in

Ψtalk: “Πια, δεν μπορώ να ανεχθώ τα μέρη με πολύ κόσμο”

Απαντά η Γεωργία Δημητριάδου, Ψυχολόγος

Καλησπέρα. Υπάρχει ένα ζήτημα που ταλανίζει το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό. Πριν από 9 μήνες περίπου διαγνώστηκα με μείζονα κατάθλιψη. Προσπάθησα και θεωρώ ότι μέχρι κάποιο βαθμό το έχω αντιμετωπίσει μαζί με τον θεραπευτή μου. Εδώ και αρκετό καιρό δεν παίρνω κάποια αγωγή και οκ ως εδώ. Ωστόσο κάθε φορά που βγαίνω έξω δεν αισθάνομαι καλά, έχω άγχος, δεν μπορώ να αναπνεύσω, ιδρώνουν τα χέρια μου, ζαλίζομαι και ειδικά αν είναι να πάω σε κάποιο πάρτι που εκεί διασκεδάζουν όλοι και φωνάζουν κτλ εγώ νιώθω πολύ μόνη, δεν θέλω να μιλάω σε κανέναν και απλά θέλω να κάτσω σε μια άκρη να πιω το ποτό μου μέχρι να φύγω. Ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα κοινωνική αλλά πια τα μέρη με πολύ κόσμο δεν μπορώ καν να τα ανεχθώ. Αν μπορούσες να μου προτείνεις ένα μοτίβο σκέψης ώστε να βρίσκομαι έξω και να μην απομονώνομαι και να περνάω τουλάχιστον σχετικά καλά θα σου ήμουν ειλικρινά ευγνώμων.

Σε ευχαριστώ που με άκουσες!

Από την: Δηιδάμεια


Αγαπημένη Δηιδάμεια ,

σ’ ευχαριστούμε που μας έστειλες την προσωπική σου ιστορία και μοιράστηκες τις σκέψεις σου μαζί μας. Χαίρομαι που ήδη επισκέπτεσαι κάποιον ειδικό γιατί είναι κάτι που κι εγώ θα σου πρότεινα προκειμένου να έχεις μια πιο στοχευμένη βοήθεια. Είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι μετά την διάγνωσή σου με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή έχεις καταφέρει να αντιμετωπίσεις -ως ένα βαθμό- της κατάσταση μαζί με τον θεραπευτή σου.

Σύμφωνα με όσα μου αναφέρεις αντιλαμβάνομαι ότι αισθάνεσαι έντονο άγχος. Θα ήθελα να σταθούμε στη λειτουργία του στρες και του άγχους αλλά και στην αιτία τους. Το στρες είναι η φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μας σε ένα νέο, απαιτητικό κι απειλητικό ερέθισμα προκειμένου να το αντιμετωπίσουμε. Το άγχος είναι το αποτέλεσμα του στρες και το άτομο νιώθει φόβο και αδυναμία απέναντι σε αυτό το ερέθισμα. Συχνά δεν είναι γνωστή η πηγή του άγχους. Μετά από παρατεταμένη έκθεση σε μια ή περισσότερες καταστάσεις άγχους συχνά εμφανίζονται κρίσεις άγχους που περιλαμβάνουν εκτός από έντονο άγχος, εφίδρωση, ζάλη, δύσπνοια κ.α. Συμπερασματικά πρώτα θα πρέπει να μειωθούν τα στρεσογόνα ερεθίσματα κι αυτόματα θα μειωθεί και το άγχος. Για παράδειγμα, σκέψου ότι βλέπεις έναν λύκο. Αμέσως νιώθεις την απειλή, στρεσάρεσαι και σκέφτεσαι να τρέξεις. Ταυτόχρονα φοβάσαι και νιώθεις τόσο μικρή κι αδύναμη απέναντί του. Νιώθεις άγχος. Μόνο αν φύγει ο λύκος από μπροστά σου θα μειωθεί το στρες κι επομένως το άγχος. Όπως αναφέρεις ποτέ δεν ήσουν ιδιαίτερα κοινωνική ωστόσο αλληλεπιδρούσες αποτελεσματικά με τον κοινωνικό περίγυρο ενώ πλέον παρεμποδίζονται καθημερινές σου δραστηριότητες όπως η διασκέδαση. Εφόσον η δυσκολία σού παρουσιάζεται στις κοινωνικές συναναστροφές θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για κοινωνικό άγχος. Πιο συγκεκριμένα προκειμένου να αποφύγεις  δυσάρεστα συναισθήματα, αποφεύγεις τα μέρη στα οποία τα βιώνεις και άρα οδηγείσαι σε κοινωνική απομόνωση. 

