in

Ψtalk: “Τι να κάνω που οι γονείς μου τσακώνονται συνέχεια;”

Απαντά η Έφη Αμπατζόγλου, Ψυχολόγος

Γειά σας, όλη την ώρα οι γονείς μου τσακώνονται και διαφωνούν δεν τους αντέχω τι να κάνω;

Από τον/την: Ειρήνη


Αγαπητή Ειρήνη,

Αρχικά, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που αποφάσισες να επικοινωνήσεις μαζί μας και να μοιραστείς τον προβληματισμό σου.

Μας φέρνεις ένα ζήτημα, το οποίο είναι κοινό σε πολλές οικογένειες. Οι τσακωμοί και οι διαφωνίες μεταξύ των γονέων είναι θέμα που ανησυχεί πολλά παιδιά είτε αυτά είναι ενήλικα είτε ανήλικα. Ίσως σου φανεί περίεργο, αλλά οι τσακωμοί είναι ένας τρόπος εξωτερίκευσης των συναισθημάτων και των σκέψεων τους. Είναι περισσότερο υγιής μια τέτοια συμπεριφορά, όσο δύσκολη κι αν είναι, από το να έμεναν κλεισμένοι στον εαυτό τους και να διατηρούν τυπικές σχέσεις. Είναι λογικό να βρίσκεσαι στη μέση αυτής της κατάστασης και να αναρωτιέσαι αν χρειάζεται να πάρεις το μέρος κάποιου από τους γονείς σου ή αν θα μπορούσες να συμβάλλεις με κάποιο τρόπο ώστε να σταματήσουν οι τσακωμοί.

Ωστόσο, θα ήταν χρήσιμο να αποφύγεις να ταυτιστείς με έναν από τους δύο. Ούσα μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσες να είσαι πραγματικά αντικειμενική. Προτιμότερο θα ήταν να αποτελέσεις μια γέφυρα ένωσης  μεταξύ των δύο. Εξάλλου είναι δύσκολο έως και ανέφικτο πολλές φορές να διακρίνεις “ποιος φταίει” για τον εκάστοτε τσακωμό. Αν κάνεις ένα βήμα πίσω, μάλιστα, ίσως καταφέρεις να διακρίνεις το “σφάλμα” του καθενός. Έτσι θα μπορούσες να  πιάσεις ιδιαιτέρως τον καθένα και να τους μεταφέρεις όσα παρατήρησες. Δεν αποκλείεται αυτή η μικρή, αλλά σημαντική παρέμβαση να τους δώσει μια άλλη οπτική στα πράγματα, την οποία δε θα ήταν σε θέση να διακρίνουν.

Ο ρόλος σου, βέβαια, δεν είναι να κάνεις τον διαιτητή ανάμεσα στους γονείς σου. Μπορείς να ανακατευτείς μέχρι εκεί που νιώθεις εσύ άνετα και ικανή να τα καταφέρεις. Από εκεί και πέρα και μόνο να τους εκφράσεις τον προβληματισμό σου και όσα σε ενοχλούν ίσως βοηθήσει στο να γίνουν αντιληπτά και όσα εσύ βιώνεις. Αυτό δε σημαίνει ότι θα λυθούν τα δικά τους προβλήματα , αφού αυτά οφείλουν να τα λύσουν μόνοι τους.

Αυτό που χρειάζεται να μην ξεχνάς είναι ότι οι γονείς σου είναι άνθρωποι με αδυναμίες, ανησυχίες και προβλήματα, κάποια από τα οποία μπορεί να μην είσαι σε θέση να γνωρίζεις.

Ελπίζω να έρθουν καλύτερες μέρες. Είμαι στη διάθεσή σου για ό,τι χρειαστείς!

What do you think?

16 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ίσος χρόνος και με τους δύο γονείς; (Συνεπιμέλεια;)

Ζώντας με άνοια – η αισιόδοξη ματιά