in

Ψtalk:”Έχω χάσει την εσωτερική μου φωνή”

Απαντά η Θεοδώρα Παρασκευά, Ψυχολόγος

Δεν έχω δική μου φωνή.
Ό,τι λέω, ό, τι σκέφτομαι, ο τρόπος που επεξεργάζομαι τα πράγματα είναι ένα κράμα λίγων σταθερών και πάγιων απόψεων που έχω ακούσει, δει, διαβάσει στο παρελθόν.
Όταν ένα επιχείρημα τηρεί τα αναγκαία ώστε να θεωρηθεί βάσιμο δεν μπορώ να το αντικρούσω μέχρι να ακούσω την βάσιμη κριτική κάποιου άλλου πάνω στο θέμα.
Το πρόβλημα γίνεται χειρότερο αν σκεφτεί κανείς πως είμαι καλλιτέχνης. Έτσι, εκτός από μερικές καλές πρωτότυπες ιδέες που είχα (αλλά ποτέ δεν υλοποίησα) πριν από χρόνια, νιώθω πως ό, τι ιδέα κι αν έχω καλλιτεχνικά είναι αντίδραση -ή ακόμη χειρότερα απλοποιημένη κόπια- κάποιου πολύ καλύτερου έργου τέχνης με το οποίο ήρθα σε επαφή πρόσφατα.
Ο λόγος για τον οποίο με ανησυχεί πολύ το φαινόμενο αυτό είναι το γεγονός πως παλαιότερα, αν και η προσωπική μου φωνή ήταν πολύ πιο ανώριμη, ταυτόχρονα ήταν πρωτότυπη και μπορούσε να οδηγήσει σε μια αλήθεια. Τώρα πλέον νιώθω πως αυτό δεν συμβαίνει. Ακόμη και αν έχω μια πρωτότυπη ιδέα, πάντα θα βρω κάποιον να την εκφράσει πολύ καλύτερα και βαθύτερα από εμένα.

Από τον/την: Α.Κ.


Αγαπητέ/ή Α.Κ.,

Διάβασα όσα μοιράστηκες και αντιλαμβάνομαι ότι αναφέρεις τρία πολύ σημαντικά θέματα, τα οποία άρρηκτα συνδέονται μεταξύ τους: μία μπλοκαρισμένη δημιουργικότητα ως συνέπεια μίας μπλοκαρισμένης εσωτερικής φωνής, και μία μπλοκαρισμένη εσωτερική φωνή ως συνέπεια μίας μπλοκαρισμένης σύνδεσης με την αυθεντικότητα.

Ξεκινάς το μοίρασμά σου με τη φράση «Δεν έχω φωνή». Ερμήνευσα τη φράση αυτή, διαβάζοντας το κείμενό σου, με δύο τρόπους: δεν έχω εσωτερική φωνή και δεν έχω σταθερή εσωτερική άποψη. Ας μιλήσουμε, αρχικά, για το δεύτερο κομμάτι. Αναφέρεις πως ο, τι ερμηνεύεις δεν έρχεται από μέσα σου αλλά στηρίζεται σε απόψεις άλλων που άκουσες ή διάβασες. Αυτό δεν είναι πάντα κακό, καθώς οι απόψεις μας και η ταυτότητά μας δομούνται, μεγαλώνοντας, και από πρότυπα που βλέπουμε ή ακούμε. Ωστόσο, αν σε κατάλαβα σωστά, το γεγονός αυτό σε εμποδίζει από το να έχεις έναν σταθερό εαυτό με δική του κριτική σκέψη και άποψη. Θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις ανακαλύπτοντας και ορίζοντας το δικό σου σύστημα αξιών. Με βάση ποιες αξίες θέλεις να ζεις; Ποιες αξίες σε αντιπροσωπεύουν και ταιριάζουν στην κοσμοθεωρία σου; Γράψε τις σε ένα χαρτί και αναστοχάσου επάνω σε αυτές. Επίσης, εάν σου αρέσει το διάβασμα, διάβασε βιβλία. Διάλεξε βιβλία οποιασδήποτε θεματολογίας θέλεις πχ ψυχολογία, πολιτική, τέχνες, μυθιστορήματα, ιστορία και ό, τι άλλο σου αρέσει. Διαβάζοντας μένουμε παρέα με τον εαυτό μας, άρα ερχόμαστε πιο κοντά του και επίσης διευρύνουμε τους πνευματικούς και νοητικούς μας ορίζοντες. Μην ξεχνάς πως όλα αυτά χρειάζονται τον χρόνο τους, πως μαθαίνουμε και αλλάζουμε απόψεις και τρόπο σκέψης πολύ συχνά στη ζωή μας και πως τίποτα δε μένει παγιωμένο.