Δεδομένου ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί το τελευταίο διάστημα, θα ήθελα να σκεφτείς τι είναι αυτό που στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο της ζωής σου και συγκεκριμένα κάθε φορά που βγαίνεις έξω, σου προκαλεί άγχος. Μήπως φοβάσαι ότι θα ντροπιαστείς μπροστά στους άλλους ή ότι θα σε κρίνουν;  Μήπως αυτά τα αρνητικά  συναισθήματα προσπαθείς να τα αντιμετωπίσεις  επιλέγοντας να μείνεις μόνη σου σε μια άκρη; Τελικά παραμένοντας σπίτι, μήπως  αποφεύγεις να νιώσεις αυτά που φοβάσαι να νιώσεις;

Η κατάθλιψη και το άγχος συχνά συνυπάρχουν και αλληλοεπηρεάζονται. Η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση είναι ο συνδυασμός της γνωστικο-συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας με την φαρμακοθεραπεία, υπό την επίβλεψη πάντα ενός ειδικού ψυχίατρου/ψυχοθεραπευτή. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, για αυτό ξεχωριστή θα πρέπει να είναι κι η προσέγγιση από τον θεραπευτή του. Ωστόσο θα σου προτείνω μερικούς τρόπους να αντιμετωπίσεις άμεσα κάποια κρίση άγχους χωρίς αυτοί οι τρόποι να αντικαθιστούν την ολοκληρωμένη  ψυχοθεραπεία που ανέφερα και θεωρώ αναγκαία.

Αρχικά, πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι σωστές αναπνοές. Δεδομένης της πίεσης συνηθίζουμε να υπεραναπνέουμε οπότε νιώθουμε περισσότερο στρες κι έχουμε την αίσθηση ότι δεν αρκεί το οξυγόνο. Φρόντιζε να εισπνέεις βαθιά από την μύτη και να εκπνέεις αργά από το στόμα κάθε φορά που νιώθεις πως σε κατακλύζει το άγχος.  Επιπλέον, όλες οι μορφές άσκησης και ειδικά  γιόγκα, πιλάτες και διαλογισμός  μειώνουν τα επίπεδα του στρες μέσω εκμάθησης τεχνικών χαλάρωσης επομένως θα ήταν καλή ιδέα να ξεκινήσεις μια τέτοιου είδους νέα δραστηριότητα.

Επίσης σε γνωστικό επίπεδο, η σκέψη μας επηρεάζει την συμπεριφορά μαςΕίναι χρήσιμο να γνωρίζεις πως οι σκέψεις σου και τα συναισθήματα σου είναι απλές σκέψεις χωρίς να βασίζονται εξ ολοκλήρου στην πραγματικότητα και άρα δεν αποτελούν τετελεσμένα γεγονότα. Η σκέψη μας βασίζεται στις πεποιθήσεις μας σχετικά με το πώς ‘’πρέπει’’ να συμπεριφερθούμε σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Μια καλή ιδέα είναι να δημιουργήσεις  δύο στήλες σε ένα χαρτί. Στην δεξιά στήλη θα καταγράφεις τα  ‘’παράλογα πρέπει’’ δηλαδή σκέψεις που κάνεις μέσα στη μέρα όπως για παράδειγμα: ‘’πρέπει να απολαμβάνω κάθε μου βόλτα σε χώρο με πολύ κόσμο και πολλή φασαρία’’. Στην αριστερή στήλη θα καταγράφεις τις ‘’ ρεαλιστικές σκέψεις’’ όπως για παράδειγμα: ‘’σε πολλούς ανθρώπους δεν αρέσουν τα μέρη με φασαρία. Μπορώ να βγω σε πιο ήσυχα μέρη όταν έχω ανάγκη για ηρεμία’’. Καταγράφοντας τα ”πρέπει” θα μπορέσεις να αναγνωρίσεις τις σκέψεις σου και να ανακαλύψεις νέους τρόπους αντιμετώπισης.

Ελπίζω οι συμβουλές μου να φανούν χρήσιμες ωστόσο μην παραλείψεις να συζητήσεις τους προβληματισμούς σου με τον θεραπευτή σου.

What do you think?

15 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Όταν βρίσκομαι μόνη αισθάνομαι ότι κάποιος με κοιτάζει ή ότι θέλει να με βλάψει”

Ψtalk: “Είμαι 25 χρονών και δεν βρίσκω κάποιον λόγο για να ζω”