in

Ψtalk: “Είμαι 29 χρονών και δεν έχω καταφέρει τίποτα στη ζωή μου.”

Απαντά η Έφη Αμπατζόγλου, Ψυχολόγος

Είμαι 29 χρόνων. Δεν έχω καταφέρει να πετύχω τίποτα στην ζωή μου. Τα ερωτικά μου… Μόνη… Οι σπουδές μου τις παράτησα…. Νιώθω ότι δεν έχω δυνάμεις να ασχοληθώ με τίποτα. Δουλεύω για να επιζήσω τίποτα άλλο. Σε μια δουλειά που δεν μαρεσει. Νιώθω ότι απογοητεύω τους γύρω μου. Τους γονείς μου.

Από τον/την: Νάταλι


Αγαπητή Νάταλι,

Σε ευχαριστώ που πήρες την απόφαση να μας γράψεις και να μοιραστείς μαζί μας τους προβληματισμούς σου.

Από όσα μας περιγράφεις καταλαβαίνω ότι σε διακατέχει ένα άγχος για όσα έχεις πετύχει στη ζωή σου ή όπως εσύ αναφέρεις δεν έχεις πετύχει. Η φράση “δεν έχω καταφέρει τίποτα στη ζωή μου” είναι αρκετά σκληρή για να την απευθύνεις στον εαυτό σου.

Ο πρώτος τομέας στον οποίο θεωρείς ότι έχεις “αποτύχει” είναι ο ερωτικός. Παρ’ όλο που είσαι 29 χρονών δεν έχεις κάποιο σύντροφο. Προτού προβείς σε κατηγορίες προς τον εαυτό σου, έχεις προσπαθήσει να αναζητήσεις τους λόγους για τους οποίους δε βρίσκεσαι σε κάποια σχέση; Δεν ήθελες εσύ, δε βρέθηκε αυτός που θεωρείς κατάλληλο για σένα, δεν ευνόησαν οι συνθήκες τη σύναψη δεσμού; Όποιος κι αν είναι ο λόγος δε χρειάζεται να “αυτομαστιγώνεσαι”. Δεν είναι ανάγκη να πιέζεσαι και να κάνεις υπερπροσπάθειες για να βρεις ένα σύντροφο. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείς περισσότερο άγχος στον εαυτό σου.

Κάτι ανάλογο θα σου έλεγα ότι θα μπορούσε να ισχύει και στο θέμα των σπουδών σου. Ίσως βλέπεις τη μία πλευρά του νομίσματος, δηλαδή ότι παράτησες τις σπουδές σου. Αναρωτήθηκες, όμως, για ποιους λόγους οδηγήθηκες σε αυτή την απόφαση; Ήταν τελικά το αντικείμενο των σπουδών σου αδιάφορο για σένα; Ασχολήθηκες εκείνη την περίοδο με κάτι άλλο που σου κατανάλωνε χρόνο κι επομένως δεν είχες χρονικά περιθώρια για να συνεχίσεις; Χρειάστηκε να δουλέψεις, οπότε δεν είχες τη δυνατότητα να συνδυάσεις και τη σχολή; Κάνοντας μια προσεκτική εσωτερική αναζήτηση, ίσως κατορθώσεις να βρεις τις αληθινές αιτίες για τις οποίες διέκοψες τις σπουδές σου. Επίσης, μην ξεχνάς ότι ακόμα και τώρα δεν είναι αργά να τις συνεχίσεις. Αν τελικά η σχολή, στην οποία είχες εγγραφεί, δε σου ελκύει πλέον το ενδιαφέρον μπορείς να στραφείς αλλού.

Όσον αφορά το ζήτημα της δουλειάς, η μη ικανοποίηση από τον τομέα ή το περιβάλλον εργασίας είναι κοινό στοιχείο σε μεγάλο αριθμό ατόμων στις μέρες μας. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν έχεις καταφέρει να βρίσκεσαι σε μια δουλειά. Ωστόσο, παράλληλα με την παρούσα εργασία σου, γιατί δεν προσπαθείς να βρεις μια θέση πιο κοντά στις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά σου; Μπορεί να μην είναι μια εύκολη και γρήγορη διαδικασία, αλλά δεν αποκλείεται να βρεις μια θέση πιο αρεστή σε σένα.

Αυτό στο οποίο θα ήθελα να σου εφιστήσω περισσότερο την προσοχή είναι η σχέση με το περιβάλλον σου. Παρατηρώ μια χαρακτηριστική ανησυχία να μην απογοητεύσεις τους γύρω σου και τους γονείς σου. Κατανοώ ότι το περιβάλλον σου είναι σημαντικός παράγοντας για σένα. Δε χρειάζεται, όμως, να είναι το επίκεντρο και ο πυρήνας των επιλογών σου. Πιστεύω ότι θα ήταν πιο θετικό αν έθετες στη βάση των αποφάσεών σου εσένα και βασικός σου στόχος ήταν να είσαι εσύ ευχαριστημένη.

Τέλος, θα σε προέτρεπα να επισκεφτείς έναν ειδικό ψυχικής υγείας, όπως έναν ψυχολόγο. Μέσω της συνεργασίας σας θα μπορούσες να ενισχύσεις την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό σου. Επίσης, ίσως κατορθώσεις να ανακαλύψεις τον προσανατολισμό σου κι αυτό με το οποίο θες πραγματικά να ασχοληθείς. Επειδή κατανοώ ότι μπορεί να μην έχεις την οικονομική δυνατότητα, θα ήθελα να σε πληροφορήσω ότι υπάρχουν δομές που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε χαμηλότερο κόστος ή και δωρεάν.

Εύχομαι όλα να κυλήσουν πιο ομαλά από εδώ και πέρα και να σε βοήθησα όσο μπορούσα. Είμαι στη διάθεσή σου για ό,τι χρειαστείς!

What do you think?

107 Points
Upvote Downvote

Comments

Leave a Reply
  1. Αυτό το συναίσθημα όπως και άλλα πολλά που έχω διαβάσει σε όλες αυτές τις καταθέσεις ψυχής είναι τόσο γνώριμα.
    Όμως όσες φορές και αν είπα δεν αξίζω, δεν αντέχω, δεν μπορώ άλλο άλλες τόσες τα κατάφερα και μπόρεσα. Δεν είναι εύκολο..
    Ίσα ίσα.. είμαι ακόμη στο στάδιο εξέλιξης μαζί με την κατάλληλη βοήθεια.
    Όμως είμαι σχεδόν 32,ελεύθερη εδω και 3 χρόνια από επιλογή, ξεκίνησα να σπουδάζω αυτό που αγάπησα χωρίς να το περιμένω.
    Ποτέ δεν είναι αργά..
    Τώρα το πιστεύω πιο πολύ από ποτέ. Κανένας δρόμος στο να βρούμε τον εαυτό μας δεν είναι εύκολος, όμως αξίζει η διαδρομή.
    Σε όλη την διάρκεια της θα πέσεις, θα κλάψεις, θα θυμηθείς,θα πονέσεις όμως θα καταλάβεις, θα συγχωρέσεις, θα δυναμώσεις και θα αγαπήσεις..εσένα..
    Καλή τύχη εύχομαι..

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψυχογενής ανορεξία vs Βουλιμία:σε τί μοιάζουν και σε τί διαφέρουν;

Μήπως έχεις σχέση με κάποιον συναισθηματικά ανώριμο;