in

Ο εαυτός μου και εγώ

Έχεις σκεφτεί ποτέ, τί σχέση έχεις με τον εαυτό σου; Είναι σχέση αγάπης, μίσους, αδιαφορίας ή κάτι άλλο; Ό,τι και αν είνα,ι η μοναδική σχέση που θα έπρεπε να έχεις μαζί του είναι αυτή της αποδοχής και της αγάπης, και θα στο εξηγήσω αμέσως.

Σκέψου τον εαυτό σου σαν έναν άνθρωπο από τον οποίον δεν μπορείς ποτέ να απομακρυνθείς, είστε μαζί 24 ώρες τον 24ωρο και 7 μέρες την βδομάδα και αυτό συμβαίνει από την πρώτη έως την τελευταία σου στιγμή στη ζωή.

Είναι μαζί σου τις στιγμές που δεν υπάρχει κανείς γύρω σου, τις στιγμές που έχεις ανθρώπους κοντά σου και τις στιγμές που θα ήθελες να έχεις κάποιον κοντά σου. Ήταν, είναι και θα είναι πάντα εκεί για σένα, δεν θα σε αφήσει ποτέ. Γιατί λοιπόν να μην τον αγαπάς; Γιατί να μην τον δέχεσαι όπως είναι και να είσαι σκληρός μαζί του, ενώ δεν ήσουν με άλλους που στην τελική έφυγαν από δίπλα σου; Γιατί λοιπόν να βασανίζεσαι;

Αν το σκεφτείς καλά, αν εσύ ο ίδιος αγαπάς τον εαυτό σου και αυτό που είσαι με τα καλά και τα στραβά σου, με τις τρελές επιθυμίες και τα πάρα πολλά όνειρα που κάνεις, τότε θα μπορέσεις να δείξεις και ποιος πραγματικά είσαι στους ανθρώπους γύρω σου. Θα δείξεις τον αληθινό σου εαυτό και θα νιώθεις πολύ όμορφα, γιατί πλέον θα γνωρίζεις πως όποιος είναι δίπλα σου είναι γιατί σε ξέρει και σε δέχεται όπως ακριβώς είσαι.

Σκέψου λοιπόν πως αν δεν μπορείς να τα βρεις με τον εαυτό σου, που είστε συνέχεια μαζί και μπορείς να του μιλάς όποτε θέλεις, τότε πώς θα μπορέσεις να τα βρεις και να συνυπάρξεις με τους ανθρώπους γύρω σου;

Πως θα μπορέσεις να δημιουργήσεις μια σχέση (φιλική, ερωτική) με έναν άλλον άνθρωπο που να βασίζεται στην αγάπη και στην ειλικρίνεια (γιατί καλώς ή κακώς είναι τα μόνο που αξίζουν) αν στην πρώτη-πρώτη σχέση που έχει μεγάλη σημασία (αυτήν με τον εαυτό σου) δεν τα δείχνεις αυτά;

Πως θα μπορέσεις να βρεις αυτό που αναζητάς για να είσαι ευτυχισμένος, όταν δεν μπορείς να βρεις έστω και μια μικρή στιγμή ευτυχίας μόνος σου μαζί του;

Εσύ είσαι αυτός που έχεις την δύναμη να συνεχίζεις να κοιτάς μπροστά και να προχωράς. Και πώς θα το κάνεις αυτό αν βρίσκεσαι σε μια διαρκή μάχη με τον εαυτό σου; Δεν θα μπορείς να βρίσκεις τα απαιτούμενα ψυχικά αποθέματα που χρειάζονται κάθε φορά για το επόμενο βήμα σου με αποτέλεσμα να στηρίζεσαι πάντα στους άλλους.

Δεν λέω υπάρχουν στιγμές στη ζωή σου που θα έχεις ανάγκη από έναν άνθρωπο για να στηριχθείς, για να ακουμπήσεις και να ανακουφιστείς αλλά δεν γίνεται να το κάνεις συνέχεια αυτό.

Καλό θα ήταν λοιπόν, να έρθει κάποτε η στιγμή που θα πατήσεις τα πόδια σου γερά κάτω, θα σηκωθείς και θα συνεχίσεις το ταξίδι σου με μόνη συντροφιά τον εαυτό σου. Αλλά αυτόν τον εαυτό που αγαπάς και αποδέχεσαι ΕΣΥ και όχι αυτόν που νομίζεις ότι πρέπει να δείχνεις, για να σε αγαπούν και να αποδέχονται οι άλλοι.

Και αν το κάνεις αυτό σίγουρα στην πορεία του ταξιδιού θα βρεις ανθρώπους που θα είναι σαν εσένα, θα αγαπάνε τον εαυτό τους και θα είναι έτοιμοι να βρουν έναν συνταξιδευτή, έναν συνοδοιπόρο να προχωράνε μαζί.

Για αυτό λοιπόν, καλό θα ήταν να μιλάς που και που με τον εαυτό σου. Έτσι, θα μπορέσεις να σε γνωρίσεις λίγο καλύτερα.

Θα μπορέσεις να κατανοήσεις τις σκέψεις σου, τα συναισθήματά σου, τις πράξεις σου λίγο καλύτερα.

Θα μπορέσεις να ανακαλύψεις τι είναι αυτό που πραγματικά σου λείπει την κάθε χρονική στιγμή από την ζωή σου, ποια είναι τα όνειρά σου και οι στόχοι σου για το μέλλον.

Να ανακαλύψεις τι είναι αυτό που μπορεί να σε ενοχλεί σε εσένα και πώς μπορείς να το διαχειριστείς αλλά και τί είναι αυτό που σε κάνει ξεχωριστό.

Γιατί όλοι είμαστε ξεχωριστοί και μας αξίζει αυτό να το καταλάβουμε και να μην αφήνουμε ποτέ κανέναν να μας κάνει να το ξεχνάμε.

Για αυτό λοιπόν άρχισε να αγαπάς τον εαυτό σου κάθε μέρα λίγο περισσότερο γιατί το ΑΞΙΖΕΙΣ!

Άλλωστε το έχει πει και ο Sting «Be yourself no matter what they say»

What do you think?

10 points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Αλλαγές: Φόβος ή πρόκληση για κάτι καλύτερο;

Ψtalk: “Ο δικός μου αγώνας είναι η συναισθηματική υπερφαγια”