in

Ψtalk: “Γιατί στην τελική να αγαπήσω τον εαυτό μου; Γιατί να είναι σημαντικό;”

Απαντά η Κατερίνα Διαμαντοπούλου, Ψυχολόγος

Γιατί στην τελική να αγαπήσω τον εαυτό μου; Γιατί να είναι σημαντικό; Δεν αξιζω, έτσι νοιώθω .Δεν βλέπω βελτίωση σε κάτι, δεν βρίσκω απο που να πιαστω και όλα μοιάζουν μπερδεμένα. Ακόμη και ας διαβάζω βιβλία αυτό βοήθειας ακόμη και ας γυμνάζομαι σίγουρα νοιώθω ευλογημενη για όλα αυτά, αλλά στο τέλος παλι είμαι εγω. Αυτό που δεν μ αρέσει. Δεν είμαι σε κάτι καλή, δεν ξέρω ποια ειναι τα όνειρα μου και πως να τα κυνηγήσω. Δεν έχω κάποιο ταλέντο και παντα συγκρίνω τον εαυτό μου.

Από τον/την: Ευη


Αγαπητή Εύη,

Ο εαυτός μας, θα μας ακολουθεί μια ζωή και αυτό δεν αλλάζει. Αυτό που μπορούμε να επιλέξουμε είναι τι είδους σχέση θέλουμε να έχουμε μαζί του. Για όλους μπορεί να υπάρξουν στιγμές, που θα τα βάλουμε με τον εαυτό μας και θα τον κατηγορήσουμε Αλλά ας αναρωτηθούμε αν και πού βοηθάει αυτό;

Όλοι οι άνθρωποι έχουν καλά και κακά στοιχεία. Κανείς δεν είναι τέλειος και ούτε πρέπει να είναι. Είμαστε άνθρωποι με ατέλειες. Αποδεχόμενοι αυτές, μπορούμε να πάψουμε να είμαστε τόσο επικριτικοί. Μπορούμε ακόμη, αν μας ενοχλούν τόσο οι ατέλειες, να αρχίσουμε να δουλεύουμε πάνω σε αυτές. Μπορούμε όμως και να εστιάζουμε στα θετικά χαρακτηριστικά μας και να προσπαθούμε μέρα με την μέρα να τα εξελίσσουμε.

Είναι δεδομένο πως όλοι μας είμαστε σε κάτι καλοί, όλοι έχουμε έστω ένα ταλέντο. Αν θεωρείς πως δεν είσαι πουθενά καλή, τότε μάλλον δεν έχεις ψάξει αρκετά να βρεις σε τι είσαι καλή και πού μπορείς να τα καταφέρεις. Ξεκίνα νέες δραστηριότητες, δοκίμασε νέα πράγματα, βγες από την ζώνη ασφαλείας σου. Όπως και να έχει όμως, θα ήθελα να σου υπενθυμίσω, πως η αξία του ανθρώπου δεν καθορίζεται από τα ταλέντα του.

Διαβάζοντας το κείμενο σου, αντιλαμβάνομαι πως είσαι πραγματικά μπερδεμένη και επικρατεί μια αναστάτωση μέσα σου. Αναφέρεις ακόμη πως δεν σου αρέσει αυτό που είσαι. Γράψε σε ένα χαρτί τα χαρακτηριστικά σου. Κατέγραψε τα θετικά και τα αρνητικά σου στοιχεία. Έπειτα ζήτησε από φίλους να κάνουν το ίδιο για εσένα. Σύγκρινε τα δύο χαρτιά και παρατήρησε αν αυτά που πιστεύεις εσύ για εσένα τα πιστεύουν και οι οικείοι σου άνθρωποι. Επίσης κατέγραψε ποια συγκεκριμένα στοιχεία του χαρακτήρα σου δεν σε ευχαριστούν και προσπάθησε να τα αλλάξεις. Αφιέρωσε χρόνο να σε μάθεις, να σε καταλάβεις. Παρατήρησε τις συμπεριφορές σου, γιατί επιλέγεις να αντιδράς όπως αντιδράς, παρατήρησε κομμάτια του εαυτού σου που δεν σου αρέσουν, αναρωτήσου γιατί και ψάξε να βρεις τρόπους να τα αλλάξεις. Είναι θετικό το ότι διαβάζεις βιβλία αυτοβοήθειας. Όπως γράφεις όμως δεν βλέπεις κάποια βελτίωση. Τα βιβλία αυτά, κατά την γνώμη μου, είναι ικανά να σου δώσουν ένα έναυσμα, να σε αφυπνίσουν. Δεν είμαι σίγουρη όμως κατά πόσο μπορούν να αποτελέσουν μορφή θεραπείας. Ενδεχομένως στην παρούσα φάση να χρειάζεσαι άλλον τρόπο βοήθειας. Η συζήτηση με έναν ειδικό ψυχικής υγείας ίσως να σε βοηθούσε να βάλεις όσα σε μπερδεύουν σε μια σειρά. Ίσως επίσης, να είχες την ευκαιρία να ψάξεις μέσα σου να δεις ποια πραγματικά είσαι. Να ενδυναμώσεις την αυτοπεποίθηση σου και να είσαι πλέον έτοιμη να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου.

Η σύγκριση με άλλους ανθρώπους είναι ανώφελη. Δεν μπορείς να συγκρίνεσαι με έναν άλλον άνθρωπο, με άλλη προσωπικότητα, διαφορετική ανατροφή, διαφορετικό τρόπο ζωής, διαφορετικό τρόπο σκέψης και διαχείρισης των πραγμάτων. Μόνο κακό σε σένα κάνεις όταν συγκρίνεσαι με άλλους. Ξεκίνα να συγκρίνεις τον εαυτό σου με εσένα. Πού είσαι τώρα σε σχέση με παλιότερα; Είσαι κάπου καλύτερα, κάπου χειρότερα, είσαι στα ίδια; Μόνο έτσι θα μπορέσεις να προχωράς μπροστά και να εξελίσσεσαι.

Τέλος, το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι σημαντικό γιατί με τον τρόπο αυτό θα έχουμε μια ευχάριστη και ισορροπημένη ζωή. Όταν χαραμίζουμε χρόνο να παλεύουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό καθημερινά, δεν μας μένει ο χρόνος να απολαύσουμε τη ζωή. Όταν είμαστε απορροφημένοι στα αρνητικά τόσο του εαυτού μας όσο και της ζωής μας, μας εμποδίζουμε να δούμε και να εκτιμήσουμε τα θετικά στη ζωή. Όταν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, δυσκολεύουμε και τους άλλους να μας αγαπήσουν. Κλείνοντας, σε αφήνω με την σκέψη ότι ο εαυτός σου είναι ένα μικρό παιδί. Αν σε ένα παιδί λες τακτικά, πως δεν είναι σε τίποτα καλό, πως δεν αξίζει να αγαπιέται και ότι δεν έχει ταλέντα, πώς πιστεύεις θα νιώθει και πόσο εύκολο θα είναι για αυτό, να αγαπήσει τον εαυτό του και να έχει φιλοδοξίες και όνειρα;

What do you think?

15 points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Διεκδικητικότητα,μια πολύτιμη διαπροσωπική δεξιότητα

Στα “άδυτα” της καχυποψίας