in , ,

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης σε θύματα ενδοοικογενειακής βίας.


Το σύνδρομο της Στοκχόλμης έλαβε το όνομά του μετά την ληστεία που έγινε σε υποκατάστημα της τράπεζας Kreditbanken στο Νόρμαλμστοργκ, στην κεντρική Στοκχόλμη της Σουηδίας, τον Αύγουστο του 1973. Δύο ένοπλοι άνδρες εισέβαλαν σε αυτήν και απήγαγαν 4 υπαλλήλους της τράπεζας. Μετά τη σύλληψη των δραστών, οι όμηροι προσπάθησαν να συλλέξουν χρήματα, για να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα των απαγωγέων τους και αρνήθηκαν μάλιστα να καταθέσουν εναντίον τους. Το σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο όμηροι εκφράζουν συμπάθεια και συμπόνοια και έχουν θετικά συναισθήματα προς τους απαγωγείς τους. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η κατάσταση δημιουργείται σε θύματα ενδοοικογενειακής βίας;

 

Σύνδεση συνδρόμου με κακοποιητικές οικογένειες

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή τραυματικής συγκόλλησης, η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά περιγράφει ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο. Συγκεκριμένα, μπορεί να εμφανιστεί σε περιπτώσεις κακοποίησης κατά των γυναικών, κακοποίηση κατά των παιδιών, περιπτώσεις αιχμαλώτων πολέμου και γενικότερα σε περιπτώσεις οι οποίες βασίζονται στην άσκηση εξουσίας και φόβου. Πολλές φορές ένας άνθρωπος αναρωτιέται γιατί ένα θύμα ενδοοικογενειακής βίας δεν φεύγει από το νοσηρό περιβάλλον. Σίγουρα ο φόβος έχει την πρωταρχική θέση στη λίστα των απαντήσεων, ωστόσο η όχι και τόσο διαδεδομένη αιτία είναι πως το θύμα έχει αντιφατικά συναισθήματα προς τον θύτη. Για παράδειγμα, ένα παιδί που βιώνει ενδοοικογενειακή βία μπορεί να νιώθει αγάπη και παράλληλα απέχθεια προς την οικογένειά του. Αγάπη, επειδή η κοινωνία και τα στερεότυπά της μας έχουν διδάξει πως πρέπει να αγαπάμε τους γονείς μας άνευ όρων, αλλά κι επειδή τείνουμε, πολλές φορές, να κρατάμε τα θετικά απ’ ότι τα αρνητικά κάποιων συμπεριφορών. Από την άλλη το παιδί μπορεί να νιώθει απέχθεια, λόγω των βίαιων συμπεριφορών που βιώνει. Έτσι, μια σύγχυση επικρατεί στο παιδί, που εκτός των άλλων βιώνοντας μια κακοποιητική συμπεριφορά σε όλη του τη ζωή, δεν μπορεί να διαχωρίσει το φυσιολογικό με το μη φυσιολογικό, αφού δεν το έχει γνωρίσει.

 

Συμπτώματα συνδρόμου

Θετικά συναισθήματα από το θύμα προς το θύτη (άτομο που το κακοποιεί ή το ελέγχει).

Αρνητικά συναισθήματα από το θύμα προς την οικογένειά του, τους φίλους ή τις αρχές.

  • Θετικά συναισθήματα από το θύτη προς το θύμα.
  • Υποστηρικτική συμπεριφορά από το θύμα προς το θύτη.
  • Ανικανότητα του θύματος να καταστρέψει την “σχέση” του με το θύτη.

 

Αιτίες ανάπτυξης του Συνδρόμου της Στοκχόλμης

Προκειμένου το θύμα να εξασφαλίσει ευνοϊκότερη μεταχείριση από τον θύτη, αρχίζει να συμφωνεί με τις απόψεις του και ασυνείδητα ταυτίζεται μαζί του. Όσο λοιπόν το θύμα θεωρεί ότι έχει κοινά στοιχεία με τον άνθρωπο που τον κακοποιεί, τόσο τον απενοχοποιεί και εκεί αρχίζει και χτίζεται η ενσυναίσθηση και η κατανόηση απέναντι στο θύτη. Ο συναισθηματικός δεσμός που δημιουργεί το θύμα απέναντι στο θύτη χαρακτηρίζεται από αντικρουόμενα συναισθήματα χαράς και λύπης. Ακόμα και όταν το θύμα απελευθερωθεί και απομακρυνθεί από το θύτη του, δυσκολεύεται να αποσυνδέσει τα θετικά συναισθήματα που τρέφει για το θύτη. Επίσης, μια μικρή υποχώρηση από την πλευρά του θύτη, μπορεί να οδηγήσει σε θετικά συναισθήματα του θύματος απέναντί του. Ακόμη, η πιο ακραία αιτία, είναι η πραγματική αδυναμία διαφυγής από την κακοποιητική ζώνη, με αποτέλεσμα η μόνη τακτική που να θεωρεί το θύμα πως βοηθάει να είναι η αποδοχή της κατάστασης ή η ψευδαίσθηση μιας μη φυσιολογικής κατάστασης ως φυσιολογικής.

Από ψυχολογική άποψη, το άτομο που γίνεται θύμα και αναπτύσσει συναισθηματικό δεσμό με τον θύτη του φέρεται, κατά κάποιον τρόπο, κι εντελώς ασυνείδητα, με τον τρόπο που θα λειτουργούσε κι ένα βρέφος, προκειμένου να επιβιώσει. Οι άνθρωποι κι ειδικά τα παιδιά που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουν γι’ αυτό και να ζητήσουν βοήθεια από μόνοι τους. Επομένως, η πραγματική αντιμετώπιση του φαινομένου θα επέλθει με την σωστή διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, την ένταξη ψυχολόγων σε όλους τους κλάδους εκπαίδευσης, την εκτεταμένη παρατήρηση συμπεριφορών στο σχολείο από τους παιδαγωγούς αλλά και την ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και παρατήρησης από όλους εμάς απέναντι σε φίλους, γνωστούς ή ακόμα και αγνώστους, οι οποίοι γίνεται φανερό πως χρειάζονται την βοήθειά μας.

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το άρθρο:

What Is Stockholm Syndrome And How to Treat It. Ανακτήθηκε από : Link

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Ανακτήθηκε από: Link

Πηγή εικόνας: Link

What do you think?

24 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Έχω σχέση εξάρτησης με το αλκοόλ μετά τον χωρισμό μου”

Ψtalk: “Είμαι 17, δίνω πανελλήνιες και δεν καταφέρνω να συγκεντρωθώ”