in ,

Ποιός είσαι χωρίς αυτά που έχεις;

Stone composition on the beach.

Σε μία εποχή όπου η γνωστή σε όλους《Αγοροθεραπεία/Shopping therapy》 λειτουργεί ως διέξοδος από τα προβλήματα και ως λύση στην καταπολέμηση της κατωτερότητας που νιώθει κανείς όταν παρακολουθεί το ίνδαλμά του να διαφημίζει την απεριόριστη “ευτυχία” που του χαρίζουν οι υλικές απολαύσεις, έρχεται ως αντίδοτο ο μινιμαλισμός.Πρόκειται για μία στάση ζωής που μας ωθεί να αναγνωρίσουμε την αιτία του άκρατου υλισμού και μας προσκαλεί να δημιουργήσουμε το χώρο και το χρόνο για να απολαύσουμε τα απλά πράγματα .Είναι ένας απο τους πολλούς δρόμους που μπορεί κανείς να ακολουθήσει ,να εκφραστεί μέσα απο αυτόν και να απελευθερωθεί από ό,τι δεν προσδίδει αξία στη ζωή του.

Δυστυχώς,με τόσους περισπασμούς γύρω μας η καθημερινότητα γίνεται χαοτική. Η πραγματική επαφή με τον εαυτό και η αυτοφροντίδα θεωρείται από πολλούς πολυτέλεια.Η εστίαση της προσοχής στο επιφανειακό μάς αποπροσανατολίζει απο τους πραγματικούς λόγους που μπορεί να οδηγούν στην εσωτερική αναστάτωση.Φυσικά,το πρόβλημα δεν είναι οι αγορές καθώς -όταν αυτές γίνονται λελογισμένα- είναι απαραίτητες .Ωστόσο, ο χρόνος που θα διαθέσουμε  στη σκέψη ενός πράγματος , στην προσπάθεια απόκτησης του και η ολιγόλεπτη ικανοποίηση που δίνει η απόκτηση νέων αγαθών (η οποία πιθανόν να οδηγήσει σε δυσαρέσκεια για όσα ακόμα δεν έχουμε), καταλήγουν να προκαλούν το πρόβλημα.Είναι δεδομένο πως ένα αντικείμενο δεν θα καλύψει το ψυχικό κενό.

Ο μινιμαλισμός δεν σχετίζεται με την ποσότητα αλλά με την ποιότητα. Συγκεκριμένα , το να έχει κανείς ελάχιστα δεν τον κάνει αυτομάτως μινιμαλιστή.Το να είναι όμως ευτυχής με  όσα έχει -είτε αυτά είναι 10 είτε είναι 100 -τον κάνει.Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε ότιδηποτε μπαίνει στο μυαλό μας και εντέλει στη ζωή μας.Όταν θα εστιάζουμε στα κεκτημένα μας αντί να ασχολούμαστε με όσα μας λείπουν, δεν θα πέφτουμε στην πλάνη των διαφημίσεων και όσων μας πλασάρουν ως απαραίτητα ,αλλά θα νιώθουμε ευγνώμονες για όσα εμείς έχουμε.Καλό θα ήταν,επίσης, να ξεφορτωνόμαστε ό,τι δεν μας κάνει χαρούμενους (αυτό μπορεί να είναι ένα αντικείμενο αλλά και ένας άνθρωπος ) καθώς όσα γεμίζουν ανούσια το χώρο και το χρόνο μας μάς κρατούν μακριά από την ηρεμία και από αληθινές-μη εξαρτητικές σχέσεις.

Ο μινιμαλιστικός τρόπος ζωής δεν μας προτρέπει να κάνουμε όλο και λιγότερα όπως πολλοί λανθασμένα πιστεύουν.Αντιθέτως, μας ωθεί να φροντίζουμε τον εαυτό μας  ,το σώμα μας  και την ψυχή μας που είναι πολύτιμα.Ενω,μας καλεί να εστιάζουμε σε συγκεκριμένους στόχους που θέλουμε να πετύχουμε και να αφιερωνόμαστε σε όσα μας γεμίζουν και κάνουν την ημέρα μας ευχάριστη.Η στάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την συνήθεια πολλών ανθρώπων να εμπλέκονται σε όλα για να επιβεβαιωθούν και ουσιαστικά να απογοητεύονται ή να νιώθουν διαρκώς επιβαρυμένοι.

Συχνά ,πολλοί  άνθρωποι προσδιορίζονται σύμφωνα με όσα έχουν στην κατοχή τους και η πίστη στον εαυτό τους είναι αλληλένδετη με τα υλικά αγαθά.Ξεχνούν, όμως, πως  το 《είναι》αντιπροσωπεύει την πραγματική αξία του ανθρώπου.Αν παρατηρήσουμε πόσο γρήγορα εξασθενεί η ευχαρίστηση που προσφέρει μία αγορά, ότι η συσσωρευση περιττών πραγμάτων δεν είναι το χάπι για το άγχος αλλά μάλλον κάτι που το πυροδοτεί ακόμα περισσότερο, τότε ίσως κάνουμε χώρο για όσα μπορούν να μας οδηγήσουν στην ουσιαστική πληρότητα ,αυτή που “έρχεται από μέσα”.

What do you think?

15 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Όταν κάνω συζήτηση με ανθρώπους που δεν ξέρω νιώθω εκτεθειμένος”

Ψtalk:”Η απομόνωση των τελευταίων μηνών με έχει αγχώσει πως δε θα καταφέρω να βρω σύντροφο”