in

Ψtalk: "Νιώθω πολύ πιεσμένη από τη μητέρα μου. Δεν ξέρω τι να κάνω!"

Απαντά η Ιωάννα Σεπιάδου, Ψυχολόγος MSc

Καλησπέρα, είμαι 17 ετών και έχω τελειώσει το σχολείο μου. Νιώθω πολλή πίεση από την μητέρα και δεν ξέρω τι να κάνω. Πριν τις πανελλήνιες ξεκίνησα να δουλεύω, γιατί έχω και εγώ δικά μου έξοδα, τα οποία η μητέρα μου δε θέλει να πληρώνει. Αναγκάστηκα να δουλεύω και να βγάζω δικά μου λεφτά για να νιώθω πιο ωραία και ικανοποιημένη. Λίγες εβδομάδες μετά ξεκίνησαν οι πανελλήνιες και εγώ δεν πήγα, επειδή δεν είχα κοιμηθεί όλο το βράδυ. Δεν μπορούσα να πάω να γράψω και αναγκαστικά δεν πήγα. Τώρα η μητέρα μου άρχισε να με φωνάζει και να μου λέει ότι πρέπει να πάω να σπουδάσω και το ένα και το άλλο. Γενικά, δεν αντέχω τη συμπεριφορά της και με κάνει να νιώθω πολύ άσχημα. Νιώθω πολύ πιεσμένη και ότι πρέπει να κάνω ό,τι θέλει αυτή για να είναι ικανοποιημένη. Πέρα από αυτό με ανάγκασε να σταματήσω τη δουλειά, γιατί δεν μπορούσε να έρχεται να με παίρνει τα βράδια. Ήθελε να κοιμάται, γιατί ξυπνάει νωρίς. Εγώ, όμως, μπορούσα να έρχομαι μόνη, αλλά εκείνη φοβόταν υπερβολικά. Γενικά, με ενοχλεί πάρα πολύ όταν οι γονείς μου μου λένε τι να κάνω στη ζωή μου. Ξέρω ότι νοιάζονται, αλλά εγώ δεν το αντέχω αυτό.

Από την: Αναστασία

Αγαπητή Αναστασία,

αρχικά θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που βρήκες το θάρρος να μοιραστείς μαζί μας όσα σε απασχολούν. Διαβάζοντας με προσοχή το μήνυμά σου, κατανοώ ότι αυτήν την περίοδο νιώθεις αρκετά πιεσμένη και προβληματισμένη.

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά. Αναφέρεις ότι αισθάνεσαι πολλή πίεση προερχόμενη από την μητέρα σου, την οποία δεν ξέρεις πώς να διαχειριστείς. Πρώτα απ’ όλα, θα σταθώ στα εξής λόγια σου: “ξέρω ότι νοιάζονται, αλλά εγώ δεν το αντέχω αυτό”. Σαν παιδιά θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους γονείς μας, όπως κάνουν και εκείνοι. Καθώς μεγαλώνουμε και πλησιάζουμε την ενήλικη ζωή, δεν επιθυμούμε πια να μας συμπεριφέρονται σαν παιδιά. Αυτό που ζητάμε είναι περισσότερη ελευθερία. Έτσι, μπορεί να νιώσουμε ότι οι γονείς άρχισαν να γίνονται πιο απαιτητικοί και επικριτικοί απέναντί μας. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν μας περιορίζουν. Αντιθέτως, καταβάλλουν προσπάθεια προκειμένου να πετύχουν το καλύτερο για εμάς. Γνωρίζουν τις δυνατότητές μας και με τον δικό τους τρόπο προσπαθούν να μας βοηθήσουν και εμάς τους ίδιους να τις αντιληφθούμε, ώστε να ακολουθήσουμε το σωστό δρόμο στη ζωή μας.

Ένα ερώτημα που μου έρχεται στο μυαλό διαβάζοντας τα λόγια σου είναι το τι έξοδα είχες η ίδια σε τόσο νεαρή ηλικία, τα οποία δεν ήθελε να πληρώσει η μητέρα σου και αναγκάστηκες να εργαστείς. Χαίρομαι σαφώς που ακούω πως είχες την αποφασιστικότητα και το θάρρος να βρεις μία εργασία προκειμένου να καλύψεις τα έξοδά σου και να νιώσεις ικανοποίηση. Ενδεχομένως, σε μία άλλη περίοδο της ζωής σου η μητέρα σου να μην είχε καμία αντίρρηση ως προς αυτό.

