in

Ψtalk: “Δίνω πανελλήνιες και νιώθω η προσπάθεια μου να μην βγάζει πουθενά.”

Απαντά η Στέλλα Καρατζόγλου, Ψυχολόγος

open the door to the new path

Δίνω πανελλήνιες και λόγω καραντίνας έχω απελπιστεί. Νιώθω σαν να μην βγάζει πουθενά η προσπάθεια μου και ότι τίποτα δεν είναι αρκετό.

Από τον/την: Ανώνυμος


Αγαπημέν@,

διαβάζω την ερώτηση σου και το ζήτημα σου είναι πολύ ξεκάθαρο. Χαίρομαι που το εκφράσεις μιας και αφορά πολλά άτομα στην ηλικία σου, μια σκέψη που όλους λίγο ή περισσότερο μας έχει προβληματίσει.

Λες πως λόγω καραντίνας έχεις απελπιστεί. Καταλαβαίνω πως ειδικά για εσάς που σας βρήκε η πανδημία μέσα στην όλη προσπάθεια τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολά! Δεν υπήρχε η σωστή καθοδήγηση, οι ώρες μαθήματος ήταν περιορισμένες και ιδιαίτερες ενώ η κατάσταση στα φροντιστήρια και στα ιδιαίτερα μαθήματα ήταν εξίσου αν όχι και περισσότερο, ρευστή. Είναι αναμενόμενο να αισθάνεσαι πως κάτι έχεις χάσει, πρόκειται για μια πρωτόγνωρη περίοδο προετοιμασίες για τις πανελλήνιες, όλα ήταν διαφορετικά από άλλες χρονιές. Ας κάνουμε μια προσπάθεια μαζί να δούμε και τα θετικά όμως τις όλης κατάστασης, ας προσπαθήσουμε να δούμε αντικειμενικά τις συνθήκες για λίγο. Ειδικότερα:

  • Μπορεί η καραντίνα να μας πήγε πίσω στο διάβασμα αλλά οι εξετάσεις μεταφέρθηκαν για μέσα Ιουνίου και όχι νωρίτερα όπως άλλες χρονιές.
  • Μπορεί να καθυστερήσαμε να επεξεργαστούμε την ύλη μέχρι να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες, αλλά η εξεταστέα ύλη των εξετάσεων μειώθηκε σημαντικά.
  • Μπορεί να μην κάναμε μάθημα στην τάξη, αλλά μπορέσαμε να κάνουμε μάθημα με πιτζάμες ακόμα και από το κρεβάτι.
  • Μπορεί να μην βλέπαμε τα παιδιά της τάξης μας, αλλά όλοι βγήκαμε να ‘’γυμναστούμε’’ και είχε πλάκα και αυτό.
  • Μπορεί να πιεστήκαμε στο διάβασμα, αλλά δεν είχαμε και άλλες επιλογές αφού  όλα ήταν κλειστά.
  • Κανείς δεν έβγαινε, οπότε δεν χάσαμε κάτι, είχαμε περισσότερο χρόνο για διάβασμα.
  • Είχαμε περισσότερο χρόνο να κάτσουμε με τον εαυτό μας και να σκεφτούμε τι θέλουμε να κάνουμε.

Και εντάξει, πέραν αυτών είναι λογικό ο περιορισμός ή μάλλον η απαγόρευση της κυκλοφορίας να έπαιξε με τα νεύρα όλων. Ειδικά όταν δεν μπορούσες να πας μια βόλτα σε ένα μαγαζί να δεις λίγο καινούργιο κόσμο, να ξεφύγει το μυαλό από το διάβασμα. Αλλά το καλό είναι πως όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Το μεγαλύτερο κομμάτι της προσπάθειας σου έχει ολοκληρωθεί. Δεν έχει μείνει ούτε ένας μήνας για να τελειώσει όλη αυτή η περίοδος, που ειλικρινά για όλους ήταν δύσκολη.

