in

Ψtalk: “Κάθε μέρα που περνάει, σκέφτομαι να τελειώσω τη ζωή μου”

Απαντά η Ειρήνη Σαρρή, Ψυχολόγος

Κάθε μέρα που περνάει σκέφτομαι να τελειώσω τη ζωή μου. Ο μόνος λόγος που δεν το κάνω είναι γιατί έχω ανθρώπους που με αγαπάνε και δε θέλω να τους στεναχωρήσω με τον χαμό μου. Νιώθω ότι η ζωή μου είναι μια λούπα. Δεν έχω αίσθηση του χρόνου. Δε ξέρω τι φταίει γι’ αυτή την κατάσταση. Αλλά ξέρω ποιος φταίει. Εγώ. Είναι τόσα πολλά που με απασχολούν εδώ και χρόνια, αλλά δεν μπορώ να τα αναλύσω όλα τώρα σε ένα κείμενο. Θα αναφερθώ μόνο στα πιο σημαντικά. Πρώτον, αισθάνομαι ότι δεν έχω προσωπικότητα. Ότι κάθε μέρα προσποιούμαι, ενώ προσπαθώ να καταλάβω ποια είμαι και τι θέλω από τη ζωή μου. Από τη μια θέλω μια ζωή κοντά στην Εκκλησία, με το αγόρι μου (ο οποίος, πλέον πρώην, είναι πολύ πιστός) κάνοντας μια όμορφη οικογένεια, αναλαμβάνοντας σιγά σιγά ευθύνες κλπ, ενώ από την άλλη σκέφτομαι ότι είμαι μικρή (είμαι 21) και ότι πρέπει να ζήσω τη ζωή μου, χτίζοντας πρώτα καριέρα και χωρίς σχέση (με άστατη ερωτική ζωή δηλαδή). Δυο άκρα δηλαδή. Αυτοί οι στόχοι αναιρούν ο ένας τον άλλον. Μέσα στην ημέρα μπορεί να αλλάξω ψυχοσύνθεση παραπάνω από 2-3 φορές. Επηρεάζομαι πολύ και από τον περίγυρό μου. Δηλαδή με τους φίλους μου θα έχω τη στάση της ελεύθερης, ενώ με το αγόρι μου θα έχω άλλη συμπεριφορά. Δεν ξέρω αν ακούγεται παράλογο, όμως είναι. Κουράστηκα να μην ξέρω τι θέλω και προπαντώς κουράστηκα να κοροϊδεύω τους γύρω μου. Για τον λόγο αυτό και χώρισα με το αγόρι μου μετά από 5 χρόνια, ενώ με αγαπάει πραγματικά. Τον αγαπώ αλλά τον τελευταίο καιρό έκανα κάτι πολύ κακό. Έκανα κάτι με έναν φίλο μου, ενώ ήμουν ακόμη σε σχέση. Γενικά όσο ήμουν με το αγόρι μου ζητούσα πάντα επιβεβαίωση. Πάντα ζητάω. Δεν νιώθω ποτέ εντάξει με τον εαυτό μου. Δεν με θυμάμαι άλλωστε ποτέ να είμαι. Αυτό όμως δεν με καθιστά κακό και εγωιστή άνθρωπο; Ναι. Όταν το έκανα και γύρισα σπίτι ήθελα να αυτοκτονήσω. Πήγα να κάνω την απόπειρα αλλά φοβήθηκα. Είπα “όχι θα προσπαθήσω να γίνω καλύτερη”, όπως λέω κάθε φορά, αλλά γίνομαι μόνο χειρότερη. Βαρέθηκα να υποκρίνομαι. Τον χώρισα λοιπόν γιατί δεν γίνεται να τον κοροϊδεύω, λέγοντας του ότι απλά μ αρέσει κάποιος (όχι ότι τον κεράτωσα). Μόνο που σκέφτομαι ότι το έκανα, αναγουλιαζω. Δεν είμαι καλός άνθρωπος. Αυτό είναι για ‘μένα το περιστατικό που με έριξε στα πατώματα και ξέρω ότι δε θα το ξεχάσω ποτέ. Πρόδωσα έναν άνθρωπο ΑΛΗΘΙΝΟ που με αγαπάει και τον αγαπώ. Είναι και άλλες συμπεριφορές μου που με έχουν κουράσει, θα τις πω εν τάχει. Κλείνομαι όταν έχω την ευκαιρία όλη μέρα μέσα, στο κρεβάτι, με το κινητό και δεν κάνω απολύτως τίποτα. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες ώρες έχω ξοδέψει έτσι στη ζωή μου. Βάζω ακουστικά, φουλ μουσική και χάνομαι στον κόσμο μου. Ονειροπολώ για πράγματα που θέλω να κάνω, για κάποια άλλη που θα μπορούσα να είμαι, άλλες φορές ως αγαπημένη σύζυγος με πολλά παιδιά με το αγόρι μου και άλλες φορές ως θεογκόμενα, επιτυχημένη, ροκ σταρ κλπ. Ονειρεύομαι πολύ. Πιο πολύ από το να κοιτάω την πραγματικότητα. (Έμαθα πρόσφατα πως αυτή η συμπεριφορά λέγεται maladaptive daydreaming). Και να πεις ότι η οικογένεια μου ήταν βίαιη. Κάθε άλλο. Με αγαπάνε πολύ και δεν μου στέρησαν ποτέ τίποτα. Ίσως να ήταν παραπάνω υπερπροστατευτικοί. Δε ξέρω τι θέλω. Και με τη σχολή μου πλέον έχω χάσει ενδιαφέρον, σε μηνύματα δεν απαντάω, φοβάμαι να επικοινωνήσω με πολλά άτομα, βγαίνω μόνο με τη παρέα μου και συνήθως πίνω, νταλαβερίζομαι ακόμα με αυτό το παιδί, ενώ σκέφτομαι και αγαπώ τον πρώην μου, με τους γονείς μου πλέον δεν τα πάω καλά, είμαι ανεύθυνη, είμαι ανώριμη. Δεν ξέρω ποια είμαι. Και δεν ξέρω πόσο ακόμη θα συνεχιστεί η κατάσταση αυτή. Γιατί είμαι καιρό έτσι. Και κουράστηκα. I have become comfortably numb. Θέλω να ξεσπάσω τόσο πολύ και δεν μου βγαίνει. Κάθε μέρα ψάχνω λόγο να μην δώσω τέλος. Τα καταφέρνω. Αλλά θέλω βοήθεια. Θέλω αλλαγή. Θέλω να με βρω.