Ας πάμε τώρα στο θέμα των πανελληνίων, το οποίο θεωρώ ότι συνδέεται άμεσα με τη συμπεριφορά της μητέρας σου. Βρίσκεσαι σε μία ηλικία, κατά την οποία καλείσαι να επιλέξεις το επαγγελματικό μονοπάτι που θα ακολουθήσεις στη ζωή σου. Οι πανελλήνιες είναι ένα από τα μέσα για να επιτευχθεί αυτό. Από τα λόγια σου, καταλαβαίνω πως η ίδια έθεσες σαν προτεραιότητα την τότε εργασία σου και όχι τις εξετάσεις. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, εάν η ίδια επιθυμείς πραγματικά να πετύχεις στις πανελλήνιες και να σπουδάσεις σε κάποια σχολή. Υπάρχει μία συγκεκριμένη σχολή που ονειρεύεσαι να πετύχεις; Έχεις αποφασίσει ποιο επάγγελμα θα ήθελες να επιλέξεις; Ακόμη και αν δεν σε ενδιαφέρει το κομμάτι των πανελληνίων, θα μπορούσες να σπουδάσεις σε κάποιο ΙΕΚ κτλ. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να επιλέξεις αυτό που η ίδια επιθυμείς προκειμένου να νιώθεις ευτυχισμένη. Κανένας δεν μπορεί να σε καταλάβει καλύτερα από τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι ο μόνος που μπορεί να γνωρίζει ακριβώς τις σκέψεις, τα όνειρα και τις επιθυμίες σου. Η μητέρα σου απλώς σε αγαπάει, αγωνιά και ενδιαφέρεται για το μέλλον σου. Σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ζωής σου, δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με το να εργαστείς. Αναφέρεις, βέβαια, ότι εργαζόσουν και βραδινές ώρες. Πιστεύω ότι αυτό άγχωνε και φόβιζε ιδιαίτερα την μητέρα σου, καθώς το βράδυ εγκυμονούν πλέον αρκετοί κίνδυνοι ανεξαρτήτως ηλικίας, πόσω μάλλον όταν ακόμη δεν έχεις ενηλικιωθεί. Κατανοώ απόλυτα τη στάση της και είναι πολύ φυσιολογική, όμως είναι και ένας λόγος που νιώθεις ότι πιέζεσαι.

Ας δούμε, επομένως, τι θα μπορούσες να κάνεις. Σε αυτήν την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι, θα σε συμβούλευα να θέσεις κάποιες προτεραιότητες στη ζωή σου. Αρχικά να σκεφτείς η ίδια εάν επιθυμείς να σπουδάσεις και εάν ναι, τότε ποιο επάγγελμα θα ήθελες να ακολουθήσεις. Η πίεση που λες ότι νιώθεις από την μητέρα σου είναι στην πραγματικότητα ενδιαφέρον, όπως και η ίδια έχεις κατανοήσει. Έπειτα, θα μπορούσες να βρεις μία εργασία μερικής απασχόλησης για να καλύπτεις τα έξοδα που αναφέρεις και να διαθέτεις περισσότερο χρόνο για διάβασμα και σπουδές, εάν τελικά το αποφασίσεις. Ξεκίνα με μικρούς στόχους και θέσε ένα χρονοδιάγραμμα στη ζωή σου προκειμένου να ζήσεις το τώρα και να χτίσεις ένα μέλλον που να σε ικανοποιεί.

Εύχομαι οι σκέψεις μου να σε βοηθήσουν και σύντομα να νιώσεις μέσα σου ήρεμη! Είμαστε εδώ για οτιδήποτε μας χρειαστείς.

 

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Η ψυχολογία πίσω από την επιλογή συντρόφου

Ψtalk: “Έχω κουραστεί σωματικά και ψυχικά από τις διαρκείς αϋπνίες”.