in ,

Δεν είναι τα Χριστούγεννα το ίδιο για όλους!


Η μοναξιά των εορτών 

Χριστούγεννα…Η ωραιότερη εποχή του χρόνου. Μία εποχή που στο άκουσμα της  σου έρχονται στο μυαλό εικόνες  με στολισμένους δρόμους, στολισμένα σπίτια, ψώνια, παιδικές φωνές που λένε τα κάλαντα ,γιορτινά τραπέζια, ρεβεγιόν, καλεσμένοι, δώρα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, η βασιλόπιτα την πρώτη μέρα του νέου χρόνου. Όλες αυτές οι εικόνες μοιάζουν τόσο μαγικές  για κάποιους  καθώς  προετοιμάζονται πυρετωδώς για το ταξίδι που θα ακολουθήσει τις μέρες που έχουν πάρει άδεια από την εργασία τους και φυσικά για τους μικρούς μας φίλους που δεν θα έχουν διάβασμα και θα απολαύσουν ξέγνοιαστο παιχνίδι και ύπνο.

Η περίοδος αυτή όμως είναι ίδια για όλους ; Δυστυχώς όχι..Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που με το άκουσμα της λέξης  “Χριστούγεννα” , “εορτές”  νιώθουν μοναξιά, θλίψη, στεναχώρια. Θέλουν αυτές οι γιορτινές ημέρες να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται καθώς τους προκαλούν αρνητικά συναισθήματα βιώνοντας ψυχικό πόνο. Είναι άνθρωποι που μπορεί να βρίσκονται στη δίπλα πόρτα της πολυκατοικίας μας αλλά εμείς  να μην  το γνωρίζουμε καθώς έχουμε ως προτεραιότητα να περάσουμε όμορφα με τα αγαπημένα μας πρόσωπα , να χαλαρώσουμε να ξεχαστούμε από τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας.  Αυτά τα άτομα όμως  έχουν συντροφιά την μοναξιά , το άγχος ακόμα και την κατάθλιψη.

Τι είναι όμως αυτό που προκαλεί άγχος ,στεναχώρια ,θλίψη  την γιορτινή περίοδο και γιατί  ο νέος χρόνος τους βρίσκει μόνους;

Αρχικά τις γιορτινές ημέρες ο χρόνος που έχουμε είναι περισσότερος  από οποιαδήποτε άλλη περίοδο με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερο χρόνο για σκέψη. Αυτή η σκέψη οδηγεί σε μελαγχολία διότι πολλοί αναπολούν στιγμές  του παρελθόντος, σκέφτονται το αύριο και αυτό τους κάνει να δυσανασχετούν ειδικά αυτούς που αντιμετωπίζουν κάποιο οικονομικό πρόβλημα και αδυνατούν να φέρουν  εις πέρας τις καθημερινές προκλήσεις και τα εμπόδια . Τους ρίχνει σε διάθεση και βάζουν σε τελευταία   “ μοίρα “ την διασκέδαση και τις όμορφες στιγμές  με φίλους/οικογένεια . Θα λέγαμε λοιπόν ,ότι οι γιορτές είναι μια  περίοδος απολογισμού της ζωής μας ,ο όποιος είτε οδηγεί σε θετικά συναισθήματα είτε σε αρνητικά.

Ακόμα ένας  σημαντικός  λόγος για να νιώσει κάποιος μοναξιά είναι η απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου ειδικά κιόλας όταν το συμβάν είναι πρόσφατο . Σε αυτή την περίπτωση οι γιορτές είναι δύσκολες και συνδέονται από πένθος διότι οι μνήμες από αυτό το άτομο είναι ακόμα πιο έντονες και σε κάνει να σου λείπει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή.  Από την άλλη στην εποχή που ζούμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εισβάλει τόσο δυναμικά στην καθημερινότητα μας με αποτέλεσμα να επηρεαζόμαστε  και κατά επέκταση να ζηλεύουμε από τις φωτογραφίες που ανέβασαν από τις διακοπές τους οι φίλοι μας στο Facebook ή οι followers μας στο Instagram ,οι οποίοι διασκεδάζουν ανέμελα σε κάποιο χειμερινό θέρετρο της Ελλάδας ή του εξωτερικού ενώ εμείς είμαστε στο σπίτι μας με τις πυτζάμες μας .Αυτό δημιουργεί αισθήματα κατωτερότητας και το άτομο νιώθει ανήμπορο που αδυνατεί να κάνει αυτό που κάνουν οι φίλοι του. Βέβαια παράλληλα με αυτό συνδέεται και ο υπερκαταναλωτισμός  που μας  βάζει όλους στο “ τρυπάκι “ να αγοράσουμε καινούργια ρούχα(μην είμαστε με τα περσινά και μας χλευάσουν), να αυτοπροβληθούμε στο γιορτινό οικογενειακό τραπέζι , να αγοράσουμε ακριβά δώρα μη μας παρεξηγήσουν.

