in

Ψtalk: “Η αδερφή μου έχει κατάθλιψη. Πως μπορώ να σταθώ;”

Απαντά η Ηλιάννα Πεσσάρη Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, ειδικευμένη στο Ψυχόδραμα

Γεια σας,Η αδερφή μου πάσχει από κατάθλιψη. Έχει αυτοκτονικές τάσεις.

Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία!

Θα ήθελα τη βοήθεια σας ως προς την δίκη μου αντιμετώπιση σε διαφορά ερωτήματα που μου θέτει…

Από τον/ την: Μαρία


Γεια σου Μαρία,

ευχαριστούμε για το μήνυμα σου. Το βρίσκω πολύ σημαντικό που ενεργοποιήθηκες να δεις πως μπορείς να σταθείς και ποια θα μπορούσε να είναι η δική σου στάση απέναντι στο δύσκολο που βιώνει η αδερφή σου. Δείχνει πολλή φροντίδα και διάθεση να είσαι μαζί της.

Είναι μία δύσκολη κατάσταση αυτή που περιγράφεις. Είναι πολύ βαρύ όταν κάποιος που αγαπάμε πολύ χάνει τη διάθεση του για ζωή και υποφέρει. Είναι μεγάλος αγώνας αυτός για το ίδιο το άτομο!

Μου λείπουν αρκετές πληροφορίες για να μπορέσω να σου απαντήσω με ακρίβεια. Η βασικότερη είναι ποια ερωτήματα σου θέτει που σε δυσκολεύουν.

Σε γενικό πλαίσιο, το να είμαστε μαζί με τον άλλο όταν αυτός βιώνει κάτι δύσκολο είναι μία απαιτητική δοκιμασία.

Θα σταθώ περισσότερο στον αγώνα που κάνει η αδερφή σου να σταθεί μέσα στη ζωή, να βρει το προσωπικό της νόημα, να αντιμετωπίσει τη διάγνωση, την αγωγή, τη ψυχοθεραπεία, τους άλλους ανθρώπους γύρω της, τον ίδιο της τον εαυτό, την καθημερινότητα της. Είναι ένας μεγάλος και προσωπικός της αγώνας. Η ίδια χρειάζεται να βρει απαντήσεις για όλα όσα την απασχολούν και πάνω απ’ όλα η ίδια χρειάζεται να βρει τον τρόπο να σταθεί στην δυσκολία της. Αυτό μην το ξεχνάς, ο αγώνας είναι δικός της.

Το τονίζω γιατί είναι πολύ συχνό και ανθρώπινο να κάνουμε τη δυσκολία του άλλου δική μας, ειδικά όταν ο άλλος είναι κάποιος τόσο κοντινός και σημαντικός για μας. Είναι εύκολο να μπούμε μέσα στον αγώνα του και να παλεύουμε μαζί με αυτόν ή ακόμα και για αυτόν.

Ο αγώνας είναι δικός της κι εσύ μπορείς να είσαι δίπλα της όσο σε αφήνει και όσο αντέχεις και θέλεις κι εσύ. Είναι ωραίο που θέλεις να τη στηρίξεις και φαίνεται ότι είσαι εκεί για εκείνη. Είναι επίσης, πολύ καίριο να μην χαθείς μέσα σε αυτό, να συνεχίζεις να φροντίζεις τον εαυτό σου και τη ζωή σου και τις δικές σου ανάγκες παράλληλα.

Συχνά νομίζω ότι για όσους είναι έξω από την κατάσταση αλλά πολύ κοντά σε αυτήν, τα πράγματα είναι εξίσου ή ενίοτε και περισσότερο απαιτητικά, γιατί έχουν να αντιμετωπίσουν τόσο αυτά που ο άλλος αισθάνεται αλλά και αυτά που οι ίδιοι αισθάνονται για εκείνον και για την κατάσταση. Κι εσύ χρειάζεσαι φροντίδα και υποστήριξη, εξίσου. Είναι και για σένα δύσκολο.

Δεν ξέρω τι ερωτήματα σου θέτει ή πως τα αισθάνεσαι εσύ. Όποια κι αν είναι, η γενικότερη ιδέα είναι να είσαι εκεί δίπλα της χωρίς να προσπαθείς να τις το λύσεις. Είναι σημαντικό να βρει η ίδια τις δικές της απαντήσεις. Εσύ μπορείς να ακούς και να της κρατάς το χέρι-συμβολικά και κυριολεκτικά- όσο σε αφήνει και όσο μπορείς.

Μπορεί να είναι βοηθητικό για σένα να βρεις ένα δικό σου υποστηρικτικό πλαίσιο, ίσως σε κάποια ψυχοθεραπευτική ομάδα ή μαζί με κάποιον θεραπευτή(ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή), όπου θα έχεις τον δικό σου χώρο να ακούς τον εαυτό σου και να βρίσκεις τους δικούς τρόπους να συνοδεύεις την αδερφή σου αλλά και να βρίσκεις τα δικά σου πατήματα μέσα στη ζωή.

Εύχομαι καλή συνέχεια σε ότι κάνεις.

Για ότι περαιτέρω χρειαστείς είμαι στη διάθεση σου.

What do you think?

10 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Τι θεωρείται φυσιολογική ψυχική υγεία; Εξερευνώντας τα όρια μεταξύ φυσιολογικού και ψυχοπαθολογίας.

Παιδική Ιχνηλάτηση: Το αποτύπωμα της παιδικής πραγματικότητας