in

Ψtalk: “Δεν ταιριάζω με τους άλλους στον έντονο τρόπο διασκέδασης και δεν με καταλαβαίνουν”

Απαντά η Στέλλα Καρατζόγλου, Ψυχολόγος

Cheering crowd at a concert

Έχω ένα πρόβλημα αρκετά περίεργο και ντρεπόμουν πάντα να το μοιραστώ γιατί δεν θα με καταλάβαινε κανείς και δεν έχει νόημα. Είπα όμως να το μοιραστώ εδώ. Δεν ξέρω πως να το πω, απλά μου αρέσει να διασκεδάζω. Όλη η ζωή μου από όταν με θυμάμαι να έχω ξεκινήσει να βγαίνω αργά το βράδυ, γύρω στα 15 μου, είναι έτσι. Δεν με κάνει τίποτα πιο χαρούμενο από τα φώτα, τη δυνατή μουσική, τον κόσμο γύρω, το να χορεύω, το να ζω αυτή τη στιγμή. Και όχι δεν μιλάω ούτε για το φλερτ σε κάποιο πάρτι, ούτε για αλκοόλ ούτε για ουσίες, απλά αυτό το συναίσθημα της έντασης που ζω νηφάλιος. Δεν μπορώ καν να το εξηγήσω. Από μικρός ξεκίνησα να αλλάζω γρήγορα τις παρέες μου γιατί δεν με κάλυπταν σε αυτό το κομμάτι. Ή με κάλυπταν αλλά στην πορεία, μεγαλώνοντας πλέον, είχαν βαρεθεί όλον αυτό τον έντονο τρόπο διασκέδασης και θέλαν κάτι πιο χαλαρό οπότε ξεκόβαμε, είτε γιατί δεν ακολουθούσαν και προσπαθούσα να βρω αλλά άτομα, είτε γιατί δεν ακολουθούσα εγώ στα μέρη που ήθελαν, τα έτσι πιο ήρεμα. Ναι, κάθε φορά προσπαθώ να βρω όλα τα θετικά κάποιου και άλλα πράγματα στα οποία ίσως ταιριάζουμε αλλά είναι τόσο σημαντικό αυτό το κομμάτι για μένα που δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτό. Ακούγεται κάπως ρηχό αλλά έτσι είναι. Για κάποιους το να βγαίνεις και να διασκεδάσεις με τους φίλους σου ίσως είναι δεδομένο, αλλά για μένα είναι ένα μαρτύριο που κάθε μέρα με πνίγει και αναρωτιέμαι ενώ είμαι ένα τόσο χαρούμενο και κοινωνικό άτομο, πως γίνεται να έχω γνωρίσει τόσο κόσμο στη ζωή μου και όλοι τους να μην ταίριαζαν μαζί μου σε αυτό το κομμάτι. Κάθε μέρα ξυπνάω και εύχομαι να ήμουν ένας άλλος άνθρωπος που να του άρεσε κάτι που δεν χρειάζεται να εξαρτάται από άλλους, έχω κουραστεί η ευτυχία μου να εξαρτάται από άλλους. Θα μου πείτε, γιατί δεν πας μόνος σε ένα πάρτι. Το έχω κάνει. Όταν όλοι είναι με τις παρέες τους και περνάνε ωραία, γελάνε, διασκεδάζουν και εγώ δίπλα είμαι μόνος, πιστέψτε με δεν είναι και πολύ ωραίο. Και όχι, ούτε είναι τόσο εύκολο να γνωρίσεις άτομα εκεί και να σε πλησιάσουν. Δυστυχώς τα έχω δοκιμάσει όλα. Έχω προσπαθήσει να γνωρίσω καινούρια άτομα άπειρες φορές και μέσω ίντερνετ και από κοντά και παντού και δεν έγινε τίποτα. Και έχω προσπαθήσει να βρω κάποια ασχολία που να με κάνει εξίσου χαρούμενο ώστε να βρω ένα άλλο νόημα στη ζωή μου, αλλά επίσης δεν το καταφέρνω. Δεν ξέρω τι να κάνω. Ξέρω το πρόβλημα μου θα ακουστεί γελοίο αλλά είναι η ζωή μου. Και όσο περνάνε τα χρόνια και δεν μπορώ να το λύσω, νιώθω ακόμη χειρότερα.

Από τον/την: Αλέξανδρος


Αγαπημένε Αλέξανδρε,

σε ευχαριστώ πολύ για το μοίρασμά σου. Είναι σπουδαίο για εμένα που επέλεξες να το μοιραστείς και να το συζητήσουμε έστω και έτσι από εδώ.

