in ,

Τί είναι αγάπη;


Αν και πρόκειται για θετικά συναισθήματα που βιώνουμε καθημερινά, θα ήταν δύσκολο να ξεχωρίσουμε μεταξύ συμπάθειας, στοργής, έρωτα και έλξης. Τελικά τι είναι αγάπη και τι σημαίνει να αγαπάς;

Αγάπη θα μπορούσε κανείς να πει, είναι το σύνολο των συναισθημάτων και των συμπεριφορών που εκδηλώνει το άτομο σε μια σχέση οικειότητας. Ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η συμπάθεια περιλαμβάνει την επιθυμία να αλληλεπιδράσουμε με κάποιον,   η αγάπη προϋποθέτει το στοιχείο της εμπιστοσύνης, ενώ ο έρωτας τη σεξουαλική επιθυμία και τη διέγερση.

Οι Hatfield και Walster,  έκαναν μια πρώτη απόπειρα  να αναλύσουν περαιτέρω την έννοια του έρωτα. Διέκριναν μεταξύ «έρωτα πάθους» και «συντροφικού έρωτα». Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται συναισθήματα τρυφερότητας και σεξουαλικότητας, ευφορίας και πόνου, άγχους και ανακούφισης, εμπιστοσύνης και ζήλιας. Πρόκειται για μια έντονη κατάσταση κατά την οποία αισθανόμαστε να  μας «απορροφά» το άλλο άτομο. Από την άλλη πλευρά, στον συντροφικό έρωτα συναντάμε μικρότερης έντασης – όχι όμως μικρότερης αξίας- συναισθήματα, όπως στοργή, κατανόηση και βαθιά προσκόλληση προς το ταίρι μας.

Εκτός από αυτές τις δυο κατηγορίες, οι Lee, Hendrick & Hendrick, Stenberg παρουσίασαν μια διαφορετική κατηγοριοποίηση του έρωτα. Σύμφωνα με αυτή, διακρίνουμε έξι διαφορετικά είδη έρωτα:

  • Έρωτας ΠάθουςΠρόκειται για πλήρη απορρόφηση ενός ατόμου από ένα άλλο, αρκετά συχνά γεννιέται με την πρώτη ματιά ενώ η σεξουαλική επαφή είναι απαραίτητη.
  • Φιλία ή Συντροφικός Έρωτας: Σε αυτή την περίπτωση τα ερωτικά συναισθήματα δημιουργούνται μέσα από την τρυφερότητα, την οικειότητα και την  αμοιβαία δοτικότητα.
  • Παιγνιώδης ΈρωταςΤο άτομο «παίζει» με τον έρωτα όπως παίζει ένα παιχνίδι που θέλει πάση θυσία να κερδίσει. Οι σχέσεις του δεν διαρκούν πολύ ενώ το ερωτικό παιχνίδι τερματίζει όταν ο σύντροφος γίνει εκδηλωτικός ή αρχίζει να προσκολλάται.
  • Κτητικός Έρωτας: Τα συναισθήματα αυτής της κατηγορίας είναι κυρίως αρνητικά. Ζήλια, ανασφάλεια, εμμονή είναι μερικά από αυτά. Το άτομο είναι εξαρτημένο από το ταίρι του και φοβάται την απόρριψη.
  • Πραγματιστικός Έρωτας: Ο πραγματιστής εραστής ζητά ικανοποίηση παρά ένταση. Στόχος , είναι να βρεθεί το «κατάλληλο» άτομο ώστε να λειτουργεί η σχέση, να ικανοποιούνται οι ανάγκες των δυο και τίποτα παραπάνω. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου έρωτα είναι οι «βιαστικές» σχέσεις που δημιουργούνται προκειμένου κάποιος να γίνει γρήγορα γονέας.
  • Έρωτας Αυταπάρνησης: Το άτομο νιώθει καθήκον του να νοιάζεται το ταίρι του, προσφέρει άνευ όρων, συγχωρεί και  δεν περιμένει ανταπόδοση.

Συμπερασματικά, όσα είδη έρωτα ή αγάπης κι αν υπάρχουν, αυτό είναι το συναίσθημα που αποζητούμε εναγωνίως, οποιαδήποτε μορφή κι αν έχει. Γονεϊκή στοργή, φιλία, ερωτικός δεσμός συγκαταλέγονται στο συναίσθημα της αγάπης. Σε μια διαχρονική μελέτη οι Aron, Paris & Aron βρήκαν ότι όσοι είχαν ερωτευθεί έκαναν λόγο για θετικές εμπειρίες και συναισθήματα ολοκλήρωσης και αυτό-αποτελεσματικότητας. Ωστόσο μιλούσαν για τον έρωτα σαν «ατύχημα», σαν κάτι που απλά συνέβη χωρίς οι ίδιοι να έχουν άμεση και ενεργό συμμετοχή.  Και πράγματι, είναι το πιο «όμορφο ατύχημα» που θα μπορούσε να μας συμβεί!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • ARON, A., PARIS, M., & ARON, E. N. (1995). Falling in love: Perspective studies of self-concept change. Journal of Personality and Social Psychology, 69, 1102-1112.
  • DION, K. K. & DION, K. L. (1996). Towards understanding love. Personal Relationships, 3, 1-3.
  • HATFIELD, E. (1987). Love. In R. J. Corsini (Ed), Concise encyclopedia of psychology (pp. 676-677). New York: Wiley.
  • HENDRICK, C., & HENDRICK, S. S., (1995). Gender differences and similarities in sex and love. Personal Relationships, 2, 55-65.
  • HOGG, M. A., & VAUGHAN, G. M., (2010). Κοινωνική Ψυχολογία. Εκδ. Gutenberg
  • LAMM, H., & WIESMANN, U. (1997). Subjective attributes of attraction: How people characterize their liking, their love, and their being in love. Personal Relationships, 4, 271-284.
  • REGAN, P. C., & BERSCHEID, E. (1999). Lust: What we know about human sexual desire. Thousand Oaks, CA: Sage.
  • RUBIN, Z. (1973). Liking and loving: An invitation to social psychology. New York: Holt, Rinehart and Winston

What do you think?

9 points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk:”Πώς να πείσουμε τον ανιψιό μου ότι χρειάζεται αγωγή;”

Παιδική επιληψία: Ο ρόλος του σχολείου