Από την: Μία


Γειά σου Μία,

διάβασα με μεγάλη προσοχή το κείμενο σου και αυτό που μου φάνηκε έντονα μέσα από τον γραπτό σου λόγο είναι ότι σε κρίνεις πολύ και ότι ίσως κατά μία έννοια δεν χωράνε ελαφρυντικά στον εαυτό σου.

Αναφέρεσαι έντονα στο κομμάτι της αυτοκτονίας καθώς και ότι η πρόθεση αυτή προέκυψε μετά το συμβάν που έγινε με έναν φίλο σου απαντώντας σε αυτό ότι τον πρόδωσες. Καταλαβαίνω απόλυτα τους λόγους που αναφέρεις ότι αισθάνθηκες άσχημα μετά από αυτό, ωστόσο έφτασες στο σημείο να δώσεις τέλος στην ζωή σου επειδή έκανες ένα λάθος, ένα ανθρώπινο λάθος το οποίο μετάνιωσες και από ότι φαίνεται σε κυνηγάει ακόμα. Θεωρείς ότι σε κάθε λάθος που θα κάνεις στην ζωή σου η απάντηση θα μπορούσε να είναι το τέλος; Έχεις σκεφτεί όμως το ενδεχόμενο να αναρωτηθείς εσύ η ίδια τι το διαφορετικό είχε αυτός ο φίλος σου ή τι μπορεί να σου έβγαλε ως προσωπικότητα ( ίσως περισσότερη αυτοπεποίθηση, σιγουριά για την εμφάνιση σου, αίσθημα αξίας;) και οδηγήθηκες προς εκείνον ενώ ήσουν ακόμη σε σχέση;

Αναφέρεις αρκετά το πόσο σε αγαπούσε και συνεχίζει ακόμα το αγόρι σου ( πρώην πλέον), μήπως το είδος αγάπης του δεν σε κάλυπτε πλέον; Τι σημαίνει ο άλλος με αγαπάει πολύ;  Υπάρχει κάποια κλίμακα σκορ ή αξιολόγησης για την αγάπη; Τι μπορεί όμως να σημαίνει για εμένα το ότι βλέπω τον άνθρωπο μου να με αγαπάει πολύ αλλά εγώ να μην νιώθω καλά με εμένα να αναζητάω επιβεβαίωση; Μήπως δεν με καλύπτει αυτή η αγάπη του συναισθηματικά ή να μου συμπεριφέρομαι με σεβασμό απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό πλέον;  Αυτό που θέλω να πω είναι μήπως στην ουσία χρησιμοποιείς το ισχυρό αυτό συναίσθημα από πλευρά του για εσένα προκειμένου να συνεχίζει να υπάρχει μέσα σου αυτό το αρνητικό αίσθημα που βιώνεις συνοδευόμενο από τύψεις, δίνοντας ταμπέλες στον εαυτό σου ( κακός άνθρωπος – εγωίστρια). Σε μία σχέση που αποτελείται από δύο ανθρώπους σημαίνει ότι και οι δύο έχουν να δώσουν και να λάβουν, έχουν και οι δύο κάποιο μερίδιο ευθύνης. Ίσως να υπήρχε κάτι στην συμπεριφορά του αγοριού σου που εντέλει να μην σε έκανε να νιώθεις καλά με εσένα και να οδηγήθηκες αλλού.

