in

Ψtalk: “Βιώνω κατάθλιψη και δε μπορώ να κυνηγήσω αυτά που θέλω.”

Απαντά η Χριστίνα Παυλίδου, Ψυχολόγος

Τα τελευταία 3 χρόνια βιώνω κατάθλιψη, προσπαθώ μόνη μου να με βοηθήσω με αποτέλεσμα αυτά τα 3 χρόνια μια να βρίσκω δύναμη μέσα μου και μία να την χάνω και να μην καταλαβαίνω γιατί. Τους τελευταίους 6 μήνες έχω απομονωθεί σπίτι μου γιατί ένιωθα ότι “πνιγομουν” από τον κοινωνικό μου περίγυρο. Έχω πάρει την απόφαση να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία για να καταλάβω τι μου συμβαίνει γιατί όλο αυτό με έχει καταβάλει πολύ ψυχολογικά και νιώθω ότι χάνω τον έλεγχο του εαυτού μου αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι να βγω έξω και να κυνηγήσω αυτά που θέλω να κάνω, συμπεριλαμβανομένων και η ψυχοθεραπεία. Θα με βοηθούσε παρά πολύ μια συμβουλή σας!

Από τον/την: Κωνσταντίνα


Αγαπητή Κωνσταντίνα,

Ελπίζουμε να είσαι καλά. Αρχικά θα θέλαμε να σε ευχαριστήσουμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνεις με το να μοιραστείς το ζήτημα που σε απασχολεί μαζί μας.

Αναφέρεις πως τα τελευταία τρία χρόνια βιώνεις κατάθλιψη και τους τελευταίους έξι μήνες έχεις απομονωθεί από τον κοινωνικό σου περίγυρο. Αντιλαμβάνομαι πως είναι κάτι πολύ δύσκολο όλο αυτό και το βιώνεις εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έως και σήμερα. Αυτό που θα ήθελα να αναλογιστείς πιο συγκεκριμένα είναι τι βιώνεις ακριβώς, ποια είναι τα καταθλιπτικά σου συμπτώματα και αν διαδραματίστηκε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που συνέβαλλε στην εμφάνιση αυτών. Είναι πολύ σημαντικό σε αυτή τη φάση να έρθουμε σε επαφή με το συναίσθημά μας ώστε να το κατανοήσουμε και να το επεξεργαστούμε. Όπως εξίσου σημαντικό είναι να εντοπιστεί και ο παράγοντας που πυροδότησε την δύσκολη συναισθηματική κατάσταση που βιώνεις τα τελευταία χρόνια.

Διαπιστώνω πως προσπαθείς όλο αυτό το συναισθηματικό φορτίο να το διαχειριστείς ολομόναχη χωρίς κάποια στήριξη, κάτι το οποίο έχει ως κατάληξη την ψυχική εξάντλησή σου και είναι λογικό. Διαπιστώνω πως προσπαθείς όλο αυτό το συναισθηματικό φορτίο να το διαχειριστείς ολομόναχη χωρίς κάποια στήριξη, κάτι το οποίο έχει ως κατάληξη την ψυχική εξάντλησή σου και είναι φυσιολογικό. Διαπιστώνω πως προσπαθείς όλο αυτό το συναισθηματικό φορτίο να το διαχειριστείς ολομόναχη χωρίς κάποια στήριξη, κάτι το οποίο έχει ως κατάληξη την ψυχική εξάντλησή σου και είναι λογικό. Αναρωτιέμαι αν έχεις μοιραστεί με κάποιον αυτή σου τη δυσκολία και αν ναι με ποιον; Και αν όχι, γιατί ; Είναι ερωτήσεις που είναι χρήσιμο να απαντηθούν καθώς απαντά σε μεγάλο βαθμό στην κοινωνική απομόνωση που έχεις επιλέξεις το τελευταίο διάστημα. Ανέφερες πως ασφυκτιούσες από τον περίγυρό σου και σκέφτομαι τι είναι αυτό που σε έκανε να μην αντέχεις άλλο, κάτι που σου είπαν, που σου έκαναν ή γενικά οι εξωτερικοί ρυθμοί στους οποίους δυσκολευόσουν να ανταποκριθείς ;

