in ,

Αυτό που πατάς είναι τα όρια μου


Θα αφήνατε ποτέ την πόρτα του σπιτιού σας ξεκλείδωτη; Oι περισσότεροι από εσάς χωρίς δεύτερη σκέψη θα απαντούσατε όχι. Αν σας ζητούσα να δικαιολογήσετε την απάντηση σας πιθανότατα θα λέγατε ότι θα προσπαθούσαν να παραβιάσουν τον χώρο σας .Η παραπάνω συνθήκη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποδοθεί καλύτερα η σημασία των προσωπικών ορίων.

Τι είναι τα όρια;

Όρια με την κυριολεκτική σημασία είναι οι γραμμές που διαχωρίζουν ένα πλαίσιο από ένα άλλο. Προσωπικά όρια είναι ο μηχανισμός που αναπτύσσει το άτομο ως αυτόνομη οντότητα για να προστατεύσει την ψυχική του υγεία .Η ανάγκη για όρια αναπτύσσεται ήδη από πολύ νωρίς όταν το άτομο συνειδητοποιεί ότι το σώμα του είναι είναι κάτι ξεχωριστό από τους υπόλοιπούς ανθρώπους .Η αίσθηση αυτή είναι κάτι που διαμορφώνεται κατά τα πρώτα χρόνια της παιδικής ηλικίας καθώς σε πολύ πρώιμα στάδια το βρέφος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως κάτι ενιαίο με την  μητέρα του. Μέσα από τον μηχανισμό αυτό εμποδίζουμε να διεισδύσει η τοξικότητα στον χώρο μας και να ανθίσει μέσα σ’ αυτόν.

Γιατί είναι τόσο σημαντικά;

Tα όρια είναι μια ζωτική ανάγκη καθώς είναι άμεσα συνυφασμένα με την υγεία. Η ψυχή χωρίς αυτά μπορεί να μετατραπεί σε ένα λεηλατημένο τοπίο με τραγικές συνέπειες για το άτομο. Η δεκτικότητα , η αδυναμία στην άρνηση και η παθητικότητα μας κάνουν ευάλωτες και εύκολα χειραγωγήσιμους. Το να φερόμαστε με τρόπο που δε συμβαδίζει με αυτό που είμαστε  μπορεί να αποτελέσει την αιτία για διαταραχές όπως η κατάθλιψη ή ακόμη και να αντιδράσει το σώμα μας μέσα από ψυχοσωματικά προβλήματα.

Γιατί κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται να βάλουν όρια;

Aρχικά το να θέτουμε προσωπικά όρια σημαίνει ότι γνωρίζουμε για την ύπαρξη και την σπουδαιότητα τους .Όταν καθόλη την διάρκεια της ζωής απουσιάζουν τότε η αναγκαιότητα των ορίων δεν είναι δεδομένη. Τα παιδιά που δεν έχουν διδαχθεί την σημασία των ορίων θεωρούν ο,τι για ότι τους συμβαίνει είναι οι ίδιοι υπαίτιοι και οτι δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο από το να υπομένουν καρτερικά οτιδήποτε ανεπιθύμητο. Επιπρόσθετα δεδομένου ότι τα όρια ποικίλλουν και διαμορφώνονται με βάση τις εκάστοτε ανάγκες ενδέχεται κάποιοι άνθρωποι να μην γνωρίζουν σε βάθος τον εαυτό τους γεγονός που έχει σαν συνέπεια να μην γνωρίζουν και ποια όρια πρέπει να βάλουν. Ένας άλλος λόγος που πολλοί άνθρωποι δεν βάζουν προσωπικά όρια είναι ο φόβος ότι θα απομονωθούν ο οποίος πηγάζει από χαμηλή αυτοεκτίμηση και την αίσθηση ότι δεν αξίζουν άλλου είδους συμπεριφορά. Επιπρόσθετα αξίζει να αναφέρουμε ότι η το εσωτερικευμένο καλό παιδί που δεν πρέπει να φέρνει αντιρρήσεις λειτουργεί ανασταλτικά στην οριοθέτηση.

Συμβουλές για την θέσπιση ορίων

-Επικοινωνώ ο,τι με ενοχλεί με ψυχραιμία και χωρίς επιθετικότητα.

