in

Ψtalk: “Θέλω τόσο πολύ να πάω σε ψυχολόγο. Παλεύω καιρό με το σκοτάδι”

Απαντά η Ειρήνη Σαρρή, Ψυχολόγος

Θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου: Θέλω τόσο πολύ να πάω σε ψυχολόγο, παλεύω καιρό με το σκοτάδι αλλά οι γονείς μου δεν το θεωρούν απαραίτητο.

Από την: Μαριάνθη


Αγαπημένη μου Μαριάνθη,

Καταλαβαίνω από τον τρόπο που γράφεις ότι έχεις ανάγκη να ακουστείς και να σε καταλάβουν. Σε ευχαριστώ που θέλησες να μοιραστείς μαζί μας τον προβληματισμό σου. Το να νιώθεις ότι οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν ή να θεωρούν μικρής σημαντικότητας το θέμα σου, ειδικά όταν πρόκειται και για τους γονείς σου δεν είναι ευχάριστο και καθόλου εύκολο να το διαχειριστείς.

Όταν μιλάμε για το σκοτάδι μιλάμε για το άγνωστο, είναι ο  φόβος, είναι κάτι που πολλές φορές δεν μπορεί να εξηγηθεί ούτε με λόγια. Σε αυτό το σημείο το μυαλό δεν είναι πάντα σύμμαχος καθώς χρησιμοποιώντας το σκοτάδι κάνει περίεργους συνειρμούς, άσχημες σκέψεις και σενάρια που κατοικούν μέσα μας. Το σκοτάδι που προβάλλουμε και έχουμε είναι κομμάτι του εαυτού που έχει απομονωθεί. Είναι ο καθρέφτης των φόβων. Ακριβώς επειδή ο άνθρωπος φοβάται το σκοτάδι είτε αυτό βρίσκεται μέσα του είτε ως   πραγματική υπόσταση το αποφεύγει. Δεν μπορείς όμως να σκεπάζεις συνεχώς αυτό τον καθρέφτη, πρέπει κάποια στιγμή να κοιτάξεις και μέσα του.

Ο κόσμος γύρω σου δεν μπορεί εύκολα να καταλάβει τι βιώνεις και σε τι βαθμό, ακόμη και οι γονείς που έχουν άμεσο δεσμό δεν μπορούν να είναι μέσα στο μυαλό και το σώμα σου, εσύ είσαι!

Αναφορικά με τους γονείς σου που δεν κρίνουν απαραίτητο ότι πρέπει να απευθυνθείς σε κάποιο ψυχολόγο και σου “φρενάρουν” αυτή την ανάγκη σου, κατανοώ το εύρος των συναισθημάτων που θα σου έχουν προκύψει. Ο γονέας δύσκολα θα δεχτεί ότι το παιδί του χρειάζεται να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. Ακόμη και τώρα υπάρχει η πεποίθηση ότι πρέπει να είσαι σε κάποια ακραία ίσως κατάσταση. Ακόμη πιο δύσκολό γι’ αυτούς είναι το να δεχτούν ότι εκείνοι μπορεί να έχουν κάνει κάποιο λάθος ( πχ. μη πρέπουσα συμπεριφορά, λανθασμένη αντιμετώπιση.) και ότι μπορεί να ευθύνονται για τα “τραύματα” που μπορεί να φέρει το παιδί τους.

Αυτό που θα ήθελα να θυμάσαι είναι πως ότι και να συνοδεύει το προσωπικό σου σκοτάδι, να μην του επιτρέπεις να κυριαρχήσει πάνω σου και να σε κατευθύνει, καθώς θα εκδηλώνεις συμπεριφορές που στην ουσία δεν θα σε αντιπροσωπεύουν, θα σε ρίχνουν ψυχολογικά ή θα σε μειώνουν.

Σκέψου ότι αν βρεθείς κάπου, σε κάποιο δωμάτιο ίσως που είναι σκοτεινό θα πας να ανοίξεις το φως, εδώ όμως το φως βρίσκεται μέσα σου, αλλά πρέπει να του επιτρέψεις να βγει προς τα έξω. Είναι πολύ σημαντικό να αποδεχτείς και ν’ αγκαλιάσεις τις σκοτεινές πλευρές σου και ό,τι έχεις θαμμένο. Έτσι θα μπορέσεις να αποδεχτείς τον εαυτό σου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτείς όλα εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις έτσι, να δεις τι υπάρχει μέσα σου, κάθε σκέψη, φόβο, ανασφάλεια, αμφιβολία, προσωπική αμφισβήτηση.

Ένα καλό που μπορείς να κάνεις για εσένα είναι να κάτσεις μόνη σου να αφιερώσεις πολύ χρόνο με τον εαυτό σου, να καταγράψεις σε χαρτί τι είναι αυτά που νιώθεις. Αναγνώρισε τις σκέψεις σου, τις συμπεριφορές που σου εκδηλώνονται. Σκέψου σαν να είσαι τρίτο πρόσωπο, τι θα το συμβούλευες; Συνδύασέ το με δραστηριότητες που σε γεμίζουν χαρά. Επιπλέον θα μπορούσες να το μοιραστείς με κάποιο άτομο που νιώθεις κοντά, κάποιον που εμπιστεύεσαι. Είναι πολύ ανακουφιστικό το μοίρασμα και η αίσθηση ότι κάποιος σε ακούει.

Επειδή δεν γνωρίζω την ηλικία σου θα σου προτείνω και κάποιες τηλεφωνικές γραμμές υποστήριξης σε περίπτωση που θα σε ενδιέφερε.

Γραμμή βοήθειας για ενήλικες

  • Γραμμή για την κατάθλιψη 1034
  • Τηλεφωνική γραμμή άμεσης κοινωνικής στήριξης 197

Για παιδιά και εφήβους

  • Εθνική γραμμή παιδικής προστασίας 1107

Επιπλέον έχουν δημιουργηθεί και πλατφόρμες με εθελοντές επαγγελματίες ψυχολόγους και συμβούλους ψυχικής υγείας, όπου προσφέρουν βοήθεια και συμβουλευτική στήριξη δωρεάν και ανώνυμα.

Η μάχη με τον εαυτό μας είναι πάντα η μεγαλύτερη και θα χρειαστεί πολλές φορές να την επαναλάβουμε. Μπορεί να μην τα καταφέρνεις πάντα , μπορεί να νιώθεις ότι σε παίρνει από κάτω, ότι δεν θα μπορέσεις να σηκωθείς, δεν πειράζει! Η προσπάθεια που θα καταβάλλεις ακόμη και η πιο μικρή σπιθαμή της είναι πολύτιμη στον αγώνα σου. Έτσι θα μπορέσεις να χτίσεις τον αυτοσεβασμό σου, την αυτοπεποίθηση σου και αυτό είναι η μεγαλύτερη νίκη.

Αγκάλιασε όλες τις πλευρές σου.

Οτιδήποτε παραπάνω χρειαστείς και θες να μοιραστείς είμαστε εδώ.

 

What do you think?

27 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Γράφει η Ναταλία Παπακώστα, Ψυχολόγος

Γιατί ήρθες, αφού τελικά έφυγες;