Επιπρόσθετα, μέσα σε όλο αυτό το δύσκολο λαβύρινθο συναισθημάτων, πήρες την απόφαση να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία, κάτι που βρίσκω πολύ θαρραλέο εκ μέρους σου και αξιοθαύμαστο καθώς δείχνει ότι έχεις ένα επίπεδο αυτογνωσίας και αντίληψης της κατάστασης και το πιο σημαντικό από όλα : την επιθυμία για αλλαγή. Καταλαβαίνω πως νιώθεις πως έχεις χάσει τον έλεγχο του εαυτού σου και πως έχεις αφεθεί τελείως σε όλο αυτό αλλά νομίζω πως έχεις πάρει μια απόφαση που δείχνει το φως σε όλο αυτό το σκοτάδι αρκεί να το πιστέψεις. Αναφέρεις πως φοβάσαι να βγεις να κυνηγήσεις όσα θες συμπεριλαμβανομένης και της ψυχοθεραπείας και το κατανοώ απόλυτα αυτό. Υποθέτω πως αυτά τα χρόνια έχεις μπει σε μια αδράνεια σε κάποια πράγματα που σε ευχαριστούσαν και είναι δύσκολο να τα διεκδικήσεις εκ νέου.

Μπορεί να φαίνονται πολλά αυτά που θες να κάνεις και να δυσκολεύεσαι να τα διαχειριστείς τώρα όμως θα πρέπει να θέσεις έναν στόχο τη φορά εφόσον επιθυμείς την αλλαγή που προαναφέραμε. Η ψυχοθεραπεία είναι μια καλή αφετηρία για να ξεκινήσεις να διεκδικείς και πάλι όσα άφησες τα τελευταία χρόνια και όσα θέλεις πλέον να αποκτήσεις στο μέλλον. Προσπάθησε να απευθυνθείς σε κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας και όλα τα άλλα θα γίνουν με το χρόνο τους, με τον δικό σου ρυθμό και διάθεση. Θα σε βοηθήσει να έρθεις σε επαφή με όλο αυτό το συναισθηματικό κομμάτι και να το διαχειριστείς με τρόπο που θα σε θέτει λειτουργική στην καθημερινότητά σου.

Επίσης, αν υπάρχει κάτι που σε ευχαριστεί να κάνεις θα βοηθούσε πολύ παράλληλα με την θεραπεία σου. Πράγματα που να μην περιλαμβάνουν απαραίτητα πολλούς άλλους ανθρώπους αν δεν αισθάνεσαι άνετα με αυτό, κάτι που να αφορά κάποια ψυχαγωγική προτίμηση όπως ταινίες, κολύμπι, ποδήλατο, βόλτα στη φύση, ζωγραφική κτλ. Μπορεί αυτά που προανέφερα να χρειαστούν χρόνο εκ μέρους σου ώστε να ανταπεξέλθεις αλλά είμαι βέβαιη πως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στη θεραπεία θα είναι μια φυσική εξέλιξη για εσένα και σε όλα τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν.

Πιστεύω ότι θα τα καταφέρεις και δε χρειάζεται να αμφιβάλλεις για αυτό καθώς η επιθυμία σου για αλλαγή είναι η αρχή του παντός στην θεραπεία, κάτι που με καθιστά αισιόδοξη για εσένα.

Να θυμάσαι πως τίποτα δε διαρκεί για πάντα και ελπίζω να αρχίσεις να νιώθεις σύντομα καλά. Για οτιδήποτε, άλλο χρειαστείς μη διστάσεις να απευθυνθείς είτε μαζί μου είτε με την ομάδα μας.

What do you think?

22 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “‘Εχω κοινωνικό άγχος και κατάθλιψη.”

Ψtalk: “Έχω φτάσει σε απόγνωση με την κόρη μου με τη συμπεριφορά της στο σχολείο.”