in , , ,

Αδηφαγική Διαταραχή… «Καταβροχθίζοντας συναισθήματα»!


Τα πρότυπα ομορφιάς έχουν αλλάξει πολύ τις τελευταίες δεκαετίες και πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, κυρίως κορίτσια στην περίοδο της εφηβείας, αλλά και πολλές γυναίκες (τα ποσοστά των ανδρών είναι μικρότερα), ενδιαφέρονται ολοένα και περισσότερο για την εξωτερική τους εμφάνιση, παρά για την συνολική τους εικόνα (εσωτερικά και εξωτερικά!). Η ίδια η κοινωνία ασχολείται περισσότερο με το «φαίνεσθαι», παρά με την ουσία, δηλαδή το «είναι»!

Αν και γίνονται προσπάθειες προβολής και διαφορετικών προτύπων ομορφιάς και ένταξης τους στον χώρο της μόδας, είναι δύσκολο να ξεφύγουμε από τα κατάλοιπα που έχουν μείνει, σχετικά με την όψη του γυναικείου σώματος. Έτσι, δημιουργούνται εμμονικές τάσεις, διατροφικές διαταραχές όπως η ανορεξία, η βουλιμία, η συναισθηματική υπερφαγία. Φυσικά, εκτός από τα πρότυπα και την προβολή τους, εξίσου σημαντικός παράγοντας που συμβάλει στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών είναι το άγχος!

Πολλές φορές, μια διατροφική διαταραχή, κρύβει πίσω της τόσο συναισθηματικές, όσο και ψυχολογικές διαταραχές, διότι οι περισσότεροι άνθρωποι που συνηθίζουν να πνίγουν τα προβλήματα, τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους, συνειδητά ή ασυνείδητα ξεσπούν στο σώμα τους. Με αυτό τον τρόπο, καταφέρνουν να απομακρυνθούν για λίγο από σκέψεις που τους απασχολούν και τους επιβραδύνουν, αλλά και να αποφύγουν πολλά από τα συναισθήματα.

Η τροφή είναι βασικό στοιχείο μέσα στην καθημερινότητα του ανθρώπου, είναι το συστατικό που του δίνει ενέργεια για να λειτουργήσει. Συνήθως, υπάρχει η άποψη πως τρώμε γιατί βιώνουμε το αίσθημα της πείνας! Αυτό όμως δεν ισχύει απόλυτα! Σαφώς, είναι ο πρωταρχικός παράγοντας για να φάει κάποιος, αλλά πολλές φορές τρώμε για να γεμίσουμε τα συναισθηματικά μας κενά, γιατί είμαστε θυμωμένοι, αγχωμένοι, για να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας, γιατί είμαστε χαρούμενοι και για πολλούς άλλους λόγους.

Όποιος πέφτει στην παγίδα της αδηφαγικής-συναισθηματικής διατροφής, νομίζει πως με το φαγητό αποκολλάται από τα προβλήματα του, θεωρεί ότι η στιγμιαία ευχαρίστηση που αισθάνεται, τον βοηθά να ξεχάσει τα αισθήματα του. Η ειρωνεία εδώ βρίσκεται στο γεγονός, ότι για να βιώσεις ευχάριστα μια εμπειρία, πρέπει να βρίσκεσαι σε κατάσταση χαλαρής διάθεσης, αν είσαι σε ένταση δεν μπορείς να το απολαύσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με το φαγητό, διότι και το φαγητό αποτελεί είδος εμπειρίας.

Τα έντονα συναισθήματα, όπως ο θυμός, η θλίψη, το άγχος, η νευρικότητα, έχουν την ιδιότητα να κάνουν τον οργανισμό να νιώθει εντονότερη εξάντληση, πράγμα που οδηγεί σε υπερκατανάλωση τροφής. Λόγω των παραπάνω, το άτομο δεν είναι σε θέση να κατανοήσει πότε επέρχεται σε επίπεδα κορεσμού, οπότε γίνεται αναζήτηση όλο και περισσότερης τροφής, κυρίως υψηλής θερμιδικής αξίας. Η ζάχαρη, τα γλυκά δηλαδή, είναι από τις πρώτες επιλογές που θα αναζητήσει κανείς όταν βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση. Αυτό συμβαίνει διότι τα γλυκά αποτελούν «συνδυασμό υδατάνθρακα με λίπος, στοιχεία που αυξάνουν την παραγωγή ενδορφινών (ορμονών δηλαδή, που προσφέρουν στον οργανισμό την αναλγητική τους δράση, την χαρούμενη διάθεση, την αίσθηση ευφορίας)». 

«Κάτι αντίστοιχο με τις ενδορφίνες, προκαλείται στον οργανισμό ενός ατόμου που έχει μειωμένα επίπεδα σεροτονίνης, κι αυτό γιατί η έλλειψη της προκαλεί χαμηλή διάθεση και αίσθημα έντονης όρεξης. Και σ’ αυτή την περίπτωση το άτομο θα στραφεί προς την αναζήτηση γλυκών, προκειμένου να νιώσει καλύτερα! Σύμφωνα με έρευνες, έχει παρατηρηθεί πως τα άτομα που έχουν κλινικά διαγνωσθεί με κατάθλιψη, εμφανίζουν χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης.»

Το πρόβλημα με την συναισθηματική υπερφαγία, δεν είναι μονάχα η αυξομείωση των κιλών, αλλά κυρίως ο ψυχολογικός φαύλος κύκλος τον οποίο βιώνει το άτομο! Από τα άσχημα συναισθήματα που νιώθει και προσπαθεί να καταπνίξει, οδηγείται στην αναζήτηση τροφής και της ευφορίας που αυτή θα του προσφέρει εκείνη την στιγμή. Όμως, όταν τελειώσει αυτή η μικρή περίοδος ευφορίας, το άτομο μπαίνει σε μια κατάσταση τύψεων, ενοχών για την υπερκατανάλωση που έκανε. Και τότε για να αντιμετωπίσει τα νέα άσχημα συναισθήματα που βιώνει, ξαναπέφτει στην παγίδα της αδηφαγίας.

Σημαντικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής υπερφαγίας αποτελεί, ότι «συχνά τα άτομο δεν κατανοεί τις γεύσεις, ή δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για αυτές, αντιθέτως απλά τρώει γρήγορα και μεγάλες ποσότητες.» Ένα δεύτερο σημαντικό χαρακτηριστικό, είναι ότι «κάποια άτομα μπορούν να καταλάβουν ότι βρίσκονται σε πλήρες κορεσμό, αλλά είναι αδύνατον να σταματήσουν να τρώνε.» Από την άλλη πλευρά, όμως, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, υπάρχουν και άτομα που είναι αδύνατον να κατανοήσουν ότι είναι σε κορεσμό, όταν βρίσκονται σε επεισόδιο υπερφαγίας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

https://www.iatronet.gr/ygeia/psyxiki-ygeia/article/22636/synaisthimatiki-yperfagia-otan-to-psygeio-apo-filos-ginetai-exthros.html

https://miaridiatrofologos.gr/diatrofikes-diataraxes/

https://nutristeps.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CF%81/

https://www.sinaisthisi.gr/articles/psixikes-diataraxes/62-diatrofikes-diataraxes-min-afineis-to-fagito-na-se-troei.html

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

To Ψυχιατρείο Aλλιώς…(;)

Δέσμιοι των αναμνήσεών μας…