in , ,

Παιδική φιλία….εξ’ αποστάσεως!

Teenage girl uses a laptop. Online education, home schooling. Communication on the Internet, chats. Distance learning

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΑΙΔΙΚH ΦΙΛΙA ΚΑΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Όλες οι παιδικές μας φιλίες ξεκίνησαν περίπου στην ηλικία των τριών ετών και από τότε δεν έχουμε πάψει να επιλέγουμε ανθρώπους στη ζωή μας για φίλους, είτε η διάρκεια έχει μικρή είτε μεγάλη χρονική διάρκεια. Αποτελεί σημαντικό κριτήριο, λοιπόν,  η κοινωνικοποίηση και  των παιδιών μας στη μετέπειτα ζωή τους, αφού εξοικειώνονται με το να μην ντρέπονται να προσελκύσουν ένα άλλο παιδί για παιχνίδι. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που τα σχολεία, λόγω της πανδημίας κλείνουν και τα παιδιά δεν μπορούν νε έρθουν σε επαφή με τους συμμαθητές – φίλους τους; Τί θα μπορούσαμε, εμείς σα γονείς, να κάνουμε, για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να κρατήσουν επαφή με τους φίλους τους;

Η φιλία για τα παιδιά μας έχει σημαντική επίδραση στη γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξή τους, καθώς μέσω αυτής, μαθαίνουν καλύτερα τον εαυτό τους, αναπτύσσουν την προσωπικότητα και την ταυτότητά τους  και δημιουργούν ομάδες μοντέλων. Ειδικότερα, αρχίζουν να διαπιστώνουν με ποια παιδιά ταιριάζουν περισσότερο και με ποια λιγότερο, με ποια είναι απλοί συμμαθητές και με ποια έχουν αναπτύξει παρέα, τεστάροντας, παράλληλα  ακόμη και τις αντιδράσεις τους απέναντι σε κάποια ενδεχόμενη σύγκρουση.  Κλείνοντας τα σχολεία, τα παιδιά μένουν περισσότερες ώρες μέσα στο σπίτι, μαζί μας και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται κάποιες συγκρούσεις, διότι το στάδιο της προσκόλλησης έχει πλέον περάσει και δεν νιώθουν τόσο την ανάγκη του να μένουν μαζί μας, αλλά αντιθέτως επιθυμούν να βρεθούν με τους φίλους τους  και να παίξουν μεταξύ τους παιχνίδια, τα οποία δεν μπορούν και δε θέλουν να παίξουν με τους γονείς. Επιπλέον, αισθάνονται ότι μπορεί να χάσουν τους φίλους τους, αφού δεν τους συναντούν πια στο σχολείο και εκείνοι να βρουν άλλο παρεάκι, κάτι που τους προκαλεί άγχος, φόβο, αλλά και εκνευρισμό.

Τί μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να κρατήσουν επαφή με τους φίλους τους;

1.Βοηθάμε το παιδί μας να αναπτύξει ενσυναίσθηση.

Μία λεπτομέρεια που ακόμη και εμείς οι μεγάλοι ξεχνάμε μερικές φορές, είναι το πόσο διαφορετικά ενδέχεται να βιώνει ένας άλλος άνθρωπος την ίδια κατάσταση, στην προκειμένη περίπτωση την πανδημία του Covid-19, σε σχέση με εμάς. Όπως δηλαδή εμείς ζούμε αυτή τη στιγμή με βάση τα οικονομικά, την οικογένεια και τη δουλειά μας, θεωρούμε ότι αυτή είναι και η πραγματικότητα. Αυτό ακριβώς ισχύει και με τα παιδιά.  Για αυτό, καλό είναι να λέμε και να ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να μπαίνουν στη θέση των φίλων τους και να προσπαθούν να κατανοήσουν αυτό που βιώνουν και εκείνα από τη δική τους πλευρά. Για παράδειγμα: Η φίλη σου η Άννα είναι και εκείνη στο σπίτι με τους γονείς της και δεν μπορεί να βγει να παίξει. Θες να την πάρεις ένα τηλέφωνο να την ακούσεις και να δεις τι κάνει; Με αυτόν τον τρόπο, τους μαθαίνουμε την έννοια της ενσυναίσθησης και πως παράλληλα με εκείνα, υπάρχουν και άλλα παιδιά που περνάνε την ίδια κατάσταση.

