in

Ψtalk: “Είμαι ο κρίκος μιας μεγάλης παρέας. Κουράστηκα να προσπαθώ να τα έχω καλά με όλους”

Aπαντά η Μερόπη Μεφσούτ, Ψυχολόγος

Tο πρόβλημα αφορά στις φιλίες. Έχω αλλάξει πολλές φιλίες στη ζωή μου (είμαι 17) όπως και κάθε άνθρωπος. Ωστόσο τον τελευταίο καιρό υπάρχει κάποιο θέμα. Συνηθίζαμε να βγαίνουμε μια μεγάλη παρέα, στην οποία παρέα υπήρχαν άτομα που γνωρίζω χρόνια και άτομα που τα γνώρισα είτε στο γυμνάσιο είτε στο λύκειο. Καλώς ή κακώς ταίριαξα με τις νέες γνωριμίες μου. Μετά από κάποια δυσάρεστα γεγονότα, τα οποία δεν έχω χρόνο να αναλύσω, απλώς θα σχολιάσω πως ήταν αρκετά υπερβολικές και άσχημες οι αντιδράσεις και οι πράξεις, η παρέα χωρίστηκε στα δυο. Παρόλο που έμμεσα λύθηκαν οι παρεξηγήσεις πάλι υπάρχει ένα σχίσμα. Το κατανοώ, δεν ταιριάζουμε όλοι με όλους. Δε μετανιώνω για το δέσιμο μου, όντως ταιριάζω περισσότερο με αυτή την νέα ομάδα (κι όταν λέω νέα εννοώ 3 χρόνια γνωριμία, που δεν είναι πολλά σε σχέση με τη δεκαετή γνωριμία μου με τους άλλους). Χαίρομαι που γνώρισα αυτούς τους νέους ανθρώπους και δεν παύω να κρατάω σχέσεις με όλους. Υπάρχει βέβαια μια υποκρισία και για αυτό συνεχίζουμε να βγαίνουμε, όποτε δεν το αποφεύγουμε, ως «μια μεγάλη παρέα». Η «απέναντι όχθη» λοιπόν κρατάει «μούτρα» και πράττει με έμμεσο εκδικητικό τρόπο, με τον οποίο δε συμφωνώ. Κι όταν κι η δική μου όχθη πήγε να κάνει το ίδιο, εναντιώθηκα φυσικά σε αυτό. Επομένως, είμαι κάπως ο μέσος κρίκος της «μεγάλης παρέας». Δε μπορώ να επιλέξω και δε θέλω να επιλέξω, αλλά καλώς ή κακώς οι άνθρωποι αλλάζουμε και με άλλους απομακρυνόμαστε με άλλους δενόμαστε. Είναι κακό; Εννοείται πως όχι! Ίσως είναι πρόσφατα ακόμα αυτά τα γεγονότα και να υπάρχει ακόμα ένταση. Προσπαθώ να δώσω χρόνο. Η δίκη μου όχθη έχει παύσει να ασχολείται με αυτό, δεν κρατάμε κακίες απλώς ξέρουμε με ποιους ταιριάζουμε και με ποιους όχι. Α και φυσικά απομάκρυνση δε σημαίνει παύση αγάπης. Συνεχίζουμε να τις αγαπάμε και να τις νοιαζόμαστε, να τις υποστηρίζουμε. Αχ είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να πω. Μπορεί να τα είπα τόσα μπερδεμένα. Συγγνώμη. Για να κλείσω, κουράστηκα να προσπαθώ να «τα έχω καλά με όλους», να προσπαθώ μόνο εγώ. Χρειάζεται να πάψω να νιώθω τόσες τύψεις και ενοχές για τις αποφάσεις μου. Αυτά σε γενικές γραμμές. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας!

Από την: Μελλοντική ψυχολόγο


Αγαπητή Μελλοντική ψυχολόγε,

αρχικά θέλουμε να σε ευχαριστήσουμε πολύ που μας εμπιστεύτηκες και μοιράστηκες την ιστορία και τις σκέψεις σου μαζί μας. Δεν τα είπες καθόλου μπερδεμένα και αντιλαμβάνομαι πως βρίσκεσαι σε πολύ δύσκολη θέση, καθώς όπως μας είπες είσαι στη “μέση” μιας ιδιαίτερης κατάστασης λόγω αυτού του σχίσματος που δημιουργήθηκε στην παρέα σου.

Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι κοινωνικό όν και θέλει να έχει κοντά του τους ανθρώπους του, αλλά και να νιώθει πως είναι μέλος μιας ομάδας. Εσύ από ότι καταλαβαίνω είχες αυτή την ομάδα στην οποία ανήκαν άτομα που ήσασταν μαζί από μικροί και στην πορεία εντάχθηκαν και άτομα που γνώρισες αργότερα. Με αφορμή λοιπόν ορισμένα περιστατικά υπήρξαν κάποιες εντάσεις και συγκρουστήκατε με αποτέλεσμα να υπάρχει ρήξη στη μεταξύ σας σχέση. Είναι θα έλεγα αρκετά αναμενόμενο να υπάρχουν προστριβές στις φιλικές σχέσεις (όπως και σε όλες τις σχέσεις) πόσω μάλλον όταν αυτές απαρτίζονται από πολλά άτομα και αυτό μπορεί να συμβεί διότι όσα περισσότερα άτομα είστε σε μία παρέα τόσο μπορεί να δυσκολεύεστε να συμφωνήσετε και να αποφασίσετε κάτι, οι απόψεις και τα ενδιαφέροντά σας να διαφέρουν, οι αξίες και τα κριτήρια σας, κ.ο.κ. Φυσικά και αυτό είναι πολύ λογικό, καθώς μέσα σε μία παρέα ο καθένας είναι ξεχωριστός με τα δικά του προσωπικά χαρακτηριστικά και τις ανάγκες του.

Επομένως και λόγω αυτού είναι αν μη τι άλλο αναπόφευκτο, όπως λες και εσύ, κάποιοι να ταιριάζουν περισσότερο με κάποιους άλλους και αυτό παρατηρείται σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις είτε αυτές είναι φιλικές είτε ερωτικές, επαγγελματικές, κλπ. Ακόμη, όπως συνειδητοποιείς και εσύ, μέσω της συναναστροφής σου με καινούρια άτομα είναι εξίσου λογικό να γνωρίζεις ανθρώπους που μπορεί σε βάθος χρόνου να δεις ότι ταιριάζεις περισσότερο και περνάς καλύτερα μαζί τους χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αγαπάς τα υπόλοιπα άτομα που έχεις στη ζωή σου. Σε αυτό μπορεί να συμβάλλει και το γεγονός πως όσο μεγαλώνουμε, περνάμε από διάφορες φάσεις της ζωής μας, αλλάζουμε πρώτα απ’ όλα και εμείς οι ίδιοι, αλλάζουν οι επιθυμίες μας, οι ανάγκες και τα κριτήρια των επιλογών μας, αλλά και εντάσσονται και νέοι άνθρωποι στον κύκλο μας.

Είναι πολύ όμορφο, λοιπόν, που νιώθεις χαρούμενη που συνάντησες αυτά τα νέα άτομα, που κάνετε αυτά τα τρία χρόνια παρέα και με τα οποία αισθάνεσαι πως ταιριάζεις. Γιατί να είναι επομένως κακό να συνειδητοποιήσεις μετά το πέρας αυτών των χρόνων που συναναστρέφεσαι με τους φίλους σου ότι με κάποιους από αυτούς ταιριάζεις περισσότερο; Σίγουρα δεν σου είναι εύκολο να ξεκόψεις με τα άτομα με τα οποία σας δένει μία φιλία χρόνων και αντιλαμβάνομαι την προσπάθεια σου να κρατήσεις αυτά τα άτομα στη ζωή σου, αλλά και το δυσάρεστο συναίσθημα που σου δημιουργείται ούσα στην “μέση”. Επειδή έχει δημιουργηθεί ένα χάσμα ανάμεσα στις δύο μικρότερες ομάδες καταλαβαίνω πως ήδη έχεις πάρει τη θέση σου σχετικά με το με ποια νιώθεις εσύ πιο άνετα και η προσπάθειά σου αποσκοπεί στο να τις κρατήσεις ενωμένες. Όταν όμως νιώθεις πως επικρατεί μία υποκρισία και από τους μεν και από τους δε στο να συνεχίσετε να βγαίνετε όλοι μαζί, θα ήθελα να σου κάνω μερικές απαντήσεις για να απαντήσεις μόνη σου στον εαυτό σου. Που πιστεύεις ότι θα σε ωφελήσει να προσπαθείς να κρατήσεις τις ισορροπίες ανάμεσα σε αυτές τις δύο παρέες και να τις κρατήσεις ενωμένες; Με ποιον τρόπο επίσης πιστεύεις ότι σας ωφελεί να βγαίνετε όλοι μαζί μία μεγάλη παρέα από τη στιγμή που και οι δύο “πλευρές” υποκρίνονται; Πώς θα σε επηρέαζε και πώς θα ένιωθες αν έπαυε να υπάρχει αυτή η μεγάλη παρέα και διατηρούσες σχέσεις με τα άτομα που νιώθεις ότι περνάς καλά;