Η αλήθεια είναι πως ο προβληματισμός σου είναι κάτι πολύ ξεχωριστό που νιώθω μάλιστα ότι ακούω για πρώτη φορά. Η συλλογιστική σου μου κάνει εντύπωση και είναι εμφανές πόσο σε βασανίζει η όλη υπόθεση μιας και πραγματικά έχεις σκεφτεί και έχεις δοκιμάσεις πολλές πιθανές λύσεις. Αν έχω καταλάβει καλά, η επιλογή που κάνεις στον τρόπο με τον οποίο διασκεδάσεις έχει προβληματίσει την κοινωνική σου ζωή και έχει καθορίσει-διαμορφώσει τις παρέες και τους φίλους που επέλεξες να έχεις. Αναρωτιέμαι ωστόσο, αν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος με τον οποίο διασκεδάζεις. Υπάρχει κάτι άλλο που να κάνεις και να σε ψυχαγωγεί; Το να ακούς μουσική ίσως ή το να βλέπεις κάποια ταινία, κάποια παράσταση, μία συναυλία ή μια εκδήλωση χορού. Αυτό που σκέφτομαι για την περίπτωσή σου με βάση τα όσα έχεις μοιραστεί παραπάνω, είναι πως η βραδινή διασκέδαση που περιγράφεις είναι κάτι που καλύπτει συγκεκριμένες ανάγκες στη ζωή ενός ανθρώπου. Πώς επιλέγεις κάθε φορά αυτή την διασκέδαση; Με τι κριτήριο; Για εσένα είναι σημαντικό, κάθε φορά που βγαίνεις, σε δεδομένα πριν της πανδημίας πάντα, να πηγαίνεις σε νυχτερινά μαγαζιά ή άλλες νύχτες έχεις διαφορετικές ανάγκες; Πώς είναι για εσένα, κάθε φορά να ζητάς τον ίδιο τρόπο εκτόνωσης, τον ίδιο τρόπο διασκέδασης και τι επιρροές έχει άραγε στις υπόλοιπες πτυχές της ζωής σου;

Σέβομαι τον προβληματισμό σου και καταλαβαίνω πόσο επίπονο είναι για εσένα να αισθάνεσαι πως δεν καταλαβαίνουν τα θέλω σου, τις επιλογές σου, τις ανάγκες σου. Σκοπός δεν είναι να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο επιλέγεις να διασκεδάσεις αλλά να είσαι ευτυχισμένος με αυτό.  Κάτι που θα σε συμβούλευα είναι να διερευνήσεις και να εξετάσεις τι σου προσφέρει και τι ουσιαστικά κερδίσεις και είναι αυτό που σου αρέσει με το να διασκεδάσεις έτσι, με την έντονη μουσική, τα φώτα, τον χορό και τον κόσμο γύρω σου. Επιπλέον, αναρωτιέμαι για την ποιότητα των σχέσεων που έχεις αναπτύξει και συνεχίζεις να αναπτύσσεις. Δηλαδή, υπάρχει για εσένα κάποια άλλη διάσταση στην φιλία μεταξύ δύο ατόμων ή καθορίζεται αποκλειστικά από τα κοινά σημεία στην επιλογή του τρόπου διασκέδασης; Λες πως δεν σε κάλυπταν οι παρέες που είχες, όμως υπήρχαν άλλα κοινά σημεία στη φιλία σας; Το πρόβλημα σου δεν είναι καθόλου ρηχό, όπως το περιγράφεις, αντιθέτως αναδύει ερωτήματα αναφορικά με τον εαυτό, τις επιλογές που έχεις κάνει και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγεις ή έχεις μάθει, αν θες, να σχετίζεσαι με τους σημαντικούς άλλους γύρω σου. Είναι αδιαμφισβήτητα μια αφορμή να εξετάσεις σε ένα βαθύτερο επίπεδο τα παραπάνω ερωτήματα και την εν λόγω δυσκολία.

Κάτι ακόμα που θα ήθελα να θίξω είναι κάτι που αφορά τους φίλους που είχες και σε έχουν συντροφεύσει στη ζωή σου. Ο τρόπος διασκέδασης σου κατανοώ πως είναι ιδιαίτερος και υποχρεωτικά για εσένα τους εμπλέκει, όμως είναι σημαντικό να θυμάσαι πως είναι ελεύθεροι. Επειδή δεν επιλέγουν τον ίδιο τρόπο με εσένα να διασκεδάζουν, δεν σημαίνει ότι είναι καλοί φίλοι ή δεν σε αγαπάνε. Επίσης δεν μπορείς να απαιτήσεις ή να θέλεις να σε ακολουθούν αν δεν είσαι και εσύ σε θέση να κάνεις το ίδιο για εκείνους. Τέλος θα ήθελα να σου προτείνω μια λύση που δεν μου ανέφερες και ίσως δεν έχεις εξετάσει. Έχεις δοκιμάσει να εργαστείς σε κάποιο βραδινό μαγαζί; Αυτό που σκέφτομαι είναι πως θα έχεις όλα τα θετικά που περιγράφεις και είναι κάτι που μπορείς να κάνεις μόνος σου επίσης.

Εύχομαι με τις σκέψεις και τις απορίες μου να βοήθησα να κατανοήσεις και να σκεφτείς κάποια πράγματα ξανά από μια άλλη οπτική πλευρά. Είμαι στη διάθεση σου για ό,τι άλλο μπορεί να χρειαστείς!! Εύχομαι καλή συνέχεια…

Σε ευχαριστώ πολύ,

Στέλλα.

What do you think?

16 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Τοξικές Σχέσεις

Μπορεί η ψυχοθεραπεία να προκαλέσει αλλαγές στην εγκεφαλική λειτουργία;