό πχ τραγουδιστής μέχρι τι επάγγελμα πραγματικά θα ήθελα να κάνω. Δεν έχω ενδιαφέροντα, χόμπι. Έχω δοκιμάσει διάφορα όπως χορό, θέατρο , γυμναστήριο αλλά τίποτα δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Δυστυχώς έχω στο μυαλό ότι αυτό που με έκανε να νιώθω πλήρης θα ήταν μια σχέση. Πάντα σκέφτομαι ότι θα κάνω” αυτό” όταν βρω αγόρι. Και όπως καταλαβαίνετε δεν ειχα ποτέ σχέση. Πολλές φορές με πιάνουν τα κλάματα για αυτό το θέμα. Νιώθω ότι έχω χάσει τα φοιτητικά μου χρόνια που θεωρούνται και τα πιο αναμελα. Γιατί κακά τα ψέματα αλλιώς ζεις έναν έρωτα στα 20 που έχεις μόνο τη σχολή και αλλιώς στα 30 που έχεις δουλειά ένα σπίτι να συντηρήσεις και δεν μπορείς να κάνεις ότι ενας 20χρονος. Από μικρή ντρεπόμουν πάρα πολύ για την εμφάνιση μου , είμαι πολύ ντροπαλή . Μια φορά προσπάθησα να κάνω σχέση η οποία κράτησε πολύ λίγο και σταμάτησε όταν του είπα ότι δεν έχω προχωρήσει σεξουαλικά. Αυτό με έριξε ακόμα πιο κάτω όσον αφορά το ζήτημα των σχέσεων και πλέον κατανοώ ότι είναι περίεργο να μην είχες ποτέ σχέση μέχρι τα 23 . Απ’ τη μια λέω ναι λογικό , γιατί να έχω αφού δεν έχω τίποτα το ενδιαφέρον. Πφφφ είμαι πολύ μπερδεμένη. Ακόμα και με φίλες μου όταν είμαι αισθάνομαι άβολα όταν συζητάνε τέτοια θέματα. Κάπως και αυτές σαν να με λυπούνται (πχ μια είχε πει σε άλλη φίλη μου :τι να πει και η Μαριάνθη που δεν είχε ποτέ σχέση;! Απλά θέλω κάπως να το ξεχάσω τελείως αυτό το θέμα . Συνέπεια άλλου αυτού είναι βέβαια και να ζηλεύω πολύ.το θεωρείτε κομπλεξικο ότι διέγραψα τα σοσιαλ γιατί δεν μπορώ να τους βλέπω όλους να έχουν τέλεια σώματα, σχέση τα οποία εγω δεν εχω; Ακόμα και από φίλες μου έχω αποκρυνθει γιατί δεν μπορώ να τις βλέπω να τα έχουν βρει με τον εαυτό τους ενώ εγώ με μισώ.

Από τον/την: Μαριάνθη


Αγαπητή Μαριάνθη,

Ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας αυτό που σε απασχολεί, δίνοντας τη δυνατότητα μέσα από το δικό σου μοίρασμα, να συνδεθούν μαζί σου πολλά άτομα που νιώθουν και βιώνουν κάτι παρόμοιο. Η σύνδεση είναι μία πολύτιμη και θεραπευτική εμπειρία, γιατί συχνά όταν βιώνουμε μια δύσκολη κατάσταση νιώθουμε αποκλεισμένοι και μόνοι μέσα σε αυτή. Περιγράφοντας τη δική σου κατάσταση, νιώθω αυτή τη μοναξιά που βιώνεις και την ανάγκη σου για σύνδεση, για επαφή, για επικοινωνία, για μοίρασμα. Καταλαβαίνω πόσο πολύ θέλεις να σχετιστείς με έναν σύντροφο, με τις φίλες σου, με παιδιά της ηλικίας σου γενικότερα, και κυρίως με τον εαυτό σου. Είσαι μόλις 23 και έχεις τολμήσει να παραδεχτείς και να συνειδητοποιήσεις ότι δεν σε γνωρίζεις, και αυτό είναι ό, τι πιο ειλικρινές και γενναίο θα μπορούσε να παραδεχτεί ένας άνθρωπος. Δε θα μπορούσα να μην σου προτείνω να ξεκινήσεις το υπέροχο ταξίδι της αυτογνωσίας, μέσα στο οποίο θα σε γνωρίσεις, θα σχετιστείς βαθιά και μόνο όμορφες εμπειρίες έχεις να ζήσεις κατά τη διάρκειά του.

Όσον αφορά το κομμάτι των social που αναφέρεις, έκανες καλά και τα απομάκρυνες από τη ζωή σου από τη στιγμή που σε αυτή τη φάση δεν σε βοηθούν, αντιθέτως σε κάνουν να νιώθεις άσχημα μπαίνοντας σε σύγκριση με άλλους ανθρώπους. Ξέρεις Μαριάνθη, συνήθως στα social, οι άνθρωποι μοιράζονται τα πιο φωτεινά σημεία της ζωής τους και τις πιο όμορφες εκδοχές του εαυτού τους. Η εικόνα επομένως που δημιουργείται συχνά δεν είναι ρεαλιστική. Όταν ένας άνθρωπος βιώνει καταστάσεις σαν τις δικές σου, αυτόματα μπαίνει σε αυτή την πολύ άνιση σύγκριση. Συχνά λοιπόν, έχουμε την τάση να συγκρίνουμε τον εαυτό μας στις πιο δύσκολες στιγμές του, με τις πιο φωτεινές στιγμές των άλλων ανθρώπων στα social, και αυτό μας κάνει να νιώθουμε ακόμη πιο δύσκολα χωρίς λόγο στην ουσία, καθώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορούν λοιπόν να μπουν στην άκρη έως ότου δουλέψεις, έως ότου νιώσεις καλύτερα με τον εαυτό σου, έως ότου νιώσεις έτοιμη να τα ξαναβάλεις στη ζωή σου (αν αυτό είναι κάτι που θα το θελήσεις μετέπειτα).

Η γενναιότητά σου είναι αξιοθαύμαστη και δείχνει έναν άνθρωπο με δύναμη που θα τα καταφέρει. Τέλος, είπες ότι δεν έχεις βρει τι σου αρέσει «πχ από το πιο απλό, τραγουδιστής»… και με αφορμή αυτό θα ήθελα να σου χαρίσω ένα τραγούδι λοιπόν που εμένα σε δύσκολες στιγμές μου με βοηθά και μου υπενθυμίζει να μην το βάζω κάτω. Λέγεται “the greatest” και είναι της Sia. Ελπίζω να σου αρέσει!

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Γράφει ο Μπούρας Γεώργιος, φοιτητής ψυχολογίας

Άρχισα να πηγαίνω σε ψυχολόγο από την 1η γυμνασίου.