2.Χρησιμοποιούμε την τεχνολογία.

Η βιντεοκλήση είναι αποδεδειγμένο ότι αποτελεί έναν τρόπο μείωσης του άγχους-στρες, οπότε μπορεί να βοηθήσει και τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τους φίλους τους, μειώνοντας κατά μία έννοια την αποστασιοποίηση που πρέπει να έχουμε από τους γύρω μας.  Λόγου χάρη: Γιώργο μου, θα ήθελες να πιάσεις το τάμπλετ και να μιλήσεις με βιντεοκλήση στον φίλο σου τον Δημήτρη, για να πείτε τα νέα σας, αυτές τις μέρες που δεν μπορείτε να βρεθείτε;  Έτσι λοιπόν, θα μπορούσαμε να ορίσουμε συγκεκριμένες ώρες και μέρες που θα βόλευε και το άλλο παιδί, ώστε να έρθουν σε επικοινωνία. Επίσης, καλό είναι να αφήνουμε τα παιδιά να μιλάνε μόνα τους σε ένα χώρο με τον φίλο τους, διότι κρίνεται σημαντικό να σεβόμαστε την ιδιωτικότητά τους, αλλά ταυτόχρονα οφείλουμε να ελέγχουμε μερικές φορές και την περιήγησή τους στο διαδίκτυο, γιατί όπως γνωρίζουμε από την καθημερινότητά μας, εγκυμονεί  πολλούς κινδύνους.

3.Ενθάρρυνση για δραστηριότητες , από απόσταση.

Μπορεί τα παιδιά μας να μην έχουν τη δυνατότητα αυτή τη στιγμή να πάνε στο πάρκο μαζί ή στην κοινή τους εξωσχολική δραστηριότητα, ωστόσο μπορούν μέσω της βιντεοκλήσης να κάνουν και πάλι διάφορα πράγματα μαζί. Για παράδειγμα: Παιδιά, θέλετε να πάρετε με βιντεοκλήση τον Γιάννη και τη Μαρία και να δείτε όλοι μαζί μια παιδική ταινία, εσείς από το σπίτι μας και εκείνα από το δικό τους; Άλλα πράγματα που μπορούν να κάνουν είναι να ζωγραφίσουν, να διαβάσουν λογοτεχνικά βιβλία ή ακόμη και να επιχειρήσουν να κάνουν τα μαθήματα του σχολείου μαζί. Με αυτήν την τακτική, τα παιδιά, αν και μακριά, θα έρθουν πιο κοντά και μέσω των κοινών ερεθισμάτων τους, θα ενδυναμωθεί και η φιλία τους.

Κανένας άλλος δεν μπορεί να κατανοήσει πως είναι να είσαι παιδί, παρά μόνο ένα άλλο παιδί! Έχουν ανάγκη να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις και να παίξουν με ένα φιλαράκι. Για αυτό, εμείς οι γονείς είναι καλό να τα στηρίζουμε και να τους δείχνουμε εναλλακτικούς τρόπους, για να έρθουν σε επικοινωνία με την παρέα τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/koinonia/koronoios/10239-pos-boroyn-na-prostatefthoyn-oi-paidikes-filies-en-meso-pandimias.html

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Ανησυχώ ότι θα βρει κάποια καλύτερη και εμένα θα με αφήσει.”

Ψtalk: “Μισώ τον εαυτό μου. Είμαι άσχημη κλαψιάρα και νιώθω πάντα ανεπιθύμητη.”