in , ,

Γονεϊκές Ενοχές


Αρκετά συχνά ακούμε για αισθήματα ενοχής και ίσως για πρακτικές «αυτοτιμωρίας» εκ μέρους των γονέων. Πρόκειται για συνήθεις καταστάσεις που προέρχονται από τις τύψεις που αισθάνονται οι ενήλικες, εκπληρώνοντας είτε προσωπικές είτε επαγγελματικές υποχρεώσεις χωρίς τη «συνοδεία» των παιδιών τους. Ιδιαιτέρως όταν τα παιδιά βρίσκονται σε νεαρή ακόμη ηλικία, οι ενοχές των γονέων είναι ακόμη μεγαλύτερες καθώς αυτοχαρακτηρίζονται ως «ανεπαρκείς», «κακοί γονείς», ακόμη και «ακατάλληλοι» μόνο και μόνο επειδή πήγαν στη δουλειά , ή  βγήκαν μια  βόλτα και δεν έμειναν με τα παιδιά τους.

Τα αρνητικά αυτά συναισθήματα συναντώνται κυρίως στις μαμάδες που πρόκειται να επιστρέψουν στην εργασία τους, ύστερα από τη γέννηση του μικρού τους. Η ιδέα του αποχωρισμού τις δυσαρεστεί, τρομάζει και προβληματίζει. Φυσικά, αντίστοιχες σκέψεις συμβαίνουν και στους μπαμπάδες που δυσκολεύονται να αφήσουν για λίγες ώρες ή μέρες αν χρειαστεί, τα παιδιά.

Η ανάγκη του γονέα να βρίσκεται συνέχεια με το παιδί του, είναι αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονείται πως ο ίδιος ο γονέας είναι πρωτίστως ένας ανεξάρτητος πολυπράγμων ενήλικας με υποχρεώσεις, ανάγκες και δικαιώματα. Η επιθυμία για μια εκδρομή για παράδειγμα, η υποχρέωση για επιστροφή στην εργασία και το δικαίωμα για μερικές ώρες απομόνωσης, είναι αναφαίρετα προσωπικά του προνόμια, όπως ακριβώς ανήκουν και σε οποιονδήποτε άλλον άτεκνο ενήλικα. Η γέννηση των παιδιών σαφέστατα ομορφαίνει τη ζωή και δίνει νόημα στην καθημερινότητα. Παρ’ όλ’ αυτά, μονάχα ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, χωρίς απωθημένα και καταπιεσμένες επιθυμίες, θα υπάρξει και «σωστός» γονέας.

What do you think?

10 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Μπορεί η ψυχοθεραπεία να προκαλέσει αλλαγές στην εγκεφαλική λειτουργία;

Ψtalk: “Η καθημερινότητα μου είναι γεμάτη αγχωτικές ανεπιθύμητες σκέψεις.”