in

Ψtalk: “Πώς να αντιμετωπίσω τις ερωτήσεις σχετικά με το πότε θα παντρευτώ ή θα κάνω παιδί;”

Απαντά η Ιωάννα Σεπιάδου, Ψυχολόγος MSc

Καλησπέρα σας! Αγαπώ την σελίδα σας.  Θα ήθελα να σας ρωτήσω πώς απαντάμε και αντιμετωπίζουμε τα σχόλια όπως: “Πότε θα κάνεις ή γιατί δεν κάνεις παιδί;”, “Πότε θα παντρευτείς; Άντε, τι περιμένεις; Μεγαλώνεις!!”, και πολλά άλλα -φυσικά-, σχόλια, κάποια από αυτά με αγενή τρόπο και με δήθεν “αστειάκια”. Είμαι 30 ετών και έχω μια σχέση σοβαρή και σταθερή αρκετά χρόνια, όπου ακόμα δεν έχουμε προχωρήσει σε γάμο και ούτε θέλαμε μέχρι τώρα να κάνουμε παιδί. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, τέτοιου είδους σχόλια λίγο-πολύ τα ακούμε συχνά (δυστυχώς). Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Από την: Μαρία Β.


Αγαπητή Μαρία,

αρχικά θα θέλαμε να σε ευχαριστήσουμε που βρήκες το θάρρος να μοιραστείς μαζί μας αυτό που σε απασχολεί. Τέτοιου είδους ερωτήσεις γίνονται πολύ συχνά στα ζευγάρια που έχουν μία μακροχρόνια σχέση αλλά και όχι μόνο σε αυτά. Το γεγονός, όμως, ότι αναζητάς τρόπους να διαχειριστείς τις συγκεκριμένες ερωτήσεις είναι ήδη ένα πρώτο και πολύ θετικό βήμα προς την αντιμετώπισή τους.

Πολλές φορές μπορεί να ακούσει κάποιο άτομο/ζευγάρι την ερώτηση “Πότε με το καλό ο γάμος;” ή “Πότε θα κάνετε παιδί;”. Όλα αυτά συγκαταλέγονται στις ερωτήσεις που, υποτίθεται, εκφράζουν ενδιαφέρον και νοιάξιμο. Όσοι ρωτάνε, πιστεύουν ότι η ευτυχία ενός ζευγαριού ολοκληρώνεται με ένα γάμο και συνακόλουθα με ένα παιδί. Ως ένα βαθμό, βέβαια, αυτό ισχύει. Δεν είναι, όμως, ο κανόνας. Δεν σημαίνει ότι η ευτυχία ενός ζευγαριού ολοκληρώνεται με αυτά ή μόνο με αυτά. Κάποια ζευγάρια, παραδείγματος χάριν, μπορεί να νιώθουν ευτυχισμένα, χωρίς αυτά, αλλά κάνοντας άλλου είδους δραστηριότητες (π.χ. ταξιδεύοντας συνεχώς σε διάφορα μέρη του κόσμου), οι οποίες είναι πιο εύκολο να πραγματοποιηθούν χωρίς την ευθύνη ενός παιδιού. Έτσι, σκοπεύουν να κάνουν ένα παιδί όποτε νιώσουν οι ίδιοι έτοιμοι ή/και δεν το έχουν σκεφτεί ακόμη σοβαρά. Το πώς ορίζει το κάθε ζευγάρι την ευτυχία του εξαρτάται από τα θέλω των δύο ατόμων που απαρτίζουν τη συγκεκριμένη σχέση.

Οι ερωτήσεις που προανέφερα και που η ίδια μας έγραψες, στην πραγματικότητα ανήκουν στην κατηγορία των αδιάκριτων ερωτήσεων. Εάν κάποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για το καλό ενός ζευγαριού, μπορεί να το ρωτήσει εάν χρειάζεται βοήθεια σε πρακτικά ζητήματα. Αντί κάποιος να αναρωτιέται πότε ένα ζευγάρι θα παντρευτεί ή θα κάνει παιδί, θα έπρεπε να αναρωτηθεί πώς μπορεί να νιώσει το άτομο ή το ζευγάρι που θα δεχτεί τις συγκεκριμένες ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις αυτές στην πραγματικότητα πηγάζουν από αβάσιμα συμπεράσματα τα οποία ανέκαθεν κυρίευαν τη συνείδηση της κοινωνίας μας. Όσο πιο στερεοτυπικό είναι το σχήμα, τόσο πιο πιεστικό μπορεί να γίνει για τον δέκτη της ερώτησης. Ανάλογες, λοιπόν, είναι και οι θεωρίες, όπως το “για ποιον άλλο λόγο παντρεύεται ο κόσμος αν όχι για να κάνει παιδιά”.

