in

Ψtalk:”Να μπω σε ψυχιατρική κλινική ή να ζορίσω τον εαυτό μου μέχρι να πάθει break down;”

Απαντά η Ειρήνη Σαρρή, Ψυχολόγος

Είμαι γυναίκα, 32 ετών και πέρσι διαγνώστηκα με οριακή διαταραχή.
Τα τελευταία 3 χρόνια της ζωής μου ήταν παρά πολύ δύσκολα. Xώρισα από μια μακροχρόνια σχέση που μέναμε μαζί και οι γονείς μου έκαναν καταστροφικά οικονομικά λάθη που μας έφεραν στην ανέχεια.
Στο θέμα μας τώρα. Πάντα είχα δυσκολίες στην εργασία μου , με πολλές αλλαγές και απίστευτη συναισθηματική κούραση, όμως φέτος, ειδικά μετά την καραντίνα η κατάσταση μου χειροτέρεψε παρά πολύ, με αποτέλεσμα να κλαίω κάθε μέρα πριν πάω για δουλειά και να σέρνομαι στην καθημερινότητα. Φοβάμαι ακόμα, πως μπορεί να είμαι επικίνδυνη στη δουλειά (δουλεύω με μωρά) μιας και είμαι αφηρημένη σε τρομακτικό βαθμό.
Σε μια βδομάδα ξεκινάω θεραπεία σε δημόσια δομή μιας και δεν είχα χρήματα για ιδιώτη.
Αυτό που με στρεσάρει σε τρομερό βαθμό είναι ότι ζω μόνη και βιοπορίζονται εξ ολοκλήρου μόνη μου, νοικιάζω σπίτι, δεν έχω καμία βοήθεια ούτε σε συναισθηματικό, ούτε σε πρακτικό επίπεδο. Ως εκ τούτου νιώθω ότι τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή.
Ξέρω πως δεν πρέπει να εργάζομαι , όμως ποια είναι η εναλλακτική; Να μπω σε ψυχιατρική κλινική; Να ζορίσω τον εαυτό μου μέχρι να πάθει break down; Ειλικρινά είμαι σε απόγνωση.
Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Από την: Μια κάποια Άννα


Γεια σου Άννα,

Καταλαβαίνω απόλυτα μέσα από τον λόγο σου ότι εξαιτίας των καταστάσεων που πέρασες και συνεχίζεις να βιώνεις έχεις ανάγκη να στηριχτείς κάπου και να ακουστείς, γι’ αυτό και σε ευχαριστούμε πολύ που θέλησες να μας ανοιχτείς για αυτά που περνάς. Με λυπεί το γεγονός ότι σου έχουν έρθει πολλές αρνητικές εμπειρίες μαζεμένες σε συνδυασμό με την ψυχική διαταραχή  και σαφώς είναι πολύ απαιτητικό και δύσκολο να τα διαχειριστείς. Παρόλα αυτά θα προσπαθήσω να σε συμβουλεύσω και να σε καθοδηγήσω προκειμένου να μπορέσεις να σηκωθείς και να αντιμετωπίσεις ότι σε φοβίζει.

Το άτομο με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας είναι πολύ ευάλωτο και ευαίσθητο σε αλλαγές, βιώνει έντονα την ανάγκη να είναι υπό την παρουσία άλλων καθώς του είναι πολύ δύσκολο να μείνει μόνο. Χαρακτηρίζεται από παρορμητική, απρόβλεπτη και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Οποιαδήποτε μορφής απώλειας ή απόρριψης είναι ικανή να του δημιουργήσει ένα ευρύ φάσμα αρνητικών συναισθημάτων  ( θυμός, φόβο, αγωνία, θλίψη…) .

Το ότι είναι ασταθής στις σχέσεις του είναι γιατί βρίσκεται μεταξύ εξιδανίκευσης ( η προσκόλληση σε ένα άτομο που μου παρέχει φροντίδα) του ατόμου που έχει δίπλα του ή υποτίμησης. Στο μυαλό του επικρατεί ένα χάος καθώς έχει ασαφή εικόνα για τον εαυτό του ( αλλάζει εύκολα απόψεις, στόχους, κοινωνικό πλαίσιο). Επιπλέον η διάθεσή του ταλαντεύεται (βαριέται εύκολα, δεν είναι ικανοποιημένο και προσαρμόζεται δύσκολα) με αποτέλεσμα να νιώθει κενό.

Η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία ( ΔΣΘ), έχει βρεθεί ότι μπορεί να είναι αρκετά αποτελεσματική για την αντιμετώπιση της Οριακής Διαταραχής Προσωπικότητας (ΟΔΠ).  Βοηθάει στην απόκτηση νέων δεξιοτήτων προκειμένου να νιώσεις ότι η ζωή που έχεις, έχει νόημα. Συνδυάζεται μαζί με την Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (ΓΣΘ), για την ρύθμιση και ανοχή στα δύσφορα συναισθήματα.