Βλέπω αγαπητή Μελλοντική Ψυχολόγε, πως σκέφτεσαι πολύ συνειδητοποιημένα τα πράγματα και αναγνωρίζεις μόνη σου πως όλοι μας αλλάζουμε και πως στην πορεία με κάποιους θα έρθουμε πιο κοντά ενώ με άλλους ίσως απομακρυνθούμε αν δούμε ότι η σχέση μας μαζί τους δεν μας προσφέρει κάτι. Επίσης, τα έχεις ήδη εξηγήσει πολύ καλά μέσα σου, αλλά καταλαβαίνω πως σε απασχολεί το γεγονός πως πρέπει να επιλέξεις και να απολογηθείς με κάποιο τρόπο για αυτή σου την επιλογή για την οποία νιώθεις ενοχές. Θα ήθελα λοιπόν να σε ρωτήσω, για ποιο λόγο έχεις την ανάγκη και σε ποιον θα πρέπει να απολογηθείς σε τελική ανάλυση για τις αποφάσεις σου; Τι σημαίνει για σένα προσωπικά να προσπαθείς και να τα έχεις καλά με όλους;

Είναι ορισμένες φορές συχνό να απομακρυνόμαστε από κάποια άτομα με τα οποία κατά το πέρας της ζωής να αλλάζουν τα χνώτα μας όσο και αν μας στεναχωρεί και μας δυσκολεύει το γεγονός ότι πρέπει να τους αφήσουμε έξω από τη ζωή μας, χωρίς φυσικά να σημαίνει ότι παύουμε να τους νοιαζόμαστε. Δε σου προτείνω σε καμία περίπτωση να αποκοπείς από την παρέα σου, αλλά βλέπω πως σου δημιουργεί ένα συναισθηματικό βάρος αυτή σου η προσπάθεια να κρατήσεις όλη την παρέα ενωμένη ειδικά εφόσον είσαι η μόνη που φαίνεται πως έχεις τέτοια πρόθεση. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιέζεσαι και να νιώθεις άσχημα. Μην ξεχνάς πως τους φίλους μας τους επιλέγουμε και τους έχουμε στη ζωή μας γιατί μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα και να περνάμε καλά. Θα ήθελα λοιπόν, μόνη σου, με ηρεμία να αναρωτηθείς τι σου προσφέρει το κάθε άτομο και η κάθε παρέα στη ζωή σου, τι συναισθήματα σου προκαλεί αυτή η κατάσταση και τι πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις ώστε να απελευθερωθείς από μία κατάσταση που σε βαραίνει.

Φυσικά, εάν το θέλεις, μπορείς να μιλήσεις ανοιχτά για τους προβληματισμούς σου στα άτομα που νιώθεις ότι έχεις την οικειότητα και μπορούν να σε ακούσουν και να σε καταλάβουν. Μπορείς να τους ρωτήσεις πως νιώθουν και οι άλλοι για αυτήν την κατάσταση και έτσι μπορεί να δεις πως μπορεί να νιώθουν το ίδιο με εσένα και να καταλήξετε όλοι μαζί σε μία λύση που να σας ικανοποιεί.

What do you think?

12 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Πάσχω από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και νιώθω χαμένος”

Αγχώδεις Διαταραχές: Αγοραφοβία ή Κοινωνική φοβία;