in , ,

Το διαζύγιο μέσα από τα μάτια του παιδιού


Το διαζύγιο, οι επιπτώσεις στα παιδιά και η συμβουλευτική στήριξη

Πολλοί γονείς φτάνουν στα όρια του χωρισμού αλλά δεν παίρνουν τελικά το δρόμο του διαζυγίου. Επιμένουν να συνεχίζουν μια προβληματική καθημερινότητα θεωρώντας ότι ένα διαζύγιο είναι χειρότερο για το παιδί τους. Αλήθεια, στιγματίζεται ένα παιδί από το διαζύγιο; Απογοητεύεται; Ντρέπεται; Θυμώνει; Νιώθει θλίψη; Ή βγαίνει “αλώβητο”; Άραγε, υπάρχει τρόπος να ωφεληθεί η οικογένεια, και συγκεκριμένα το παιδί, από το διαζύγιο;. Η απάντηση είναι “ναι” σε όλα. Για την ηπιότερη αντιμετώπιση της κατάστασης χρίζεται υψίστης σημασίας η πρόσληψη βοήθειας από ειδικούς συμβούλους ψυχικής υγείας, ψυχοθεραπευτές , ψυχολόγους. Η καθοδήγηση από τους ειδικούς αποτρέπει την δημιουργία αισθημάτων ανασφάλειας και άγχους τόσο στα παιδιά όσο και στους γονείς. Παρόλο που το επίκεντρο είναι τα παιδιά, είναι εξίσου σημαντικό οι γονείς να βρίσκονται σε καλή κατάσταση ψυχικής υγείας, καθώς αυτό εκπέμπεται σε όλη την οικογένεια και διατηρεί τις ισορροπίες.

Παιδιά τα οποία έχουν βιώσει διαζύγια κακών συνθηκών, ανέπτυξαν αισθήματα άγχους και έντονης ανασφάλειας. Συχνή συνέπεια τέτοιων δυσκολιών στο σπίτι αποτελεί για τα μικρότερα παιδιά: η απώλεια όρεξης για παιχνίδι, η αυπνία ή διαφορετικά ο ανήσυχος ύπνος , η υπερκινητικότητα, ενώ για τα μεγαλύτερα παιδιά: η κοινωνική απομόνωση από συνομηλίκους, η έντονη απουσία από το σχολείο, η παραβατική συμπεριφορά, οι κακές επιδόσεις στο σχολείο. Ένα διαζύγιο με εντάσεις, τσακωμούς και οποιαδήποτε μορφή βίας αποτελεί μια κρίση στη ζωή ενός παιδιού. Το παιδί εκτός των άσχημων συνθηκών, βιώνει ταυτοχρόνως τη μεγάλη θλίψη που συνοδεύει τον αποχωρισμό ενός κυρίου προσώπου φροντίδας και τη μείωση της επαφής με αυτό. Τα παιδιά διαζευγμένων γονέων είναι πιθανό να αναπτύξουν βίαιη συμπεριφορά, γενικότερη δυσπιστία απέναντι στις ανθρώπινες σχέσεις ή ακόμη και κάποια αγχώδη διαταραχή.

Η συμβουλευτική στήριξη των παιδιών κατά τη διαδικασία του διαζυγίου είναι  ωφέλιμη για την ορθή διαπαιδαγώγηση. Ειδικότερα, προτείνεται σε αρκετές περιπτώσεις η συμβουλευτική των παιδιών στο πλαίσιο μιας κλειστής ομάδας όπου κάθε συνεδρία χτίζει την επόμενη (Clements J.A.).  Σε αυτές τις συνεδρίες η αυθεντικότητα του συμβούλου και του εγχειριδίου που χρησιμοποιείται  κατέχει κυρίαρχο ρόλο, όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε πρόγραμμα ή κατευθυνόμενο εγχειρίδιο ομαδικής εργασίας και ιδιαίτερα στην εργασία με εφήβους. Κεντρική ιδέα είναι ότι το διαζύγιο και ο χωρισμός είναι ένα φυσιολογικό μέρος της κοινωνίας μας, οι έφηβοι και οι οικογένειες μπορούν να διδαχθούν νέες δεξιότητες και η κοινωνική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει τους εφήβους να προσαρμοστούν (Jewell).

Το διαζύγιο αποτελεί, αναντίρρητα, μια κρίση για τη ζωή των παιδιών καθώς δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας, ντροπής που μπορεί να συνοδεύσουν το παιδί για χρόνια. Η κακή διαχείριση από τη πλευρά των προσώπων φροντίδας(γονείς)  βλάπτει την επικοινωνία και καθιστά το παιδί, μερικές φορές, «διαμεσολαβητή» των προσωπικών τους συνεννοήσεων. Ωστόσο, ο ορθός χειρισμός ενός διαζυγίου είναι δυνατόν να αποδειχθεί ωφέλιμος για το παιδί. Στις πολύ συχνές περιπτώσεις, όπου στο σπίτι υπάρχουν καβγάδες, τσακωμοί και γενικότερη ένταση, τα παιδιά γλιτώνουν από τραυματικές εμπειρίες και έχουν την ευκαιρία να ζουν σε ένα ήρεμο περιβάλλον. Όσον αφορά το θέμα της συμβουλευτικής, το πλαίσιο των ομαδικών συνεδριών παρέχει στα παιδιά το αίσθημα ότι δεν είναι οι μόνοι που τους συμβαίνει αυτό, αίσθημα το οποίο έχει κυρίαρχο ρόλο ειδικά στην εφηβεία. Ταυτόχρονα, τα παιδιά δεν κατακλύζονται από αισθήματα ντροπής γιατί συναναστρέφονται με άτομα που μοιράζονται την ίδια πραγματικότητα με αυτά. Εν κατακλείδι, όταν το διαζύγιο είναι μια αναγκαία λύση, ίσως επιφέρει θετικές εξελίξεις τόσο στην οικογενειακή ζωή όσο και στην μετέπειτα πορεία του παιδιού ως ενήλικας πλέον.

Βιβλιογραφία:

Clements, J. A. (2016). Kid first divorce treatment program: A facilitator’s guide for group work with children, by J. D. Jewell. Social Work with Groups, 40(4), 393-394. https://doi.org/10.1080/01609513.2016.1185659

Klein Velderman, M., Pannebakker, F. D., Van Vliet, W., & Reijneveld, S. A. (2016). Prevention of divorce-related problems in Dutch 4- to 8-Year-Olds. Research on Social Work Practice, 28(4), 415-427. https://doi.org/10.1177/1049731516644504

What do you think?

20 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Ο σύντροφός μου περνάει προσωπικές στιγμές στο μπάνιο”

Ψtalk: “Οι συναισθηματικές μου μεταβολές με βάζουν σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων”