in

Ψtalk: “Στο πίσω μέρος του μυαλού μου σκέφτομαι όλα όσα μπορεί να πάνε στραβά.”

Απαντά η Αλεξάνδρα Ριζεάκου, Ψυχολόγος

Πάσχω από κρίσεις άγχους εδώ και αρκετά χρόνια. Είμαι 23. Αυτή η περίοδος, όπως και για πολλούς είναι στρεσογόνα. Η μητέρα μου εργάζεται σε νοσοκομείο, και αν και δεν είναι στην πρώτη γραμμή άμυνας, υπάρχει πάλι κίνδυνος. Η γιαγιά μου μένει μακριά και μόνη της. Φοβάμαι ότι κάτι κακό θα συμβεί. Ακόμη και όταν κάνω κάτι για να απασχολούμαι, είμαι υπερκινητική και οι κρίσεις άγχους με χτυπάνε. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου σκέφτομαι όλα όσα μπορεί να πάνε στραβά. Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να απομακρύνω αυτού του είδους τις σκέψεις;;

Από τον/την:Ελένη


Ελένη μου γλυκιά,

Για αρχή σ ευχαριστούμε πολύ που μας γράφεις και μοιράζεσαι μαζί μας τις σκέψεις σου. Μας φέρνεις ένα θέμα που όλους λιγότερο ή περισσότερο μας απασχολεί και αφορά την κατάσταση της πανδημίας. Και σε ένα επόμενο βήμα, πώς αυτή επιδρά σε ανθρώπους που ήδη αντιμετωπίζουν δυσκολίες αναφορικά με το άγχος. Μπορούμε λοιπόν πολύ εύκολα όλοι να συνδεθούμε μαζί σου γιατί μοιραζόμαστε αυτή την κοινή εμπειρία. Μια εμπειρία τραυματική, που έχει φέρει στην επιφάνεια με τόσο απότομο τρόπο το φόβο μας για την απειλή της υγείας μας και την υγεία των αγαπημένων μας. Πάμε να δούμε όμως πώς είναι όλο αυτό για εσένα και πώς εσύ το βιώνεις με το δικό σου μοναδικό τρόπο.

Πρώτα θα ήθελα να μείνουμε λίγο στο άγχος σου και να δούμε τι σημαίνει αυτό για εσένα στο εδώ και τώρα. Κι εγώ καταλαβαίνω ότι σημαίνει πολλά, αυτή η μικρή λεξούλα έχει μέσα της ένα σωρό νοήματα. Σε ένα πρώτο επίπεδο αυτό το άγχος αντιλαμβάνομαι ότι αφορά στο φόβο σου μην συμβεί κάτι στη μαμά σου η οποία εργάζεται σε νοσοκομείο, και κατ επέκταση να μην το μεταφέρει και στην υπόλοιπη οικογένεια. Αυτή η συνθήκη είναι ένα ερέθισμα που καθημερινά ενεργοποιεί αυτό το φόβο σου με αποτέλεσμα το άγχος να είναι σταθερό και αυξανόμενο. Επίσης μας λες ότι φοβάσαι και για τη γιαγιά σου μην της συμβεί κάτι, και καταλαβαίνω ότι το γεγονός ότι μένει και μακριά σε κάνει να αισθάνεσαι πως δεν θα μπορείς και να βοηθήσεις ίσως με κάποιο τρόπο σε περίπτωση που χρειαστεί.

Όλο αυτό σε ένα δεύτερο επίπεδο μετά το φόβο που βιώνεις, αντιλαμβάνομαι ότι σχετίζεται με ένα τρόπο και με το κομμάτι του ελέγχου που ίσως αισθάνεσαι ότι δεν έχεις πάνω σε αυτή την πραγματικότητα. Και αναρωτιέμαι αν όλο αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι αδύναμη, αβοήθητη, παθητική. Δεν ξέρω αλλά έχω την αίσθηση σαν το άγχος σου αυτό, αν του δίναμε φωνή να μας έλεγε «φοβάμαι, και δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό». Και ξέρεις, αυτή την αίσθηση μου τη δίνει πολύ και το σημείο που μας λες ότι όταν  κάνεις κάτι για να απασχολείσαι, είσαι υπερκινητική και πάλι σε χτυπάνε οι κρίσεις άγχους. Αυτό το «χτυπάνε» έχει μια τεράστια δύναμη πάνω σου, και φαίνεται σαν αυτές  οι κρίσεις άγχους να είναι κάτι έξω από εσένα που έρχεται με όλη του τη δύναμη να σε νικήσει. Έχω δηλαδή πολύ έντονα αυτή την εικόνα, σαν να βλέπω το μεγάλο και παντοδύναμο θηρίο του άγχους να πέφτει πάνω στην Ελένη και να την εξαντλεί. Και καταλαβαίνω ότι αυτό το θηρίο έχει γίνει παντοδύναμο γιατί υπάρχει χρόνια όπως μας λες και έχει μάθει πώς να έρχεται και να χτυπά και να σε νικάει.

Σκέφτομαι όμως ότι αυτό το παντοδύναμο θηρίο του άγχους ίσως έχει έρθει η στιγμή να το γνωρίσεις λιγάκι καλύτερα, και να δεις ότι αποτελείται από πολλά κομμάτια που το καθένα έχει δική του φωνή και δικό του νόημα. Και τελικά ίσως αυτές οι φωνές κι αυτά τα νοήματα να μην αφορούν καμία δύναμη έξω από εσένα, αλλά να είναι φωνές της Ελένης και νοήματα δικά σου που πηγάζουν από τον εσωτερικό σου εαυτό. Αν λοιπόν γνωρίσεις καλύτερα το άγχος σου κι εξοικειωθείς μαζί του, και το αντιληφθείς ως κάτι δικό σου, τότε η δύναμή του θα καταλάβεις ότι είναι η δική σου δύναμη εν τέλει. Φυσικά όλη αυτή η διαδικασία χρειάζεται το κατάλληλο πλαίσιο ώστε να μπορείς να την προσεγγίσεις, που δεν είναι άλλο από τη θεραπευτική σχέση. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορέσεις να ακούσεις όλες αυτές τις φωνές, να τις αναγνωρίσεις ως δικές σου και τελικά να ανακουφιστείς από αυτές τις κρίσεις που σε χτυπούν, έχοντας γνωρίσει καλύτερα τον πολύτιμο και μοναδικό εαυτό σου.

Ελπίζω η επικοινωνία μας να σε πήγε κάπου, να σε ανακούφισε έστω και λίγο και να σου έδωσε υλικό να σκεφτείς και να δεις με μια νέα ματιά την εμπειρία σου. Και φυσικά, για ό, τι άλλο χρειαστείς είμαστε στη διάθεσή σου.

What do you think?

12 points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Νευρική Ορθορεξία

Πώς είναι να ζει κανείς με το σύνδρομο Tourette (τουρέτ);