Το ότι έκανες κάτι για το οποίο μετάνιωσες είναι αποδεκτό. Το ότι μπήκες στην διαδικασία να το μετανιώσεις και να σκέφτεσαι με τον τρόπο εκφράζεις δεν σε κάνει κακό άνθρωπο. Η ζωή η ίδια είναι γεμάτη λάθη. Και τι σημαίνει κάνω λάθη; Εξελίσσομαι. Και τι σημαίνει αναγνωρίζω τα λάθη μου; Προσπαθώ να γίνω μία καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, πρώτα για εμένα και μετά για τους άλλους.  Ούτε θεωρείται κάποιος εγωιστής επειδή θέλει να κοιτάξει τον εαυτό του και να αισθανθεί καλά. Δεν είναι εγωισμός το να έχω χάσει τον ενθουσιασμό μου και να θέλω να ασχοληθώ με εμένα. Αν δεν είσαι καλά εσύ με τον εαυτό σου, αν δεν σου συμπεριφέρεσαι με σεβασμό και κατανόηση, πώς θα μπορέσεις να είσαι καλά με κάποιον άλλον.

Αναφέρεις πως είσαι 21 ετών, ένα πολύ νέο κορίτσι δηλαδή. Αναφέρεσαι στο ότι βιώνεις μία αντίφαση της οικογενειακής θαλπωρής που θα ήθελες να δημιουργήσεις και από την άλλη της καριέρας και το να ζήσεις την ζωή σου. Καταλαβαίνω ότι στο μυαλό σου σαν σενάρια είναι και τα δύο σημαντικά για εσένα. Λες πως δεν έχεις προσωπικότητα και ότι δεν ξέρεις τι θες. Στην ηλικία σου το να μην ξέρεις στο που να προσανατολιστείς, τι θα κάνεις, ποια είσαι, είναι φυσιολογικά. Είσαι λίγο διάστημα ενήλικη, στην ουσία  βιώνεις μία μετεφηβική φάση. Ο χρόνος εδώ είναι για να τον αξιοποιήσεις, να ονειρευτείς όσο θέλεις, να σκεφτείς, να κάνεις πράγματα μέχρι να καταλήξεις τι είναι αυτό που σου ταιριάζει σαν άνθρωπος. Λάθη θα γίνονται, το θέμα είναι να δεις την ομορφιά τους, τι έχουν να σου που αυτά τα λάθη, πώς θα σε εξελίξουν, τι μαθήματα έχεις να πάρεις από αυτά, τι θεωρείς ότι θα πρέπει να αποφεύγεις στο μέλλον μέσα από αυτά. Σε σχέση με την αντίφαση αυτή που ανέφερα πιο πάνω, αν είναι όντως και τα δύο σημαντικοί τομείς στην ζωή σου, τι σε εμποδίζει από το να κάνεις και τα δύο ή να τα συνδυάσεις και τα δύο;

Προσωπικά θα σε συμβούλευα να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία. Ο θεραπευτής σου θα είναι ένας άνθρωπος που θα σε ακούσει και κατανοήσει πραγματικά. Χρειάζεσαι πραγματικά να ακουστείς. Μέσα από το ταξίδι αυτό θα δεις τα δυσλειτουργικά μοτίβα σου που δυσκολεύουν την καθημερινότητα σου, θα μπορέσεις να τα βάλεις σε μία τάξη. Θα είσαι σε θέση να δεις κατάματα τις ανάγκες σου, να βάλεις προτεραιότητες, να εντοπίσεις τα θέλω σου, να ξεκαθαρίσεις γενικότερα το τοπίο στο κεφάλι σου. Η ψυχοθεραπεία είναι ένα ταξίδι ζωής που σου δίνει τα εφόδια να κολυμπήσεις σε αυτήν και ο θεραπευτής σου θα είναι ο σύμμαχος σου σε όλο αυτό, που θα σε καθοδηγεί αναλόγως δίνοντας σου τα κατάλληλα εφόδια.

Σε σχέση με τον αυτοκτονικό ιδεασμό, πολλές φορές στη ζωή τα πράγματα εξελίσσονται με τρόπους που δεν μπορούμε να φανταστούμε ούτε να προβλέψουμε. Στη 24ωρη γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία 1018 υπάρχουν καταρτισμένα άτομα που θα σε καταλάβουν και θα σε στηρίξουν.

Ελπίζω να σε βοήθησα με κάποιο τρόπο. Είμαστε εδώ για οτιδήποτε χρειαστείς.

What do you think?

23 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Εκφοβισμός: θύτες,θύματα και ο ρόλος της εκπαίδευσης

Είδη προσκόλλησης και ρομαντικές σχέσεις ενηλίκων.