Το δεύτερο κομμάτι, αφορά την εσωτερική φωνή, την οποία πιστεύεις πως δεν έχεις. Επίτρεψέ μου φιλικά να διαφωνήσω με αυτό. Φυσικά και έχεις φωνή και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι παλιότερα υπήρχε μέσα σου μία. Μία ανώριμη, μα συνάμα πρωτότυπη φωνή, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει, ωστόσο για κάποιο λόγο έπαψε να ακούγεται και έδωσε το λόγο της σε κάτι άλλο.  Θα σου πρότεινα να έρθεις σε επαφή με αυτή τη φωνή σου. Έτσι, θα μπορέσεις να συνδεθείς και με την αυθεντικότητά σου, δηλαδή με τον γνήσιο, αληθινό εαυτό σου ή, αλλιώς, με την αλήθεια σου.

Επειδή αυτή τη φωνή τη γνωρίζεις μόνο εσύ κι εγώ δεν έχω περισσότερες πληροφορίες στη διάθεσή μου γι’ αυτήν, σου παραθέτω ορισμένες ερωτήσεις για σένα, οι οποίες ίσως φωτίσουν αυτή σου την πλευρά: Τι περιθώριο υπήρχε παλιά που τώρα δεν υπάρχει ώστε να μπορεί να είναι η προσωπική σου φωνή ανώριμη; Ποια είναι η σημασία/επίδραση αυτής της πιο ανώριμης φωνής της στην πρωτοτυπία και τη δημιουργικότητά σου; Τι την οδήγησε στο να ωριμάσει και να χάσει την πρωτοτυπία και δημιουργικότητά της, την αλήθεια της; Σε τι έδωσε το λόγο της πλέον;

Η εσωτερική σου φωνή, επομένως, συνδέεται άμεσα με τη δημιουργικότητα και την αυθεντικότητά σου και όταν είναι μπλοκαρισμένο το ένα στοιχείο, επηρεάζονται και τα υπόλοιπα. Πως μπορείς, λοιπόν, να πλησιάσεις τη δημιουργικότητά σου; Κάνε πράγματα που σε εμπνέουν. Αυτοσχεδίασε μέσα από την τέχνη σου με ελεύθερο νου και ανοιχτή ψυχή. Προσπάθησε να φτιάξεις ένα έργο χωρίς πολλή σκέψη, έχοντας στο μυαλό σου μόνο την εικόνα σου εκείνη τη στιγμή. Οραματίσου αυτή τη φωνή σου που εκφράζει την αλήθεια και την αυθεντικότητά σου και ζωγράφισέ την, τραγούδησε την ή δημιούργησε κάτι γι’ αυτήν μέσα από την τέχνη που υπηρετείς. Συνδέσου με την αυθεντικότητά σου μέσω της ελεύθερης δημιουργίας χωρίς πρέπει και αυστηρότητα.

Τέλος, προσπάθησε να αφήσεις κάτω το βάρος της σύγκρισης με τους άλλους. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα είναι καλύτερος σε κάποιους τομείς από εμάς, όπως θα υπάρχει και κάποιος που δε θα είναι. Η σύγκριση είναι μία μορφή αυτό-υπονόμευσης και μας απομακρύνει ολοένα και περισσότερο από την καλή σχέση με τον εαυτό μας και από την αυθεντικότητά μας. Το θέμα είναι να πας εκεί που θέλεις εσύ να είσαι.

Ελπίζουμε να σε βοηθήσαμε! Σ’ ευχαριστούμε πολύ για την εμπιστοσύνη σου.

What do you think?

11 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Πυρομανία

Όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος…;