Ακόμα μόνος  τις γιορτινές ημέρες είναι ο φαντάρος που υπηρετεί την πατρίδα του κάνοντας σκοπιά στα βουνά του Έβρου  την ώρα της αλλαγής του χρόνου και ακούει τα “Χρόνια Πολλά”  και  “Kαλή Χρονιά” της οικογένειας του μέσω βιντεοκλήσης. Μόνο ο ίδιος ξέρει πόσο πονάει η ψυχούλα του που είναι μακριά από τα  λατρεμένα πρόσωπά του. Μόνος είναι και ο φοιτητής που λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ή λόγω διαζυγίου των γονέων του επέλεξε να περάσει τις μέρες αυτές μακριά από το πατρικό του.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα δεν πρέπει κανένας μας να ξεχνάει εκείνους τους ανθρώπους  που τις γιορτινές μέρες τις περνάνε σε παγκάκια μέσα στο κρύο ,εκείνους που είναι εγκαταλελειμένοι  σε κάποιο ίδρυμα ή άσυλο αναζητώντας τη συντροφιά κάποιου ανθρώπου βρίσκεται στην ίδια κατάσταση . Όμως αληθινά μόνοι είναι αυτοί που βρίσκονται σε κάποιο νοσοκομείο , σε ένα κρεβάτι παλεύοντας για τη ζωή τους και η μόνη τους ευχή είναι να καταφέρουν να βγουν υγιείς ,δυνατοί και να απολαύσουν νέες χαρούμενες στιγμές του νέου έτους αφήνοντας πίσω οτιδήποτε τους ταλαιπώρησε.

Έτσι συμπερασματικά κάθε φορά που κάποιος νιώσει μόνος ας προσπαθήσει να δει δίπλα του αν κάποιος  τον χρειάζεται προσφέροντας του οποιαδήποτε βοήθεια όπως ένα ζεστό φαγητό , ένα ζεστό ρούχο στον άστεγο της γειτονιάς του. Τα Χριστούγεννα δεν είναι καλλιστεία και ανταγωνισμός για το ποια θα έχει το καλύτερο φόρεμα και την καλύτερη κόμμωση. Στις μέρες μας η αγάπη και η ανθρωπιά πρέπει να υπάρχουν στο λεξιλόγιο όλων μας. Ας είμαστε πιο ευγενικοί , ας μιλήσουμε πιο γλυκά σε ανθρώπους που εκείνη την μέρα αντί να το γιορτάζουν δουλεύουν προκειμένου να έχουμε εμείς ό,τι χρειαζόμαστε την ημέρα του ρεβεγιόν. Τις ημέρες αυτές υπάρχουν κάποια άτομα στη ζωή του καθένα ξεχωριστά που δεν μπόρεσαν για τους δικούς τους λόγους να παρευρίσκονται στο τραπέζι και δεν είναι παρά άλλοι από τον παππού και την γιαγιά που με ένα τηλεφώνημά μας θα τους αλλάζαμε όλη την διάθεση. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, άνθρωποι που νοιάζονται για τον συνάνθρωπο.

What do you think?

14 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Όσο ερχομασταν πιο κοντά, εκείνος προσπαθούσε να κρατήσει απόσταση.”

Ψtalk: “Γενικά σκέφτομαι θετικά, αλλά με γεμίζουν τύψεις τα αδέλφια μου”