in

Ψtalk: “Θέλω να γίνω καλά να μεγαλώσω το παιδί μου”

Απαντά η Κατερίνα Διαμαντοπούλου, Ψυχολόγος

Γεια σας ! Πάντα ηθελα από μικρή να μιλήσω σε κάποιον και να τα βγάλω όλα από μέσα μου ! Αλλά ποτε δεν κατάφερα να έχω πραγματικες φίλες ! Είμαι 26 ετών και έχω μεγαλώσει σε χωριό σε μια οικογένεια που πάντα υπειρχαν φωνές από τον πατέρα μου γιατί έτσι μόνο μιλάει με φωνές και βρισιές ! Η μαμα μου πάντα στα όρια κατάθλιψης ! Και εμεις εγώ και ο αδερφός μου έχουμε επηρεαστεί ! Έχω φυγει απο το σπίτι μου και έχω φτιάξει οικογένεια στην Αθήνα αλλά και εδώ δεν έχω καταφέρει να έχω παρέες και ο σύζυγος μου δεν έχει κατανοήσει όλη μέρα σχολιάζει τους γονείς μου Κοροϊδευόντας τους . Και μέ κανει να νιώθω άσχημα ! Δεν τον νοιάζει πραγματικα για εμένα δεν με αγαπάει είμαστε μαζί επειδή έχουμε ένα παιδί μαζί και εγώ δεν φεύγω γιατί δεν έχω που να πάω ! Νιώθω άσχημα πολλές φορές γιατι το μόνο που θέλω είναι να είμαι ψυχολογικά καλά για το παιδί μου και δεν μπορώ . Είμαστε άνεργη Και όλα έχουν γίνει πιο δύσκολα !Θέλω να γίνω καλά να μεγαλώσω το παιδί μου

Από τον/την: Δεσποινα κ


Αγαπητή Δέσποινα,

Ευχαριστούμε για το θάρρος σου να μοιραστείς μαζί μας την ιστορία σου.

Φαίνεται να έχεις μεγαλώσει σε ένα όχι τόσο υποστηρικτικό και φροντιστικό οικογενειακό περιβάλλον με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Είναι φυσιολογικό να έχεις επηρεαστεί από τις συνθήκες που επικρατούσαν σπίτι. Ωστόσο, θα ήθελα να στρέψω λίγο την προσοχή σου στην φάση που διανύεις την παρούσα φάση της ζωής σου, καθώς αυτή είναι στον έλεγχό σου, και συγκεκριμένα στην δική σου οικογένεια. Αναφέρεις πως έχεις δημιουργήσει οικογένεια και έχεις αποκτήσει ένα παιδάκι. Μου δημιουργεί ανησυχία και προβληματισμό η αναφορά που κάνεις στον σύζυγό σου. Λες πως δεν σε αγαπάει, δε σε νοιάζεται και συνάμα σχολιάζει αρνητικά τους γονείς σου. Αυτό δε που με λυπεί, είναι πως καταλαβαίνω ότι δεν είσαι ευχαριστημένη με τον γάμο αυτό και θέλεις να φύγεις αλλά δεν έχεις που να πας. Νιώθω πως ίσως φαντάζει σαν φυλακή ο γάμος αυτός για εσένα, ότι είσαι εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση που δε θέλεις και αυτό μοιάζει αρκετά σκληρό. Δεν μπορώ να παραλείψω πως όντως η ανεργία είναι ένας σημαντικός παράγοντας που αντιλαμβάνομαι ότι δεν σε βοηθάει να πράξεις αυτό που επιθυμείς.

Από όσα αναφέρεις και μπορώ να καταλάβω από μια οθόνη, θα προσπαθήσω να βοηθήσω όσο μπορώ. Όμως δεν γνωρίζω υπό ποιες συνθήκες έγινε ο γάμος αυτός, πώς πήρατε την απόφαση να μετακομίσετε και να αποκτήσετε ένα παιδί και πολλά ακόμη καίρια ζητήματα που θα έδιναν φως στην ιστορία και επομένως και στην απάντηση αυτή.