Επιπλέον, θα ήθελα να σταθώ και στο κομμάτι του σαμποτάζ που κάνεις, διότι απ’ ότι καταλαβαίνω περι αυτού πρόκειται. Η προσπάθεια σου, από την στιγμή που υπάρχει κάπου θα σε βγάλει σίγουρα. Όταν δεν προσπαθείς μένεις στάσιμος!! Εσύ βάζεις τα δυνατά σου, δεν έχεις τίποτα να χάσεις. Λες επιπλέον πως τίποτα δεν είναι αρκετό. Από εδώ θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε μια τεράστια κουβέντα αλλά θα προσπαθήσω όσο μπορώ να την περιορίσω για να μην σε κουράσω. Πότε είναι κάτι αρκετό για εσένα; Τι σημασία δίνεις στη λέξη αρκετό; Ολοκληρωμένο, πλήρες, επιτυχημένο, διάσημο, αποτελεσματικό, σημαντικό;  Νιώθεις πως και άλλα πράγματα που κάνεις δεν είναι αρκετά; Μερικές από αυτές τις ερωτήσεις ίσως σε βοηθήσουν να δώσεις κάποιες απαντήσεις ή να σκεφτείς περισσότερο γύρω από αυτό που αισθάνεσαι. Θα ήθελα επίσης να σκεφτείς πως θα ήταν η προσπάθεια σου αν ήταν αρκετή; Δηλαδή κάποιος άλλος που προσπαθεί περισσότερο και αυτό κρίνεται ως αρκετό για εσένα τι παραπάνω κάνει; Πώς θα μπορούσες και εσύ κάπως να τον μιμηθείς ώστε να αξίζει για εσένα περισσότερο η προσπάθεια σου, να είναι δηλα΄δη αρκετή;

Στην ερώτηση σου βλέπω το άγχος που αισθάνεσαι για την διαδικασία και το τελικό αποτέλεσμα. Μην απογοητεύεσαι όμως!! Συνέχισε να προσπαθείς και το αποτέλεσμα της προσπάθειας σου δεν θα κριθεί άμεσα, ούτε όταν θα βγουν τα αποτελέσματα! Η προσπάθεια που καταβάλεις είναι το πρώτο δικό σου έργο, ο πρώτος ολοκληρωτικά δικός σου κόπος σε αυτή τη ζωή στα πλαίσια της εργασίας. Πραγματικά, σημασία δεν έχει το πόσα μόρια θα γράψεις ούτε το σε ποια σχολή θα πετύχεις να περάσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που πέρασαν σε σχολές για να ανακαλύψουν πως δεν είναι αυτό που τους κάνει ευτυχισμένους. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που δεν μπήκαν ποτέ σε καμία σχολή, βρήκαν κάτι άλλο που τους έδινε ευτυχία και το ακολούθησαν. Δεν καθορίζει την αξία σου η σχολή στην οποία θα περάσεις ή δεν θα περάσεις. Την αξία σου καθορίζει ακριβώς η προσπάθεια σου. Ανεξάρτητα τις ώρες που πέρασες ή δεν πέρασες πάνω στα βιβλία και τις σημειώσεις σου, η προσπάθεια σου είναι αρκετή από τη στιγμή που έβαλες την ψυχή σου σε αυτό και προσπάθησες για το καλύτερο!! Εξ άλλου έχεις ζοριστεί τόσο καιρό, σε λιγότερο από 30 μέρες θα το αφήσεις; Συνέχισε να προσπαθείς όσο μπορείς, φρόντισε να είσαι καλά και να μην κάνεις ακρότητες, να θυμάσαι να τρως, να κοιμάσαι και να κάνεις διαλείμματα για να περάσεις ευχάριστες στιγμές και όλα θα πάνε καλά!!

Εύχομαι με τα σχόλια μου να σε βοήθησα και να ανακουφίστηκαν κάπως τα συναισθήματά σου! Εύχομαι δύναμη και επιτυχία στις εξετάσεις και στη ζωή σου! Παραμένω στην διάθεση σου για ό,τι άλλο χρειαστείς.

Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου,

Στέλλα.

What do you think?

16 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

«Το πείραμα της φυλάκισης του Stanford»

Διαταραχές Προσωπικότητας (Cluster C)