-Οπλίζομαι με ευγένεια . Η ευγένεια και η θετικότητα έχουν την τάση να δημιουργούν σύγχυση στον συνομιλητή όταν διακατέχεται από τοξικότητα. Μην ξεχνάς επίσης  ότι ο άνθρωπος που αρέσκεται στο να κάνει μόνιμα κριτική είναι ένας δυστυχισμένος άνθρωπος που παλεύει με τους δαίμονές του και χρειάζεται συμπόνια. Μάλιστα το είδος της κριτικής που ασκεί υποδεικνύει την δική του ανασφάλεια. Για παράδειγμα ένα άτομο που κρίνει συνεχώς την εμφάνιση των άλλων πιθανότητα δεν αποδέχεται την δική του εικόνα.

-Mη δικαιολογείσαι .Η άρνηση σου να κάνεις κάτι δε χρειάζεται να συνοδεύεται από μια μακροσκελή συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα.

-Εκπαιδεύσου στο όχι. Παράδειγμα : O εργοδότης σου ζητά να κάτσεις παραπάνω ώρα στην δουλειά ενώ δεν είχατε συμφωνήσει κάτι τέτοιο , ούτε προβλεπόταν από την εργασία σου .Ενδεικτική απάντηση θα ήταν το ”Δυστυχώς δε θα μπορέσω” αποφεύγοντας να ανεβάσεις τους τόνους  ή να συγκεκριμενοποιήσεις τους λόγους της άρνησης .

-Απέφυγε να ενοχοποιείς τον εαυτό σου για ο,τι νιώθεις.

-Μάθε να σταματάς  συζητήσεις προσβλητικές  ή να φεύγεις από αυτές. Για παράδειγμα σε ένα οικογενειακό τραπέζι γίνονται ρατσιστικά σχόλια , γεγονός που σας εκνευρίζει .Ενδεικτική απάντηση :” Δεν προτίθεμαι να συμμετέχω σ’ αυτή τη συζήτηση , αν δεν σταματήσει θα αναγκαστώ να αποχωρήσω”.

-Απομάκρυνε ανθρώπους .Ίσως είναι το πιο δύσκολο αλλά είναι η λύση όταν νιώθουμε ότι η συνύπαρξη με συγκεκριμένους ανθρώπους μας φέρνουν αντιμέτωπους με ψυχοφθόρες καταστάσεις.

-Αποτίναξε από πάνω σου το ”καλό παιδί ”.Έχουμε μεγαλώσει με το πρότυπο του παιδιού που δεν φέρνει αντιρρήσεις και που πρέπει όλοι να το αγαπάνε. Αυτή η ιδέα συχνά μας ακολουθεί  στην ενήλικη ζωή και μας οδηγεί να θάψουμε μέσα μας αισθήματα καταπίεσης και οργής .Πόσο επώδυνο και ανούσιο είναι να αρέσουμε σε όλους;  Γίνε ο καλύτερος φίλος του εαυτό σου και επέτρεψέ του να εκφράζεται , να διαφωνεί , να αναπτύσσει υγιή θυμό .Το να έχει κάποιος την ευγένεια και την καλή προαίρεση ως στάση ζωής σπανίζει και είναι κάτι μοναδικά γοητευτικό .Όταν όμως κάποιοι προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν και να μετατρέψουν τέτοιους ανθρώπους σε δοχείο στο οποίο θα μεταφέρουν μέρος της αρνητικότητάς τους , τότε είναι απαραίτητα τα όρια!

Βιβλιογραφία

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/sxeseis/epikoinonia/3775-ti-einai-ta-proswpika-oria-kai-pws-boreite-na-ta-thesete-stis-sxeseis-sas.html

https://www.iatronet.gr/ygeia/psyxiki-ygeia/article/48480/pws-na-thetw-ygii-oria-stoys-alloys.html

What do you think?

10 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Βαρέθηκα να είμαι μόνη μου, δεν αντέχω να μην εχω ενα άτομο να μιλήσω μαζί του.”

Μήπως αντιμετωπίζεις το άγχος σου με τρόπους που το συντηρούν;