Αρχικά, αν θα μπορούσαμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά θα πρότεινα να κοιτάξεις το μέσα σου και να αξιολογήσεις το γάμο σου. Αν δεν νιώθεις κάτι ουσιαστικό για τον σύζυγό σου και αντίστοιχα αυτός, όπως επίσης αν δεν σέβεται εσένα και την οικογένεια σου, δεν ξέρω αν μπορείς να είσαι ποτέ χαρούμενη στο γάμο σου. Σίγουρα η έλλειψη δουλειάς και εισοδήματος είναι ανασταλτικός παράγοντας να απομακρυνθείς από το γάμο, αλλά αν νιώθεις και πιστεύεις πως είναι η μόνη λύση για σένα και το παιδί σου θα βρεις τον τρόπο και την δύναμη να το κάνεις. Φαντάζομαι πως θα το έχεις ήδη κάνει, αλλά θα πρότεινα να αναζητάς καθημερινά κάπου για δουλειά, ψάχνοντας στο ίντερνετ, σε εφημερίδες, να πηγαίνεις ακόμη και από κοντά στα μαγαζιά να συζητάς για ενδεχόμενη θέση εργασίας. Αν δεν έχεις ήδη εγγραφεί, τότε ίσως να ήταν μια λύση να εγγραφείς στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, ίσως να δικαιούσαι και κάποιο βοηθητικό επίδομα. Μέσω ΟΑΕΔ, μπορεί να έχεις αρκετές ευκαιρίες να βρεις δουλειά είτε μέσω προγράμματος, ή μέσω σύστασης κάποιας διαθέσιμης δουλειάς από τους εργασιακούς συμβούλους του ΟΑΕΔ.

Σχετικά με το «παράπονο» σου θα έλεγα, που δεν έχεις παρέες, είναι δύσκολο φεύγοντας για μια νέα και άγνωστη για σένα πόλη να δημιουργήσεις αμέσως φιλίες και παρέες. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται να κοινωνικοποιηθείς. Η δουλειά θα σε βοηθήσει αρκετά και σε αυτό το κομμάτι, αρκεί να έχεις διάθεση να γνωρίσεις νέους ανθρώπους. Επίσης δεν αναφέρεις κάτι για την σχέση σου με τον αδερφό σου και τους γονείς σου στη παρούσα φάση. Έχεις μιλήσει για το πώς περνάς σε κάποιον; Υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να σε βοηθήσει στην εύρεση μιας εργασίας;

Τέλος, θεωρώ πως μια συζήτηση με τον σύζυγό σου για το πως σε κάνει να νιώθεις όταν μιλά άσχημα για τους γονείς σου θα βοηθούσε. Βάλε τα όριά σου και μην επιτρέπεις σε κανένα να καταπατάει τις αξίες σου, τα ιδανικά σου και γενικότερα την αξία σου ως άνθρωπο. Ξεκίνα από εσένα. Φρόντισε τον εαυτό σου και πράξε ό,τι θεωρείς καλύτερο για σένα και το παιδί σου. Ο συμβιβασμός δεν είναι όμορφο πράγμα και φέρει πολλά προβλήματα αργότερα τόσο σε προσωπικό και όχι μόνο επίπεδο. Είσαι τόσο νέα και χρειάζεται να αρπάξεις την ζωή και να την διαμορφώσεις όπως σου αξίζει.

Αν δυσκολεύεσαι αρκετά στην διαχείριση τόσο των συναισθημάτων σου όσο και πιο πρακτικών προβλημάτων, ίσως η αναζήτηση εξωτερικής βοήθειας από κάποιον ψυχολόγο να σε βοηθούσε αρκετά. Να σημειώσω εδώ πως υπάρχουν πολλές διαθέσιμες μονάδες που προσφέρουν δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη.

Να θυμάσαι πως όταν είσαι καλά εσύ, θα είναι και το παιδί σου.
Καλή συνέχεια και μένουμε στην διάθεση σου.

What do you think?

10 points
Upvote Downvote

Comments

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Μετά τα 35 δεν μπορείς να αλλάξεις καριέρα

Γράφει η Ελένη Κουμίδη, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια