in

Ψtalk: “Ξαφνικά από τις σκέψεις μου νιώθω να πνίγομαι”

Απαντά η Ηλιάννα Πεσσάρη Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, ειδικευμένη στο Ψυχόδραμα

Εκεί που ξερω τι ψάχνω ξερω τι θελω ξερω ποια είμαι.ΞΑΦΝΙΚΑ μονο κ μονο απο δικες μου σκεψεις με μειωνω δεν ξερω τι κάνω, και γενικά πνίγομαι σε μια κουταλιά νερο χωρίς κανεναν απολύτως λογο! εκει που νιωθω καλα με εμενα ξαφνικά το χαος!

Ελένη


Γεια σου Ελένη,

Διάβασα με προσοχή το μήνυμα σου και παρότι δεν έχω αρκετές πληροφορίες για αυτό που βιώνεις, θα προσπαθήσω να συνδεθώ μαζί σου.

Είναι πολύ δύσκολο να ξέρουμε πάντα τι θέλουμε, ποιοι είμαστε, τι ψάχνουμε. Αυτή η αναζήτηση είναι μία συνεχόμενη προσπάθεια και μία κατάσταση που την προσεγγίζουμε και την χάνουμε ξανά συνεχώς. Οπότε μου φαίνεται πολύ λογικό να μην σου συμβαίνει συνέχεια και να το χάνεις κάποιες φορές.

Εκεί που θα σταθώ περισσότερο είναι στην αίσθηση σου ότι εσύ το χαλάς με τις σκέψεις σου. Φαίνεται σαν να βιώνεις με κάποια ένταση αυτές τις σκέψεις. Ίσως έχεις μέσα σου μία αυστηρή φωνή που κάποιες φορές εμφανίζεται με ένταση και σε μειώνει. Τίποτα δεν γίνεται χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Απλά αρκετές φορές δεν έχουμε κάνει ακόμα τη σύνδεση.

Ίσως αυτή η φωνή να υπάρχει μέσα σου αρκετά συχνά και να μην την έχεις αναγνωρίσει, ίσως να την είχες από πάντα. Ίσως να προσπαθείς πολύ να τα κάνεις όλα σωστά και να μην κάνεις λάθη και να λειτουργείς από αυτόν τον ρόλο του “σωστού και καλού παιδιού”. Είναι μεγάλες απαιτήσεις αυτές από τον εαυτό μας.

Οι περισσότεροι λειτουργούμε έτσι για πολύ καιρό χωρίς να έχουμε αναγνωρίσει πόσο αυστηροί γινόμαστε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Αυτές οι σκέψεις είναι αρκετά δύσκολες και μπορεί να μας κατακλίσουν. Μπορεί να είναι τόσο έντονες που να νιώθουμε ότι μας πνίγουν.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε πολύ αυστηροί με τον ίδιο μας τον εαυτό και περιμένουμε πολλά από αυτόν. Έχουμε την απαίτηση να ξέρει πάντα τι θέλει, να είναι πάντα καλά, να μην πέφτει, να μην αμφιβάλλει, κ.ο.κ.

Εκτός του ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι εφικτά, είναι και πολύ άδικα. Κανείς δεν μπορεί να είναι πάντα καλά. Η ζωή είναι πάνω κάτω σαν καρδιογράφημα. Κι εμείς καλούμαστε να σχετιστούμε με αυτήν την κατάσταση με αποδοχή.

Βέβαια μπορώ να καταλάβω ότι όταν αυτό γίνεται απότομα ή συχνά, μπορεί να γίνει πολύ κουραστικό.

Η διαδικασία της ψυχοθεραπείας μπορεί να σε βοηθήσει να σταθείς σε όλα αυτά και να τα κατανοήσεις λίγο περισσότερο. Μπορεί να σε βοηθήσει να αναγνωρίσεις όλα όσα συμβαίνουν μέσα σου και να μην τα βιώνεις σαν χάος. Να νιώσεις ότι έχεις κάποιον έλεγχο πάνω σε όλα όσα σου συμβαίνουν εσωτερικά.

Ελπίζω να βρεις τη στήριξη  που χρειάζεσαι και να αναπτύξεις όλο και περισσότερη κατανόηση για τον εαυτό σου.

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Τί θα πουν οι Άλλοι;

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