in

Ψtalk: ”Μου έκαναν Bullying από μικρή…”

Απαντά η Άντζελα Τερζή, Ψυχολόγος, Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος με Ειδίκευση στη Θεραπευτική Γραφή

Μου έκαναν Bullying από μικρή. Πλέον είμαι στο λύκειο και ο χώρος του σχολείου μου προκαλεί τεράστιο άγχος. Πολλές φορές δεν μπορώ να κλείσω μάτι το βράδυ, γιατί σκέφτομαι ότι θα πάω σε ένα μέρος που όλοι με κρίνουνε και δεν θα είμαι ποτέ αρκετή για κανέναν. Απλά δεν αντέχω το ίδιο πάλι να συμβαίνει από την καινουρια χρονιά.

Από την: Αφροδίτη.


Αγαπητή Αφροδίτη,

Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας την ιστορία σου! Θέλει θάρρος και τόλμη να κάνεις το βήμα να ζητήσεις βοήθεια, έστω κι αν είναι ηλεκτρονικά και ανώνυμα, γι’ αυτό θα πρέπει να το αναγνωρίσεις αυτό στον εαυτό σου. Αυτό που περιγράφεις είναι εξαιρετικά δύσκολο και ψυχοφθόρο, και είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχεις κουραστεί και να έχεις απογοητευτεί.

Αρχικά να σου πω, ότι τα άτομα που κάνουν bullying είναι συνήθως τα ίδια πολύ πληγωμένα, με ανασφάλειες και αδυναμίες, και νιώθουν την ανάγκη να κρύβονται και να αμύνονται πίσω από ένα σκληρό και εχθρικό προφίλ. Σίγουρα αυτό δεν δικαιολογεί τον τρόπο που σου φέρονται, αλλά αν μπορέσεις να δεις έστω και λίγο πίσω από αυτή την εχθρική τους συμπεριφορά, θα είσαι ήδη ένα βήμα πιο μπροστά από αυτούς.

Όποιος κι αν είναι ο λόγος που δέχεσαι bullying όλα αυτά τα χρόνια, προσπάθησε να σκεφτείς πώς αντιδρούσες σε αυτό μέχρι τώρα. Τί έκανες, τί έλεγες, πώς απαντούσες, τί έκανες μετά, πώς συμπεριφερόσουν σε αυτά τα άτομα μετά; Ακόμα κι αν ο λόγος που δέχεσαι bullying είναι κάτι που σε ενοχλεί κι εσένα, θα σου πρότεινα να μην τους το δείξεις και στη συνέχεια να βρεις μία φίλη σου να το συζητήσεις για να νιώσεις καλύτερα. Σε κάθε περίπτωση, αν θέλουμε να αλλάξει η δική τους συμπεριφορά απέναντί σου, ίσως να χρειαστεί να αλλάξεις κι εσύ κάτι στη δική σου, πιθανόν στο πόσο τους δείχνεις ότι σε ενδιαφέρει η γνώμη τους ή ότι σε επηρεάζουν.

Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δύσκολο να μη νιώθεις αποδεκτή από τους συνομήλικούς σου, αλλά χρειάζεται να αναρωτηθείς, γιατί έχει τόση σημασία για σένα η γνώμη τους; Γιατί σε ενδιαφέρει τόσο η άποψή τους, παρόλο που σου φέρονται τόσο άσχημα; Μήπως όλον αυτόν τον καιρό ξεχνάς το ποια πραγματικά είσαι και δίνεις την προσοχή σου και το χρόνο σου σε άτομα που δεν τα αξίζουν; Μήπως αγνοείς κάποια κοπέλα που είναι τριγύρω σου και διψάει για την παρέα σου και τη συντροφιά σου; Αν έχεις έστω και μία φίλη μαζί σου, το σχολείο δεν θα μοιάζει τόσο τρομακτικό και απειλητικό. Μάλιστα, όσο μένεις μόνη σου, πιθανόν να ενισχύεις τη συμπεριφορά και το πείραγμα των συμμαθητών σου, ενώ αν έχεις παρέα είναι πιθανό να βγεις από το στόχαστρό τους.

Το σημαντικό είναι να καταλάβεις, ότι είσαι αρκετή και είσαι αποδεκτή για αυτό που είσαι, ανεξάρτητα από το αν κάποια παιδιά το βλέπουν αυτό ή όχι. Αρκεί να το δεις και να το πιστέψεις εσύ και τότε θα το δουν κι οι υπόλοιποι. Με αφορμή την έναρξη του Λυκείου, θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις τη χρονιά με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα ότι θα είναι μία διαφορετική χρονιά.

Μέχρι να νιώσεις σίγουρη στο χώρο του σχολείου, είναι πιθανό να βιώνεις ακόμα τα συμπτώματα του άγχους, γι’ αυτό θα σου πρότεινα να βρεις κάτι να κάνεις το βράδυ πριν κοιμηθείς που σε χαλαρώνει και θα σε βοηθάει να κοιμάσαι καλύτερα (όπως ένα βιβλίο ή λίγη μουσική). Αν δεν κοιμάσαι καλά, τότε σίγουρα δεν θα έχεις δύναμη να αντιμετωπίσεις την επόμενη μέρα, ούτε θα μπορείς να είσαι θετική και ευχάριστη παρέα για όποιον σε πλησιάσει, καθώς όλο σου το σώμα θα υπολειτουργεί.

Επομένως, μετά από έναν καλό ύπνο, πήγαινε την επόμενη μέρα στο σχολείο σου και εστίασε να βρεις ένα ή δύο άτομα που αξίζει να επενδύσεις το χρόνο σου και την ενέργειά σου. Στα πλαίσια μίας καλής φιλίας, θα μπορέσεις να ανακαλύψεις περισσότερο τον εαυτό σου, να ενδυναμώσεις τυχόν αδύναμα σημεία σου και να νιώσεις πρώτα εσύ αρκετή για εσένα. Στη συνέχεια, αγνόησε όλους τους υπόλοιπους που στόχο έχουν μόνο να σε «ρίξουν» και συνέχισε να περπατάς μπροστά με ψηλά το κεφάλι.

Κατέβασέ το μόνο και όταν εσύ το θελήσεις, αλλά ας είναι για λίγο και μετά ανέβασέ το και πάλι!

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Το άγχος της επόμενης μέρας

Η κουλτούρα του βιασμού