in

Ψtalk: “Aντιμετωπίζω κρίσεις πανικού μετά από ένα τροχαίο με το παιδί μου”

Απαντά η Ειρήνη Σαρρή, Ψυχολόγος

Καλησπέρα. Aντιμετωπίζω κρίσεις πανικού. Πάθαινα αραιά και που τον τελευταίο καιρό μετά από ένα τροχαίο που μας συνέβη με τον γιο μου όλο και πιο συχνά. Κάποιες φορές εκδηλώνεται με ταχυκαρδία, κάποιες φορές σαν μια αίσθηση ότι με πατάει κάποιος στο στήθος και δεν μπορώ να αναπνεύσω. Την τελευταία φορά ενώ οδηγούσα χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι ένιωσα μια αρρυθμία αγχώθηκα και θόλωσε η όραση μου από το άγχος. Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι μήπως μου συμβεί και είμαι μόνη με τα παιδιά. Πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω;

Από την: Κατερίνα


Αγαπητή  Κατερίνα,

σ’ ευχαριστούμε για το κουράγιο σου να ανοιχτείς και να εκφράσεις το πώς είσαι αυτήν την περίοδο. Καταλαβαίνω την αγωνία σου. Πρέπει να είναι πολύ δύσκολο αυτό που βίωσες με τον γιο σου και με την σειρά του αυτό το γεγονός σε έχει οδηγήσει σε ένα μόνιμο και επίμονο άγχος συνδυασμένο με αρνητικές σκέψεις.

Θα ήθελα σε πρώτη φάση να κάνω πιο ξεκάθαρο το γεγονός των κρίσεων πανικού, καθώς και της διαταραχής του μετατραυματικού στρες που θα μπορούσε να αιτιολογεί το γεγονός ότι μετά το τροχαίο που είχατε με τον γιο σου έχουν οξυνθεί τα σωματικά συμπτώματα και ο φόβος.

Η κρίση πανικού και το μετατραυματικό στρες ανήκουν στην κατηγορία των αγχώδων διαταραχών. Οι αγχώδεις διαταραχές αποτελούν μία ομάδα ψυχικών διαταραχών με ένα κοινό παράγοντα, το βίωμα του άγχους που εκδηλώνεται με γνωστικά, σωματικά και συναισθηματικά συμπτώματα.

Αρχικά, η διαταραχή μετά από τραυματικό στρες προκύπτει με την έκθεση του ατόμου σε ακραίο τραυματικό γεγονός. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο βίωσε ή ήταν μάρτυρας ή βρέθηκε αντιμέτωπο με ένα γεγονός στο οποίο επήλθε πραγματικός θάνατος, βιασμός, ληστεία, τροχαίο ατύχημα, πόλεμος,  εργατικό ατύχημα, φυσικές καταστροφές όπως ένας σεισμός ή μία πλημμύρα. Η διαταραχή μετά από τραυματικό στρες αφορά στην άμεση αντίδραση του ατόμου με έντονο φόβο, με αίσθημα αβοήθητου ή με τρόμο ( ΑΡΑ, 2000).

Τα συμπτώματα που πρέπει να έχει το άτομο σε αυτήν την περίπτωση είναι:

  • Επίμονη αναβίωση του τραυματικού γεγονότος
  • Επίμονη αποφυγή ερεθισμάτων που σχετίζονται με το τραύμα
  • Αποφυγή συγκεκριμένων περιοχών, θεαμάτων, καταστάσεων και ήχων που υπενθυμίζουν το γεγονός.
  • Καταστολή της διαθεσιμότητας για ανταπόκριση
  • – Απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που κάποτε θεωρούσε απολαυστικές.
    – Δυσκολία να θυμάται λεπτομέρειες του οδυνηρού περιστατικού.
    – Αλλαγή στις συνήθειες ή στη συμπεριφορά μετά το τραύμα.
  • Επίμονα συμπτώματα αυξημένης εγρήγορσης
  • Άγχος, κατάθλιψη, συναισθηματικό μούδιασμα ή ενοχή. Θυμός, ευερεθιστότητα και υπερδιέγερση. Επιθετική, απερίσκεπτη συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων των αυτοτραυματισμών.
  • Διαταραχές ύπνου.

Από την άλλη, μία κρίση πανικού αποτελεί ένα διακριτό επεισόδιο κατά το οποίο το άτομο κατακλύζεται από έντονο άγχος που φτάνει σε επίπεδα τρόμου-φόβου. Πραγματοποιείται ξαφνικά, από το πουθενά και κορυφώνεται εντός 10 λεπτών.

