in , ,

Η Ψυχοθεραπεία στην Ελλάδα και τα Ταμπού


Κατά πόσο οικία είναι άραγε η διαδικασία της ψυχοθεραπείας στην Ελλάδα του 21ου αιώνα και κατά πόσο δεκτικοί οι Έλληνες στο ξεκίνημα μιας τέτοιας θεραπείας ,της θεραπείας της ψυχής; Θεωρείται ταμπου μέχρι και σήμερα ή μήπως έχει ξεπεραστεί κάτι τέτοιο;

Η αλήθεια είναι πως όσον αφορά την ψυχοθεραπεία και τα ταμπου γύρω απ’ αυτήν οι απόψεις διίστανται σίγουρα παγκοσμίως ,διότι είναι μία επιστήμη και όπως όλες οι επιστήμες κάνουν αισθητή τη παρουσία τους σε όλες τις χώρες ,και επειδή συνηθίζεται να υπάρχουν δύο ή και περισσότερες απόψεις γύρω από ένα θέμα ,έτσι και η επιστήμη της ψυχολογίας και κατ’ επέκταση η διαδικασίας της ψυχοθεραπείας προφανώς θα προβληματίζει μία μερίδα ανθρώπων ανεξαρτήτως χώρας. Θέλω να εστιάσουμε όμως στην Ελλάδα, γιατί είναι η χώρα που ζούμε και είναι καλό να διορθώνουμε οτιδήποτε μπορεί να μας πάει πίσω σαν κοινωνία, αλλά κυρίως γιατί η χώρα  πιθανών λόγο της παράδοσης μας ή εξαιτίας της εξέλιξης που με των πέρασμα των χρόνων έρχεται συνήθως από άλλες χώρες σε εμάς, έχει συνδεθεί δίκαια ή άδικα με αρκετά στερεότυπα και προκαταλήψεις, όπως για παράδειγμα την διαφορετικότητα στις διάφορες μορφές της, στις ερωτικές επιλογές των ανθρώπων όσον αφορά το φύλλο τους, στις γυναίκες σε συνάρτηση με την εργασία ,αλλά και στα θέματα ψυχικής υγείας.

Το ευχάριστο και ελπιδοφόρο είναι πως με το πέρασμα των χρόνων πολλά απ’ τα ταμπου εξασθενούν ,και η μισή ίσως μερίδα ανθρώπων τα έχουν ξεπεράσει ,μη κατακρίνοντας το καθετί καινούριο ,διαφορετικό ή άγνωστο . Από την μία λοιπόν είναι πραγματικά ενθαρρυντικό πως πλέον αρκετός κόσμος είναι περισσότερο θετικός στην ιδέα της ψυχοθεραπείας ,και στο να απευθυνθούν σε έναν ειδικό εφόσον νιώσουν πως έχουν κάποια δυσκολία. Η νεολαία παρατηρείται λίγο πιο προσιτή σε θέματα ψυχικής υγείας, με αρκετές εξαιρέσεις φυσικά που το θεωρούν κακό, όπως εξίσου και άνθρωποι κάθε ηλικίας μπορεί να είναι περισσότερο θετικοί από κάποιον πιο νέο άνθρωπο, απλά αρκετές προκαταλήψεις παρατηρούνται σε ορισμένα άτομα μεγαλύτερων ηλικιών πιο έντονα, κυρίως στις κλειστές κοινωνίες, ίσως γιατί έχουν μεγαλώσει με αυτές τις αρχές και τα στερεότυπα  και γι’ αυτό να τους  είναι πιο δύσκολο να αποδεχτούν οτιδήποτε καινούριο αλλά και πολύ πιθανόν να τους επηρεάζει  το ‘’τι θα πει ο κόσμος’’ για τις πεποιθήσεις τους.

