in

Ψtalk: “Κατάθλιψη… Φεύγει ποτέ;”

Απαντά η Αθανασία Παλέντζα, Ψυχολόγος

Κατάθλιψη…Φεύγει ποτέ; Πόσος χρόνος χρειάζεται; Αλήθεια, δεν ξέρω τι να γράψω. Προσπάθησα κάνοντας συνεδρίες με σύμβουλο και μετά με ψυχίατρο και με φαρμακευτική αγωγή που την ζήτησα η ίδια. Την έκοψα η ίδια κάποια στιγμή, σταμάτησα και τις συνεδρίες μου θεωρώντας ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσω, ίσως επειδή νόμιζα ότι θα τα καταφέρω μόνη μου(;) Ίσως ότι ΙΣΩΣ να μην έκανε για μένα ο συγκεκριμένος; Ίσως επειδή τα θεωρούσα πεταμένα λεφτά; Δεν ξέρω… Για το μόνο που είμαι σίγουρη είναι ότι είμαι τις περισσότερες μέρες θλιμμένη, εκνευρισμένη, θυμωμένη και πολύ κουρασμένη. Από την άλλη γελάω εύκολα και είμαι πολύ ευχάριστη σε παρέα. Είχα να γράψω την ιστορία μου αλλά είναι πολλά και προφανώς βαριέμαι να τα ξεκινάω όλα από την αρχή… Σας διαβάζω πολύ και σας ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό.

Από τον/την: Ελένη, ετών 38


Αγαπητή Ελένη,

αντιλαμβάνομαι ότι σου ήταν δύσκολο να μοιραστείς την ιστορία σου και σε συγχαίρω για το θάρρος σου!

Αναφέρεις ότι παλεύεις με την κατάθλιψη για αρκετά μεγάλο διάστημα, αν καταλαβαίνω καλά. Επεδίωξες τακτικές συνεδρίες με ειδικούς ψυχικής υγείας, παράλληλα με τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής, από επιλογή. Όλα αυτά σημαίνουν ότι είχες αντιληφθεί το ζήτημα και προσπάθησες να το αντιμετωπίσεις. Υποθέτω ότι έχεις διαγνωστεί και επίσημα με κατάθλιψη και δεν έδωσες η ίδια τη διάγνωση στον εαυτό σου, οπότε το παίρνω ως δεδομένο. Η επιλογή να σταματήσεις τις συνεδρίες και την αγωγή φαίνεται να είναι κάτι που σε οδηγεί να έχεις δεύτερες σκέψεις. Έχεις ήδη επεξεργαστεί κάποιους πιθανούς λόγους, όπως την πεποίθηση ότι μπορούσες να τα καταφέρεις χωρίς βοήθεια ειδικού (που μπορεί να ίσχυε όντως εκείνο το διάστημα, αν είχες εφοδιαστεί με τα κατάλληλα ψυχολογικά “εργαλεία”), ότι μπορεί να μην ταίριαζες με τον επαγγελματία, πράγμα αρκετά πιθανό ή ότι δεν άξιζε να ξοδεύεις χρήματα γι’ αυτό.

Και οι τρεις περιπτώσεις είναι τρία μεγάλα κεφάλαια, που θα συζητήσουμε συνοπτικά. Τα ψυχολογικά “εργαλεία” είναι όλες εκείνες οι δεξιότητες με τις οποίες σε εφοδιάζει ένας θεραπευτής σε βάθος χρόνου, ώστε σταδιακά να σταματήσεις τη θεραπεία. Αν τις είχες εξασκήσει αρκετά, ενδέχεται να ένιωθες σιγουριά και αυτοπεποίθηση για τον εαυτό σου, αλλά ωστόσο να χρειαζόσουν μια μικρή ενθάρρυνση μέχρι να σταματήσεις τις συνεδρίες.

Επίσης, το θέμα του “ταιριαστού” θεραπευτή είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Οι περισσότεροι δεν κάνουμε σωστή έρευνα (βιογραφικό, άδεια άσκησης επαγγέλματος, τομέας εξειδίκευσης κ.λπ.) για να βρούμε αυτόν που μας ταιριάζει και να έχουμε σύνδεση μαζί του. Ως αποτέλεσμα, δεν μένουμε ικανοποιημένοι από αυτόν, ακόμα κι αν εκείνος είναι άψογος στον τομέα του.