Επιπλέον ενισχύεται η ικανότητα διαχείρισης των συναισθημάτων χωρίς να χάνεται ο έλεγχος και να μειώνεται η εσωτερική ανάγκη για εμπλοκή του ατόμου σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Βοηθάει στην βελτίωση της ποιότητας ζωής, στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων καθώς και στην ενίσχυση των θετικών σημείων και δυνατοτήτων, ώστε να είναι σε θέση το άτομο να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις και τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Στην θεραπεία ενδεικτικά θα χρησιμοποιηθούν γνωσιακές τεχνικές προκείμενου να βελτιώσουν την άποψη ( ετικετοποίηση) που έχουν για τους άλλους ‘’ καλούς ή κακούς’’ & Συμπεριφορικές τεχνικές, προκειμένου να επέλθει η βελτίωση στις παρορμητικές συμπεριφορές.

Η θεραπεία κατά βάση στηρίζεται στην αλλαγή των δυσλειτουργικών μοτίβων σκέψης και συναισθημάτων που προκαλούν  έντονο άγχος, δυσκολίες και καταθλιπτική συμπεριφορά  (συναισθηματική κούραση, κλάμα, δυσκολία επίτευξης βασικών και απλών αναγκών)

Αν κριθεί απαραίτητο μπορεί να αποβεί χρήσιμη μία φαρμακευτική θεραπεία για την διαχείριση των αρνητικών συμπτωμάτων καθώς είναι εύκολο το άτομο να πέσει σε κατάθλιψη και σε έντονα επίπεδα άγχους. Ωστόσο πρέπει να αποφευχθεί η θεραπεία αποκλειστικά με αντικαταθλιπτικά καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε περισσότερες συναισθηματικές εκρήξεις ( θυμός, οργή). Παρόλα αυτά πρέπει να δίνεται με προσοχή η αγωγή μέσα στο πλαίσιο της ψυχοθεραπείας στοχευμένα για το πρόβλημα του ατόμου.

Η σχέση που θα αναπτύξεις  με τον θεραπευτή σου είναι πολύ σημαντική καθώς θα αποτελέσει αντανάκλαση στις σχέσεις σου (μελλοντικές & τωρινές).

Επιπροσθέτως, υπάρχουν προγράμματα ημέρας όπου η θεραπεία είναι καθημερινή και αποτελεί ένα πολύ καλό θεραπευτικό πλαίσιο.

Αυτό που σκέφτομαι είναι αν στην δουλειά σου γνωρίζει κάποιος για αυτό που περνάς ή αν από κάποιες συμπεριφορές σου έχει αντιληφθεί κάποιος κάτι και αν θα μπορούσε κάποιος συνάδελφος να σε επίβλεπε ίσως λίγο παραπάνω για να αισθανόσουν καλύτερα.

Έχεις σκεφτεί να ψάξεις κάποια άλλη δουλειά με λιγότερη ευθύνη και ρίσκο; Μία πιθανή λύση θα ήταν αν θα μπορούσες να εργαστείς από το σπίτι σου μιας και λόγω των συνθηκών της κοινωνίας ευνοείται αυτός ο παράγοντας.

Αυτό που αναφέρεις ότι έχεις σκεφτεί να μπεις σε ψυχιατρικά κλινική ή να πάθεις break down, δεν θεωρώ πως είναι λύση, τίποτα από τα δύο δεν θα σε βοηθήσει αντιθέτως θα σε ρίξει όλο αυτό σε μεγαλύτερο βαθμό και δεν θα είσαι σε θέση να κάνεις ακόμη και τα πράγματα που κάνεις μέχρι τώρα. Το να μπαινοβγαίνεις σε μία ψυχιατρική κλινική δεν είναι ότι καλύτερο καθώς αργά ή γρήγορα μπορεί να αποκτήσεις και την ανάλογη νοοτροπία ασθενούς και να επιβαρυνθείς χειρότερα  (εκτός και αν ο θεραπευτής σου το κρίνει απαραίτητο).

Θέλω όμως να σκεφτείς ότι παρόλο που λες ότι είσαι μόνη σου, παρά τις ψυχικές σου μεταπτώσεις εγώ βλέπω μία γυναίκα που παλεύει να ζήσει και να τα βγάλει πέρα παρά τις δυσκολίες. Αυτό μου δείχνει μία εσωτερική δύναμη, όπως και από το γεγονός ότι πήρες την απόφαση  να ξεκινήσεις θεραπεία, αυτό είναι το καλύτερο που θα μπορούσες να κάνεις στην φάση που βρίσκεσαι. Και χαίρομαι ιδιαιτέρως γιατί θα μπορέσεις να δεις και να ενισχύσεις τα δυνατά σου σημεία.

Χρειάζεται και από πλευράς σου δύναμη και αποφασιστικότητα.

Να είσαι εκεί παρών και να καταβάλλεις όση περισσότερη προσπάθεια μπορείς για να βελτιωθείς και  να δώσεις χρόνο στην θεραπεία σου, προκείμενου να αποκτήσεις νέες συνήθειες που θα σε βοηθήσουν να διατηρήσεις μία ισορροπία και έλεγχο στην ζωή σου.

Ελπίζω και πιστεύω να τα καταφέρεις, έτσι ώστε να μπορέσεις να ρυθμίσεις την ζωή σου .

 

 

What do you think?

33 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Τελικά οι άντρες κλαίνε ή μονάχα πονάνε;

Corporal Punishment: Γιατί ο σεβασμός των παιδιών δεν κερδίζεται με το ”ξύλο”.