Στην περίπτωση των κρίσεων πανικού το άτομο πρέπει να βιώνει τουλάχιστον 4 (ή και παραπάνω) από τα ακόλουθα συμπτώματα (DSM-V, 2013) :

  • Αύξηση καρδιακού ρυθμού (ταχυκαρδία)
  • Τρέμουλο
  •   Εφίδρωση
  • Πλάκωμα ή πόνος στο στήθος
  •   Αίσθημα λαχανιάσματος
  •  Αίσθημα πνιγμού
  •  Ναυτία ή κοιλιακές ενοχλήσεις
  •  Τρόμος
  •  Τάση λιποθυμίας, αστάθεια, ζάλη
  • Αίσθημα μουδιάσματος ή μυρμηγκιάσματος
  •   Ρίγη ή αίσθημα ζέστης
  • Φόβος τρέλας ή απώλειας ελέγχου
  •  Αποπροσωποποίηση ή αποπραγματοποίηση
  •  Φόβος θανάτου

Επιπλέον το άτομο δίνει υπερβολική προσοχή στα συμπτώματα (ενίσχυση ιδέας κινδύνου), που εμφανίζει, έτσι κατακλύζεται από έντονο φόβο για να μην πάθει κάποια κρίση σε βαθμό που να την πυροδοτεί ο ίδιος. Έτσι σε αυτήν την περίπτωση, η εκτίμηση των συμπτωμάτων του κινδύνου είναι μη ρεαλιστική. Το άτομο εμπλέκεται  στον φαύλο κύκλο: αρνητικές σκέψεις – συναίσθημα: φόβος- σωματικά συμπτώματα – συμπεριφορά: αποφυγή.

Στην περίπτωση που βλέπεις ότι ξεκινάει μία κρίση πανικού αυτό που χρειάζεται είναι:

  • Αναγνώριση (κρίσης)
  • Αποδοχή της
  • Έλεγχος αναπνοής
  • Συγκέντρωση στις αισθήσεις σου ( ακοή, αφή κλπ)
  • Κάτσε σε ένα σημείο

Αυτό που θα σου πρότεινα είναι να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία καθώς θα σε βοηθήσει να αντιληφθείς τους πιθανούς παράγοντες που πυροδοτούν τις κρίσεις πανικού και τους τρόπους αντιμετώπισής της.  Πιο συγκεκριμένα, θα σου πρότεινα την Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (εστιάζει στο πρόβλημα στο εδώ και τώρα). Μέσα από μία ευρεία γκάμα τεχνικών (διαφραγματική αναπνοή, χαλάρωση μυών, έκθεση στο φοβογόνο ερέθισμα, απόσπαση προσοχής, ημερολόγιο) θα σε βοηθήσει να βρεις τον εαυτό σου και να ελέγχεις περισσότερο τις σκέψεις σου (που με τις σειρά τους ξεσπάνε στο σώμα σου) και να τις αντικαθιστάς με ρεαλιστικές και πιο θετικές.

Θα μάθεις την διαφραγματική αναπνοή που θα σε βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό κάθε φορά που θα νιώθεις πιεσμένη ή όταν θα εντείνονται οι αρνητικές σου σκέψεις. Θα είσαι σε θέση να αναγνωρίζεις τις λανθασμένες εκτιμήσεις κινδύνου που με την σειρά τους οδηγούν σε καταστροφικές σκέψεις και ερμηνείες. Στην περίπτωση, βέβαια, που η ψυχοθεραπεία από μόνη της δεν σε καλύψει, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να συνεχίζουν να είναι έντονα σε συνδυασμό με την ανάμνηση του τροχαίου, μπορεί να χρειαστεί για ένα διάστημα να γίνει συνδυασμός ψυχοθεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής. Συνηθώς δίνεται ένας συνδυασμός ηρεμιστικών ( κατασταλτική δράση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα), με κάποιο αντικαταθλιπτικό (επαναπρόσληψη επιπέδων σεροτονίνης, ορμόνη διάθεσης). Βέβαια στην περίπτωση αυτή  μόνο ο ψυχίατρος είναι ο αρμόδιος στην χορήγηση των κατάλληλων φαρμάκων για τις ψυχικές διαταραχές.

Για οτιδήποτε χρειαστείς είμαστε εδώ.

What do you think?

14 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Λόγω των συνθηκών της ζωής μου έχω μόνιμο άγχος από μικρή”

Ψtalk: “Τον τελευταίο χρόνο έχω πολλά σκαμπανεβάσματα στη διάθεσή μου”