Τρίτον, το οικονομικό θέμα είναι εξίσου σημαντικό με τα προηγούμενα. Δυστυχώς, η ψυχική υγεία στην Ελλάδα δεν έχει τη θέση που της αρμόζει, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να μην καλύπτεται από κάποιο ασφαλιστικό ταμείο και το άτομο να επωμίζεται εξ ολοκλήρου τη δαπάνη της. Ανάλογα με το πώς έχει “κοστολογήσει” ο θεραπευτής τον εαυτό του (πιστοποιήσεις, επιμορφώσεις κ.ά.), ορίζει και ένα αντίστοιχο ποσό. Δεν είναι λίγοι όμως οι ψυχοθεραπευτές που είναι ανοιχτοί στη διαπραγμάτευσή του, ώστε να εξυπηρετεί και το άτομο που λαμβάνει τη θεραπεία. Σε περίπτωση που δε θα ήθελες να ξοδέψεις χρήματα, υπάρχουν αντίστοιχοι δημόσιοι φορείς και δομές, με μηδενικό ή ελάχιστο κόστος. Κάνε μια αναζήτηση στις επιλογές της περιοχής σου, διότι για να στέλνεις αυτή την ιστορία, σε απασχολεί ακόμα το θέμα της κατάθλιψης.

Ακόμη, είναι καλό να γνωρίζεις Ελένη ότι η τακτική ψυχοθεραπεία ή συμβουλευτική είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο με ή χωρίς κατάθλιψη, λειτουργώντας απλώς υποστηρικτικά. Ιδανικά, θα έπρεπε όλοι να έχουμε έναν ψυχοθεραπευτή/σύμβουλο.

Όσον αφορά στην ποικιλία συναισθημάτων που περιγράφεις, θα ήθελα να σου πω το εξής: η κατάθλιψη “χτυπά” τον καθένα διαφορετικά. Δε σημαίνει ότι θα είσαι συνεχώς σε ένα κρεβάτι και θα κλαις. Πολλοί, μάλιστα, κρύβουν την κατάθλιψή τους και δεν την ανακαλύπτουμε παρά πολύ αργά οι υπόλοιποι. Όλη αυτή η εναλλαγή συναισθημάτων μπορεί να οφείλεται και σε κάποιο ορμονικό πρόβλημα. Γι’ αυτό και πριν την επίσκεψη σε κάποιον ειδικό χρειάζεται να προβούμε σε αντίστοιχες ιατρικές εξετάσεις. Τροφή για σκέψη…

Ελένη, η “βαρεμάρα” σου να τα ξεκινήσεις όλα από την αρχή είναι απόλυτα λογική και αναμενόμενη. Προσπάθησες πολύ την πρώτη φορά και το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμενες. Κουράστηκες, απογοητεύτηκες και ίσως νιώθεις ότι είσαι πάλι στο αρχικό σημείο. Ωστόσο αυτό δεν ισχύει. Πλέον έχεις την εμπειρία και περισσότερες γνώσεις πάνω στη διαχείριση του θέματος. Μέσα σου πιστεύω ότι έχεις ήδη την απάντηση για το τι χρειάζεται να κάνεις από δω και πέρα.

Θα κλείσω με τις δύο αρχικές σου ερωτήσεις, Ελένη, με το αν φεύγει ποτέ και με το πόσος χρόνος χρειάζεται. Η κατάθλιψη είναι διαχείριση και μπορεί να βελτιωθεί, αρκεί να βρεις τον θεραπευτή που σου ταιριάζει και να καταβάλεις τον απαραίτητο κόπο και χρόνο (όχι απαραίτητα τα χρήματα, όπως είπαμε και παραπάνω). Το πόσος χρόνος χρειάζεται δεν είναι κάτι στο οποίο μπορώ να σου δώσω απάντηση. Πέραν του ότι δεν έχω όλες τις πληροφορίες για εσένα, ουσιαστικά δεν υπάρχει στάνταρ απάντηση. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Από εσένα, τον ειδικό ψυχικής υγείας, τη μέθοδο, την προσπάθεια κ.λπ.

Τέλος, θα ήθελα τονίσω τη σημασία της ύπαρξης ενός συστήματος υποστήριξης από το περιβάλλον σου. Οποιοδήποτε θέμα αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας, είναι καλό να το αντιμετωπίζουμε έχοντας άτομα που μας στηρίζουν. Μπορεί να είναι από το οικογενειακό, το φιλικό, το εργασιακό ή οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον.

Ελένη, ελπίζω να πήρες αρκετές πληροφορίες από αυτό το κείμενο και να σου έδωσα ερεθίσματα και πράγματα να σκεφτείς. Ευχόμαστε να βρεις τη λύση που ψάχνεις!

What do you think?

19 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Νομίζω πως γεννήθηκα με άγχος”

Ψtalk: “Ο σύντροφός μου περνάει προσωπικές στιγμές στο μπάνιο”