in

Ψtalk: “Πώς σταματά κάποιος να μιμείται ακατάλληλες συμπεριφορές των γονέων του;”

Απαντά η Βασιλική Δάρα, Ψυχολόγος

Side view young woman looking away at window sitting on couch at home. Frustrated confused female feels unhappy problem in personal life quarrel break up with boyfriend or unexpected pregnancy concept

Καλησπέρα σας. Είναι η πρώτη φορά που διαβάζω τις ιστορίες και τις απαντήσεις στο σάιτ και μου αρέσει πολύ ο τρόπος προσέγγισης σας. Συγχαρητήρια για τη δουλειά που κάνετε.
Ανάμεσα σε κάποια άλλα θέματα που με προβληματίζουν έχω παρατηρήσει κάτι από το οποίο δυσκολεύομαι δυστυχώς να ξεφύγω. Συγκεκριμένα, είναι κάποιες συμπεριφορές, κληροδότημα από τους γονείς, τις οποίες αντιλαμβάνομαι αλλά δεν μπορώ να αποτρέψω. Συγκεκριμένα ο πατέρας μου είχε πάντα τη συνήθεια να μειώνει εμένα και την υπόλοιπη οικογένεια, είτε με χαρακτηρισμούς όπως: “είσαι ηλίθια που δε γνωρίζεις καλά όλη την ιστορία ή που έχεις σπουδάσει φιλολογία και δε ξέρεις τι σημαίνει μια λέξη”, είτε χάνοντας την υπομονή του όταν μας εξηγούσε κάτι για δεύτερη φορά (χαρακτηριστικό παράδειγμα τα προβλήματα μαθηματικών στο δημοτικό). Το αποτέλεσμα σε εμένα ήταν να γίνω ανασφαλής, να νιώθω ότι ποτέ δε γνωρίζω αρκετά (χαμηλή αυτοεκτίμηση) ή ακόμα να αναρωτιέμαι αν κάποια πράγματα όφειλα να τα γνωρίζω από τα δέκα μου. Ενώ μεγαλώνοντας έλεγα ότι δε με ενδιαφέρει και δε λαμβάνω σοβαρά τα όσα μου έλεγε, συνειδητοποίησα ότι σε μια σχέση μου συμπεριφερόμουν στο σύντροφό μου με παρόμοιο τρόπο. Τον μείωνα όταν δεν καταλάβαινε με την πρώτη κάποια πράγματα, τον χαρακτήριζα με διάφορα απαράδεκτα επίθετα και άρχισα να νιώθω ότι τον υποτιμώ στα πάντα. Το άτομα αυτό είχε πολύ υπομονή καθώς και προσωπικές ανασφάλειες, οπότε ελάχιστες φορές θύμωνε με όσα έλεγα.
Ο προβληματισμός μου λοιπόν είναι ότι ενώ παρατηρούσα και κατέκρινα συμπεριφορές του πατέρα μου προς εμένα και στην υπόλοιπη οικογένεια, κατέληξα να υιοθετώ παρόμοια συμπεριφορά προσβάλλοντας ανθρώπους που πραγματικά με αγαπούν, γιατί ποτέ δε φέρθηκαν έτσι σε κάποιο άγνωστο /συνάδελφο/ μη μέλος της οικογένειας μου.
Πώς μπορώ να μειώσω αρχικά αυτή μου την τάση ώστε στη συνέχεια να την αποτρέψω εντελώς; Πώς σταματά κάποιος να μιμείται ακατάλληλες συμπεριφορές των γονέων του;

Από την: Νεφέλη


Αγαπητή Νεφέλη,

ευχαριστούμε που μοιράστηκες το πρόβλημα σου μαζί μας, ελπίζω η απάντηση μου να σε βοηθήσει.

Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι έχεις καταλάβει την πηγή του προβλήματος (ότι σου δημιουργήθηκαν ανασφάλειες λόγω της συμπεριφοράς του πατερά σου) και είναι πολύ καλό το γεγονός ότι θες να το αλλάξεις. Για αρχή, θα πρέπει να ανακτήσεις την αυτοεκτίμηση σου και να συνειδητοποιήσεις ότι όλα αυτά που σε έκαναν ανασφαλή ήταν απλά λόγια. Το τι είσαι πραγματικά μόνο εσύ το ξέρεις και είμαι σίγουρη ότι είσαι κάτι παραπάνω από όλα αυτά. Τα μηνύματα που μπορεί να παίρνει ένα παιδί από τους γονείς του είναι πολύ ισχυρά και όλα αυτά περνούν μέσα μας πριν προλάβουμε να κατανοήσουμε ότι πρέπει να τα απορρίψουμε. Παράλληλα η κληρονομιά προβληματικών συμπεριφορών δημιουργεί την ευκαιρία να γεννηθούν νέες γενιές που αποζητούν να μάθουν από τα λάθη των γονιών τους και να αποτρέψουν τέτοιες συμπεριφορές.

Αρχικά, υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορούν να σε βοηθήσουν στο να σπάσεις αυτόν τον τοξικό τρόπο συμπεριφοράς και ένας από αυτούς είναι η ψυχοθεραπεία που θα σε βοηθήσει να βρεις τον εαυτό σου, να ανακτήσεις την αυτοπεποίθηση σου χωρίς τοξικές συμπεριφορές. Μετέπειτα, αυτό που πρέπει να κατανοήσεις είναι η διαφορά ανάμεσα στην κριτική και την διόρθωση. Δεν είναι κακό να μην έχετε τα ίδια πιστεύω με έναν άνθρωπο και να διαφωνείτε ή ακόμη να χρειαστεί να τον διορθώσεις σε κάτι, αλλά οι προσωπικές προσβολές το μόνο που κάνουν είναι αποδυναμώνουν κάθε καλή σου θέληση και να δημιουργούν χάσματα με τους ανθρώπους που θέλουν το καλό σου και σε νοιάζονται. Τέλος, θα πρέπει να ξεκινήσεις να φροντίζεις περισσότερο τον εαυτό σου με μια υγιεινή  διατροφή και άσκηση και να επικεντρωθείς όσο μπορείς στην ψυχοσωματική σου υγεία ώστε να νιώθεις και εσύ πολύ καλυτέρα.

Οι περισσότεροι γονείς δεν επιδιώκουν να πληγώσουν τα παιδιά τους. Στην πραγματικότητα, οι γονείς που ανήκουν σε παλιότερες γενιές δεν γνωρίζουν τις ψυχολογικές επιπτώσεις των επιλογών τους στα παιδιά τους ή ήταν θύματα κακοποίησης οι ίδιοι και δεν γνώριζαν πώς να είναι καλύτεροι γονείς. Όταν κρατάς κακία στους γονείς σου για την άσχημη συμπεριφορά τους στην παιδική σου ηλικία τότε τα συναισθήματα του θυμού και της δυσαρέσκειας φωλιάζουν μέσα σου. Για να αποφύγεις την διαιώνιση της άσχημης συμπεριφοράς των γονιών σου είναι να τους συγχωρήσεις. Έχεις την επιλογή να αφήσεις πίσω την κακία που νιώθεις για τους γονείς σου (είτε έχουν ζητήσει συγνώμη είτε όχι) και αυτό σου επιτρέπει να προχωρήσεις και να κάνεις τις αλλαγές που χρειάζεται για τον εαυτό σου και τις σχέσεις σου.

Ελπίζω να σε βοήθησα. Είμαστε δίπλα σου σε ό τι χρειαστείς.


*Η στήλη Ψtalk έχει περισσότερο συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την Ψυχοθεραπεία ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο παρέμβασης.

Στείλε και εσύ τον δικό σου προβληματισμό ανώνυμα και λάβε απάντηση από ειδικό ψυχικής υγείας εδώ

What do you think?

13 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Παραφιλία: όταν η φανατασίωση είναι ασθένεια

Τα σχολεία αρχίζουν… άραγε θα τα καταφέρει το παιδί μου;