Επιπλέον και στο κομμάτι της εργασίας σε συνάρτηση με την ψυχική υγεία η Ελλάδα έχει δρόμο μπροστά της, συγκεκριμένα στη χώρα μας ο εργοδότης πολύ δύσκολα θα κρατήσει έναν εργαζόμενο γνωρίζοντας πως έχει κάποιες ψυχολογικές δυσκολίες ακόμα και αν δεν επηρεάζουν την εργασία του αισθητά. Αντίθετα σε κάποιες χώρες  του εξωτερικού υπάρχει ειδική μέριμνα για τους εργαζομένους αυτούς , και δύσκολα μπορεί να τους απολύσει γι’ αυτόν τον λόγο ο εργοδότης τους, όπως επίσης βοηθάει κ τον εργαζόμενο του με όποιον τρόπο μπορεί , όπως δίνοντας κάποια άδεια αλλά και με τη βοήθεια που δίνει το κράτος , παρέχονται ειδικοί ψυχικής υγείας στις επιχειρήσεις. Ειδικότερα, σύμφωνα και με τον ψυχοθεραπευτή  κύριο Αγαπητό σε συνέντευξη που δόθηκε στο site ‘’LADYLIKE’’ ανέφερε  πως  , ’’η χώρα που λειτουργεί πρότυπα όσον αφορά στην προάσπιση της ψυχικής υγείας του ανθρώπινου δυναμικού είναι η Αμερική. Στις μεγάλες εταιρείες υπάρχουν 1-2 σύμβουλοι που διαχειρίζονται τις κρίσεις μεταξύ των υπαλλήλων, που σκύβουν πάνω από τα προβλήματά τους και που τους αντιμετωπίζουν.’’

Αξίζει να αναλυθεί στο σημείο αυτό πως ναι  σίγουρα  μιλάμε για προκαταλήψεις  που έχουν αρκετοί άνθρωποι στο κομμάτι της ψυχικής υγείας και ειδικότερα στην διαδικασία της ψυχοθεραπείας ,αλλά δεν έχει αναφερθεί ακόμη τι ακριβώς πιστεύουν και είναι τόσο αρνητικοί…. Συνήθως τέτοια άτομα θα ακούσουμε να λένε εκφράσεις όπως ‘’στους ψυχολόγους πηγαίνουν οι τρελοί ‘’, πως ‘’ δεν έχουν ανάγκη κανέναν ψυχολόγο έχουν τους φίλους τους για βοήθεια’’ και πως ’’οι ψυχολόγοι τρώνε τα λεφτά ’’.

Ξεκάθαρα η άποψη πως στους ψυχολόγους πηγαίνουν οι τρελοί είναι λανθασμένη, καταρχήν έχει σχέση και με το τι ορίζει ο καθένας ‘΄ τρελό ’’, που και πάλι κατά την γνώμη μου είναι λάθος και αυτό, γιατί οι άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια (πέρα από όσους θέλουν να βελτιωθούν και να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους, μη έχοντας κάποια πάθηση) έχουν κάποιες ψυχικές παθήσεις ήπιες ή και πιο σοβαρές, και αυτό δεν θα έπρεπε να θεωρείται κάτι το ‘’τρελό’’ ,αν σκεφτούμε μάλιστα πως αν έχουμε κάποια ενόχληση κάπου στο σώμα μας απευθυνόμαστε στον αντίστοιχο γιατρό παθολόγο ή οποιασδήποτε άλλης ειδικότητας, ώστε να μας κάνει καλά ,μάλιστα κάποιες φορές μπορεί να πάμε και προληπτικά στον γιατρό για να προλάβουμε ασθένειες… Το ίδιο ακριβώς αντίστοιχα ισχύει και στις ψυχικές παθήσεις ,απευθυνόμαστε στον ειδικό ψυχικής υγείας για να μας βοηθήσει να θεραπευτεί η ψυχή μας και γενικότερα να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή ίσως του εαυτού μας.

Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι όσοι μπαίνουν στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας είναι άτομα που θέλουν να βελτιωθούν ως άνθρωποι ,να γίνουν καλύτεροι για τους εαυτούς τους κυρίως και έπειτα για τους υπολοίπους, και να εξαλείψουν κάθε ψυχική ασθένεια, αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί θέλουν να κάνουν κάτι καλό για τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Μακάρι με το πέρασμα των χρόνων όσοι είναι διστακτικοί και δειλιάζουν ενώ θεωρούν πως το χρειάζονται να το σκεφτούν κάπως έτσι, νιώθοντας μόνο υπερηφάνεια για την απόφαση τους να απευθυνθούν σε ειδικό  και όχι φόβο για το τι θα πει ο κόσμος, που στην τελική ο κόσμος για το οτιδήποτε και αν κάνεις καλό ή κακό , θα έχει να πει και κάτι.

Όσον αφορά την άποψη πως υπάρχουν οι φίλοι οπότε δεν χρειάζεται βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο, ναι σίγουρα οι φίλοι θα είναι δίπλα μας να βοηθήσουν σε ο,τι χρειαστούμε, όμως είναι πολύ δύσκολο να είναι τελείως αντικειμενικοί, επικρατεί έντονα το συναίσθημα ,με την έννοια πως αρκετές φορές δεν θέλουν να μας στεναχωρήσουν, ή μπορεί να είναι και αμήχανη η θέση τους απέναντι μας για πολύ λεπτά ζητήματα που μπορεί να μας απασχολούν και γενικότερα μας αγαπάνε οπότε υπάρχει έντονο το στοιχείο της υποκειμενικότητας. Έτσι λοιπόν, οι φίλοι σίγουρα  μας στηρίζουν ,όμως πέρα από αυτό και σε συνδυασμό φυσικά με αυτό ο ειδικός θα είναι πλήρως αντικειμενικός γιατί δεν συνδέεται με κάποιον φιλικό ή οικογενειακό δεσμό μαζί μας ,επιπλέον βάση της εμπειρίας του πιθανών να έχει δει αρκετά αντίστοιχα περιστατικά ,ώστε να μας βοηθήσει με περισσότερη ευκολία στο όποιο αδιέξοδο.

Τέλος για το επιχείρημα που αναφέρει πως θέλουν να φάνε τα λεφτά των άλλων, αυτό μπορεί να το συναντήσουμε σε οποιοδήποτε επάγγελμα και κλάδο ,από εκεί και πέρα είναι στην κρίση μας να το αντιληφθούμε και να μην το επιτρέψουμε ,δεν κάνουμε κάτι εξάλλου με το ζόρι ,σταματάμε ο,τι δεν μας αρέσει.

Γενικότερα διακρίνουμε πάντως μία εξέλιξη στην χώρα μας, σε σχέση με παλαιότερα περισσότερος κόσμος είναι δεκτικός στα ψυχικά θέματα, απλά σε συνάρτηση με άλλες χώρες του εξωτερικού είμαστε στον τομέα αυτό πιο πίσω, μακάρι θα εξαλειφθούν τελείως τα ταμπου κάθε μορφής και να πάμε σαν κοινωνία πιο μπροστά. Όσον αφορά το παραπάνω θέμα ,αυτό που θα βοηθούσε σίγουρα είναι η προώθηση της ψυχικής υγείας στην χώρα μας και ειδικότερα στην εκπαίδευση ,με την ένταξη κάποιων σχετικών μαθημάτων ,σε συνδυασμό με ομιλίες από ειδικούς, ώστε να αναγνωριστεί ευρύτερα η έννοια της ψυχικής υγείας και της ψυχοθεραπείας από την νεανική κιόλας ηλικία.

Βιβλιογραφία:

https://www.ladylike.gr/wellness/pagkosmia-hmera-psyxikhs-ygeias-otan-h-doyleia-soy-xalaei-thn-psyxologia/

What do you think?

10 points
Upvote Downvote

Ψtalk: “Δεν ξέρω τι στάση να κρατήσω στο διαζύγιο των γονιών μου.”

Ψtalk: “Πώς μπορώ να διαχειριστώ τοξικούς συγγενείς όταν η οριοθέτηση δεν λειτουργεί;”