in , ,

Γνωρίζοντας τον κόσμο των καταθλιπτικών παιδιών.


Ιστορικά, η κατάθλιψη στην παιδική ηλικία, αμφισβητούνταν καθώς πολλοί ήταν εκείνοι που αμφέβαλλαν ότι τα παιδιά μπορούν να την βιώσουν.  Σήμερα, ωστόσο, αναγνωρίζεται ότι τα παιδιά μπορούν να εμφανίσουν ολόκληρη την κλίμακα των καταθλιπτικών συναισθημάτων και των διαταραχών.

Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τα παιδιά αυτά βιώνουν έντονα το συναίσθημα της θλίψης και της μελαγχολίας. Άλλοτε τα συναισθήματά τους συνδέονται με συγκεκριμένες στρεσογόνες καταστάσεις (πχ διαζύγιο γονέων) κι άλλοτε φαίνεται να είναι άσχετα από κάποιο συγκεκριμένο γεγονός. Το πιο προσδιοριστικό γνώρισμα αυτών των παιδιών είναι ή η κατάσταση καταθλιπτικής διάθεσης ή η απώλεια ενδιαφέροντος κι ευχαρίστησης για τις καθημερινές δραστηριότητες. Συγκεκριμένα, το παιδί δεν αντλεί ικανοποίηση από τις κοινωνικές ή άλλου τύπου δραστηριότητές του, με αποτέλεσμα την απόσυρσή του. Ωστόσο, πολύ συχνά, η ευερεθιστότητα και η νευρικότητα μπορούν να αντικαταστήσουν το συναίσθημα της θλίψης.

Το σώμα των παιδιών, μας μιλά για την ψυχική τους κατάσταση

Σε σωματικό επίπεδο, μπορεί να παρουσιάσουν μία σημαντική απώλεια ή αύξηση του βάρους τους καθώς η όρεξή τους μπορεί να έχει ελαττωθεί ή αυξηθεί μέσα στην ημέρα. Ακόμη, ο ύπνος τους, διαταράσσεται σημαντικά καθώς το παιδί είτε κοιμάται λιγότερες είτε περισσότερες, από το φυσιολογικό, ώρες. Επίσης, τα παιδιά χάνουν την ενέργειά τους και συχνά νιώθουν κουρασμένα ενώ παρατηρείται και μείωση της κινητικότητάς τους.

Τα αίτια που οδηγούν στην κατάθλιψη

Βασιζόμενοι σε πολλές επιδημιολογικές έρευνες, έχει βρεθεί, ότι για την κατάθλιψη οφείλεται, μεταξύ άλλων, και η κληρονομικότητα. Συγκεκριμένα, αν κάποιος από το οικογενειακό περιβάλλον του παιδιού, κυρίως οι γονείς, πάσχει από κατάθλιψη, τότε υπάρχει η προδιάθεση να την εμφανίσει και το παιδί καθώς μεταδίδεται ένα συγκεκριμένο γονίδιο. Αναφερόμενοι στο βιολογικό μοντέλο, αξίζει να σημειωθεί, ότι τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης (νευροδιαβιβαστής ο οποίος ελέγχει την διάθεση και τα συναισθήματα) οδηγούν στην κατάθλιψη.

Ωστόσο, η προδιάθεση αυτή δεν είναι από μόνη της αρκετή. Σημαντικό ρόλο, επίσης, παίζει και το οικογενειακό περιβάλλον, συγκεκριμένα η γονεϊκή φροντίδα. Αν αυτή είναι ελλιπής ή το παιδί βιώνει τραυματικές εμπειρίες (πχ πένθος, διαζύγιο) ή υπόκειται σε οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης κι αυτά δεν αντιμετωπίζονται έγκαιρα και ικανοποιητικά, τότε το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση της κατάθλιψης. Επιπλέον, σημαντική είναι και η ιδιοσυγκρασία του παιδιού. Αναλυτικότερα, η τάση του παιδιού να επαναλαμβάνει αρνητικές σκέψεις, το οδηγεί στην ανάπτυξη και την αύξηση των αρνητικών σχημάτων σκέψεων με αποτέλεσμα να μειώνονται τα θετικά στοιχεία των γεγονότων και να μεγεθύνονται τα αρνητικά.

Υπάρχει θεραπεία για την κατάθλιψη

Η πιο αποτελεσματική θεραπεία για την αντιμετώπισή της, είναι ο συνδυασμός της ψυχοθεραπείας και της χορήγησης φαρμάκων. Ο ειδικός της ψυχικής υγείας ακολουθεί συγκεκριμένες μεθόδους και θεραπευτικές προσεγγίσεις κατά τις συνεδρίες του με το παιδί αλλά δεν παραλείπει και την χορήγηση των απαραίτητων φαρμάκων.

Ο ρόλος των γονέων και των εκπαιδευτικών 

Έχοντας ενημερωθεί για τα σημάδια που προδίδουν την ύπαρξη κατάθλιψης στο παιδί, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να παρατηρούν και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις αλλαγές που παρουσιάζουν τα παιδιά αυτά, είτε σε συναισθηματικό είτε σε σωματικό είτε σε συμπεριφορικό επίπεδο. Τέλος, είναι σημαντικό να επικοινωνούμε και να ακούμε τα παιδιά, διότι πολλές φορές, μπορεί να μας εκφράσουν σημαντικά στοιχεία της ψυχικής τους υγείας, τα οποία χρήζουν άμεσης παρέμβασης και αντιμετώπισης.

Πηγή: Wilmshurst L. (2011). Εξελικτική Ψυχοπαθολογία, Μία Αναπτυξιακή Προσέγγιση. Αθήνα, Gutenberg
Η εικόνα ανακτήθηκε από pixabay.com

What do you think?

20 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Παω Γ’επαλ και δεν μπορώ να επιλέξω το επάγγελμα που πρέπει να ακολουθήσω.”

Ψtalk: “Έχω αρχίσει να τα κρατάω όλα μέσα μου.”