in

Ψtalk: “Μένω σε χωριό και με έχει κουράσει το κουτσομπολιό”

Aπαντά η Αθανασία Παλέντζα, Ψυχολόγος

Μένω σε χωριό 1000 περίπου κατοίκων και με έχει κουράσει το κουτσομπολιό. Σχολιάζουν κάποιον από τα πιο ασήμαντα πράγματα (όπως τι φορούσε σε μια εκδήλωση, ποια άτομα ήταν εκεί, μια πράξη που έκανε) μέχρι τα πιο σημαντικά (σχέση, γάμος, χωρισμός, οικονομική κατάσταση). Κάποιες φορές μπορεί να σχολιάσουν αρνητικά κάτι θετικό που έκανε κάποιος (πχ όταν μια πολύ καλή μαθήτρια πέρασε δικηγόρος, κάποιοι είπαν ότι έχουμε γεμίσει δικηγόρους και δεν έχει δουλειά). Άλλες φορές πάλι μπορεί κάνοντας κουβέντα να σε ρωτάνε πιο προσωπικά θέματα (συνήθως άτομα που το κουτσομπολιό είναι μια από τις κύριες τους δραστηριότητες) Όταν όμως ρωτήσεις εσύ εκείνους μπορεί να αλλάξουν θέμα. Ασχολούνται με τα προβλήματα του άλλου, την οικονομική του κατάσταση (με βάση τα υπάρχοντα, το επάγγελμα του, αλλά και την οικονομική κατάσταση των γονέων του). Προσπαθούν ακόμα και να τον ψυχολογήσουν με βάση την συμπεριφορά του. Όταν ένα ζευγάρι χωρίζει συνήθως προσπαθούν να καταλάβουν ποιος από τους δύο φταίει και τον κατηγορούν. Δύσκολο να μη σε σχολιάσει κάποιος. Και δύσκολο να μη μάθει κάτι όλο το χωριό και να μείνει μεταξύ λίγων ατόμων.

Από την: Χριστίνα


Χριστίνα γεια σου,

δυστυχώς η κατάσταση που περιγράφεις είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, ειδικά στις μικρότερες περιοχές, που οι κάτοικοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό είναι κάτι που σε ενοχλεί και είναι απολύτως λογικό, καθώς μιλάμε για προσωπικές στιγμές και πληροφορίες κάποιων ανθρώπων. Είναι πολύ φυσικό να μη θες να τα μοιραστείς με όλους.

Οι άνθρωποι που αρέσκονται στο κουτσομπολιό και στο να συζητάνε για τους άλλους, συνήθως το μαθαίνουν μεγαλώνοντας και γίνεται κτήμα τους. Ενδέχεται, επίσης, να μην υπάρχουν διέξοδοι στην περιοχή σου και οι δυνατότητες για ασχολίες και χόμπι ίσως είναι περιορισμένες. Δε δικαιολογώ, βέβαια, αυτή τη συμπεριφορά ούτε την επικροτώ. Προσπαθώ απλώς να εξετάσω γιατί μπορεί να συμβαίνει.

Χριστίνα, αναφέρεις πως ο σχολιασμός και το κουτσομπολιό γίνεται είτε σε θετικές καταστάσεις είτε σε αρνητικές. Αυτό σημαίνει πως οποιαδήποτε κίνηση γίνεται αντικείμενο συζητήσεων, αν και από αυτά που γράφεις  καταλαβαίνω ότι και τα θετικά συζητιούνται με αρνητική χροιά.

Αν, λοιπόν, ισχύουν τα παραπάνω, επόμενο είναι να σου αλλάζουν θέμα όταν ρωτάς για τη δική τους ζωή καθώς ενδέχεται να μην έχουν κάτι να σου πουν και να μη θέλουν να το παραδεχτούν. Δύσκολα παραδεχόμαστε ότι είμαστε αδρανείς στην προσωπική μας ζωή.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή είναι πόσο μπορεί να σε έχει ήδη επηρεάσει αυτό ψυχολογικά και πόσο θα συνεχίζει να σε επηρεάζει. Το πρόβλημα είναι ότι δε μπορείς να τους αλλάξεις. Επομένως ή αποχωρείς από εκεί και μετακομίζεις σε μέρος όπου τα πράγματα παραμένουν ιδιωτικά ή δυναμώνεις τον εαυτό σου, για να προφυλάξεις την ψυχική σου υγεία (και ενδεχομένων και των κοντινών σου προσώπων).

Σίγουρα θέλει πολύ κουράγιο και δύναμη για να μη σε αγγίζουν τα αρνητικά σχόλια. Το να σου πω αδιαφόρησε είναι κάτι που ίσως έχεις προσπαθήσει και η αλήθεια είναι ότι δε μπορεί εύκολα κάποιος να το κάνει. Θα σου πω, όμως, ότι δυναμώνοντας εσύ, αργότερα θα σου βγαίνει αυθόρμητα να αδιαφορείς.

Τι σημαίνει “δυναμώνω” στην πράξη; Σημαίνει αποκτώ αυτογνωσία και αυτοσεβασμό. Και θα σου εξηγήσω γιατί αυτές οι έννοιες πάνε μαζί. Καταρχάς, για να αποκτήσεις αυτογνωσία χρειάζεται να ανακαλύψεις τι σου αρέσει, τι δε σου αρέσει, ποιος είναι ο χαρακτήρας σου και να μπορείς αυτά να τα υποστηρίξεις. Ο αυτοσεβασμός (και η αυταγάπη) ταιριάζουν εδώ διότι, ακόμα κι αν έχεις ανακαλύψει τον εαυτό σου, αν δεν τον σέβεσαι και δεν τον αγαπάς αρκετά, θα κάνεις πίσω σε συμπεριφορές που αναφέρεις, για να μη δυσαρεστήσεις κάποιον.

Έλα όμως που όταν βρίσκουμε τον εαυτό μας κάποιοι δυσαρεστούνται γιατί είχαν βολευτεί με την προηγούμενη κατάσταση! Αν αγαπάς, λοιπόν, τον εαυτό σου, αυθόρμητα θα σου βγαίνει να κάνεις πράγματα για να τον προστατέψεις, πχ να μοιράζεσαι λιγότερες πληροφορίες ή (πιο σημαντικό) να θέτεις τα όριά σου. Αν σε ενοχλεί αυτή η συμπεριφορά, μίλα. Εξήγησε ότι δε νιώθεις άνετα και δε σου αρέσει αυτό που γίνεται. Αν το άτομο απέναντί σου έχει συνείδηση και ενσυναίσθηση, θα το σεβαστεί και θα διορθώσει τη συμπεριφορά του. Αν όχι, τότε θα χρειαστεί να το απομακρύνεις, χωρίς απαραίτητα να εμπλακείς σε καυγάδες.

Να θυμάσαι ότι οι άνθρωποι πάντα θα σχολιάζουν και πάντα κάτι θα λένε. Δε μπορείς να είσαι τύπος και υπογραμμός για να μην το κάνουν. Θα κουραστείς πολύ ψυχικά.

Σου βάζω εδώ ένα απόφθεγμα του Πλάτωνα:

Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες.

Οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα.

Οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους.”

Καλή τύχη.

What do you think?

18 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Δεν αντέχω άλλο να προσπαθώ και να αποτυγχάνω”

Υπάρχει τελικά το μητρικό ένστικτο;