in

Μη μεγαλώνεις…είναι παγίδα!


Έλα, παραδέξου το! Όταν ήσουν μικρός βιαζόσουν κι εσύ όπως κι εγώ να μεγαλώσεις. Όπως όλα τα παιδιά έτσι και εμείς, δεν μπορούσαμε να εκτιμήσουμε την ασφάλεια του μικρόκοσμου μέσα στον οποίο ζούσαμε και έτσι ο χρόνος άρχισε να χάνει σιγά σιγά την δυναμική του και χωρίς να το καταλάβουμε όλα όσα γνωρίζαμε ως δεδομένα άρχισαν να αναιρούνται και να προσδιορίζονται εκ νέου!

Θυμάμαι έλεγα “να πάω 18 να είμαι ανεξάρτητη ,να σπουδάσω και να έχω τη δίκη μου δουλειά!”. Κανείς δεν μου είπε όμως τι ευθύνες και υποχρεώσεις συνεπαγόταν αυτό!

Έτσι όταν άνοιξα την πόρτα της ζωής και βγήκα έξω είδα ότι για χρόνια βρισκόμουν σε μια πλάνη! Δεν θυμάμαι να μας προετοίμασαν ποτέ κατάλληλα για την διαχείριση της συναισθηματικής μετάβασης από́ το σημείο της παιδικής αθωότητας στην ωμή́ πραγματικότητα της απαιτητικής καθημερινότητας!

Και έτσι ξαφνικά λοιπόν ένα πρωί, ξυπνάς και συνειδητοποιείς ότι είσαι ενήλικας και πλέον οι έξοδοι,τα ποτά, οι καφέδες και ένα σωρό άλλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες δεν κατέχουν τη πρώτη θέση προτίμησης μέσα στην εβδομάδα σου! Κι αυτό γιατί η κούραση σου είτε συναισθηματική είτε σωματική είναι τέτοια που σε κάνει να προτιμάς να μείνεις σπίτι να χαλαρώσεις λίγο ή ακόμα χειρότερα, οι οικονομικές υποχρεώσεις του μήνα να είναι τέτοιες που σε αναγκάζουν να στερηθείς μια ενδεχόμενη έξοδο!

Σημαντικό όμως σε αυτή τη μετάβαση από τον έφηβο σε ενήλικα είναι να αρχίσουμε σιγά σιγά να γνωρίζουμε τον εαυτό μας γιατί αν δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε δε γίνεται να ξέρουμε πως νιώθουμε και το κυριότερο τι πραγματικά θέλουμε ώστε να το κυνηγήσουμε ! Άλλωστε ας μη ξεχνάμε πως μια ζωή δίχως ταυτότητα δεν διαφέρει και πολύ από το θάνατο! Έτσι δεν είναι?

Να μην ξεχνάς όμως όσο μεγαλώνεις να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος όχι για τους άλλους , αλλά για σένα και να ξέρεις πως το ότι μεγάλωσες δεν σημαίνει ότι το παιδί μέσα σου έχει πάψει να υπάρχει! Ήταν είναι και θα είναι για πάντα εκεί !Σε παρακολουθεί και χαίρεται για όλα όσα έχετε καταφέρει μαζί ! Ναι πολύ σωστά διάβασες , μαζί τα έχετε καταφέρει. Αν δεν ήταν αυτό το παιδί δεν θα ήσουν εδώ τώρα και δεν θα διάβαζες αυτό το άρθρο!

Όπως είχε πει και ο Νίτσε “Η ωριμότητα του ανθρώπου είναι να ξαναβρεί την αθωότητα με την οποία έπαιζε όταν ήταν παιδί”.

Βρες την σήμερα κιόλας και μη ξεχνάς να αγαπάς και να φροντίζεις το παιδάκι που έχεις μέσα σου!

What do you think?

9 points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Είναι η φυγή η σωστή λύση;”

Ψtalk: “Πρόσφατα έπαθα δύο κρίσεις πανικού”