Άραγε, αναρωτιέται κανείς τι αντίκτυπο μπορεί να έχουν οι αδιάκριτες αυτές ερωτήσεις στο ζευγάρι; Το πώς θα αντιδράσει το κάθε άτομο ή το κάθε ζευγάρι στο άκουσμα αυτών των ερωτήσεων διαφέρει. Κάποιοι μπορεί να μην δώσουν σημασία και να μην τους επηρεάσει καθόλου σε ψυχολογικό επίπεδο. Αυτοί, όμως, αποτελούν την μειονότητα. Τα περισσότερα άτομα ή ζευγάρια μπορεί να έρθουν σε δύσκολη θέση, να αισθανθούν άβολα, να νιώσουν πίεση, εκνευρισμό, άγχος ή και ντροπή που δεν έχουν ακόμη ακολουθήσει τα κοινωνικά στερεότυπα. Έχει αναρωτηθεί κανείς αν αυτές οι ερωτήσεις πέρα από το ψυχολογικό επίπεδο μπορούν να επηρεάσουν και το σωματικό επίπεδο των ατόμων; Το άγχος, ας πούμε, δεν είναι κάτι αόριστο. Μπορεί να σωματοποιηθεί και να έχει αντίκτυπο μέχρι και στη γονιμότητα. Σε συνδυασμό με την ανησυχία ενός ζευγαριού, το οποίο ενδεχομένως να βρίσκεται σε προσπάθεια απόκτησης ενός παιδιού, μπορεί να επιδράσει αρνητικά στην προσπάθεια της τεκνοποίησης. Καλό θα ήταν, λοιπόν, τέτοιου είδους ερωτήσεις να αποφεύγονται ακόμη και αν γίνονται με αστείο τρόπο.

Δεδομένου, ωστόσο, ότι πάντα θα γίνονται τέτοιες ερωτήσεις, τι μπορεί να κάνει ένα άτομο ή ένα ζευγάρι προκειμένου να μην επαναληφθούν; Ο καθένας μπορεί να κάνει κάτι για να σταματήσουν αυτές οι ερωτήσεις, αλλά θέλει θάρρος, τόλμη και αποφασιστικότητα. Το να ακούσεις απλώς την ερώτηση και να μην ανταποκριθείς ή το να ανταποκριθείς απλώς με ευγένεια δίνοντας μία απάντηση όπως “σε λίγο καιρό, ίσως”, δεν βοηθάει πραγματικά. Είναι σχεδόν βέβαιο πως, όταν περάσει ο “λίγος καιρός” (του οποίου ο ορισμός είναι υποκειμενικός), η ερώτηση θα επαναληφθεί. Αυξημένες, μάλιστα, είναι οι πιθανότητες να επαναληφθεί ή και να επαναληφθεί συντομότερα, αν ο ερωτώμενος δεν δείξει καθόλου την ενόχλησή του. Κάποιοι απολαμβάνουν την αμηχανία που προκαλούν όταν κάνουν τέτοιου είδους ερωτήσεις. Ο μόνος τρόπος για να σταματήσουν, είναι το ζευγάρι να τους γυρίσει πίσω την αμηχανία. Το πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, εξαρτάται βέβαια και από την ερώτηση που θα τεθεί. Μία απάντηση του τύπου “όλα θα γίνουν στην ώρα τους, όταν νιώσουμε έτοιμοι” ή λιγότερο ευγενική, όπως “Θα παντρευτούμε/κάνουμε παιδί όποτε νιώσουμε εμείς έτοιμοι” ή “Όποτε θελήσουμε εμείς και δεν πέφτει λόγος σε κανέναν άλλον πέρα από εμάς τους ίδιους”, δεν δίνει πολλά περιθώρια για περαιτέρω συζήτηση επί του θέματος και μειώνει τις πιθανότητες επανάληψης της ερώτησης. Κάποιες φορές είναι αναγκαία λίγη περισσότερη επιθετικότητα προκειμένου ο συνομιλητής να κατανοήσει ορισμένα πράγματα.

Αγαπητή, Μαρία, αυτές ήταν οι σκέψεις μου πάνω σε αυτό που σε προβληματίζει. Ελπίζω να σε βοηθήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο και να μην βρεθείς ξανά σε αντίστοιχες καταστάσεις. Σου ευχόμαστε στο μονοπάτι της ζωής σου να βρεις όλα όσα επιθυμείς και όποτε πραγματικά η ίδια τα θελήσεις. Είμαστε εδώ για οτιδήποτε μας χρειαστείς.

What do you think?

13 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Νιώθω ενοχές για τις σκέψεις μου περί θρησκείας και αγαπημένων προσώπων.”

Ψtalk: “Βιώνω έντονο άγχος επειδή σε λίγες μέρες θα ξεκινήσω να εργάζομαι σε νέα δουλειά”