in , ,

ΤΟ «ΤΕΡΑΣ» ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΟΜΑΝΙΑΣ


Η εργασιομανία (workaholism) θεωρείτε μορφή εθισμού! Όπως στην περίπτωση του αλκοολισμού, τα άτομα είναι ανίκανα να αντισταθούν στην έντονη εσωτερική επιθυμία τους για το αλκοόλ, έτσι και οι εργασιομανείς δεν μπορούν να αντισταθούν στην εργασία τους, την οποία σκέφτονται συνεχώς, ακόμα και κατά τον προσωπικό/ελεύθερο τους χρόνο. Είναι σχεδόν «εμμονικοί» με τους στόχους που θέτουν, με τις επιδόσεις που έχουν και με τα timeline που τους αναθέτουν. Ακόμη, επιθυμούν συνεχώς να ανεβαίνουν επίπεδο, να γίνονται καλύτεροι, να αναλαμβάνουν ολοένα δυσκολότερα project και να ανεβαίνουν στην ιεραρχία. Αυτό που δεν αντέχουν καθόλου είναι η εργασιακή στασιμότητα.

Βασικά χαρακτηριστικά της εργασιομανίας αποτελούν η γρήγορη ομιλία, η ταυτόχρονη ενασχόληση με πολλές εργασίες, η ενασχόληση με την εργασία περισσότερες ώρες απ’ ότι ενδείκνυται, η συνεχής αναφορά στην δουλειά τους σε κάθε συζήτηση ακόμη και κατά τον ελεύθερο χρόνο, το συνεχές άγχος, η νευρικότητα όταν υπάρχουν περισπασμοί και εμπόδια στο δρόμο τους για την επιτυχία. Επίσης, η επιθυμία να ελέγχουν μόνοι τους κάθε τι, διότι θεωρούν πως οι υπόλοιποι κάνουν λάθη που οι ίδιοι μπορούν να αποφύγουν, αλλά και γιατί τους αγχώνει και τους εκνευρίζει να μην έχουν τον τελικό έλεγχο.

Αν τους έκανε κάποιος την ερώτηση με το παρακάτω δίλλημα: «Επειδή οι αρμοδιότητες σου είναι πάρα πολλές πλέον, προτιμάς να πάρεις αύξηση που θα είναι ανάλογη της εργασίας που προσφέρεις, ή να προσλάβουν ακόμη ένα άτομο για βοηθό σου και με αυτό τον τρόπο να ασχοληθείς με όσα πράγματα αναλογούν στην θέση εργασίας σου;». Χωρίς δισταγμό και χωρίς δεύτερες σκέψεις θα επέλεγαν την αύξηση, όχι γιατί θα είχαν ανάγκη τα επιπλέον χρήματα, αλλά γιατί δεν θέλουν κανέναν να μπερδεύεται στα πόδια τους, θέλουν να διαχειρίζονται τα πάντα μόνοι τους!

Η επίτευξη στόχων είναι το μοναδικό τους κίνητρο. Δεν θέλουν τίποτα λιγότερο από αυτό που έχουν οραματιστεί και αυτό που επιθυμούν διακαώς είναι η συνεχής επιβράβευση. Δεν είναι καθόλου εύκολο γι’ αυτούς να αντιληφθούν, ή πόσο μάλλον να πουν οι ίδιοι την λέξη «όχι», όταν τους αναθέτουν νέους στόχους και εργασίες, και ιδιαίτερα απεχθάνονται τις φράσεις «δεν μπορώ», «δεν πρόλαβα», «δεν τα κατάφερα». Αυτό συμβαίνει γιατί αποζητούν την προσοχή και επιδιώκουν να παίρνουν πάντα την επιβράβευση από τον προϊστάμενο τους, ενώ επιδιώκουν και να ξεχωρίζουν, με κάθε δυνατό τρόπο από τους συναδέλφους τους.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως: «οι εργασιομανείς είναι οι άνθρωποι που πραγματικά ζουν για να δουλεύουν. Κι εκεί είναι που χάνουν το νόημα!».

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εταιρείες δίνουν τα λεγόμενα bonus αποδοτικότητας που ανεβάζουν τον βασικό μισθό (που συνήθως προσφέρουν) και πολύ συχνά προωθούν τα άτομα με τις καλύτερες επιδόσεις αποδοτικότητας σε υψηλότερες ιεραρχικά θέσεις. Είναι ισχυρό κίνητρο, για να κάνει τα άτομα να σκέφτονται συνεχώς τρόπους να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο αποδοτικοί, να είναι οι καλύτεροι, να υπάρχει το δικό τους όνομα στην οθόνη που δείχνει τον υπάλληλο του μήνα (συνήθως που έχει πετύχει τις περισσότερες πωλήσεις!). Όλη αυτή η πίεση της απόδοσης, όλη αυτή η ανταγωνιστικότητα, οδηγούν όλο και περισσότερους ανθρώπους στην πόρτα της εργασιομανίας, χωρίς καν να το συνειδητοποιούν.

Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει, «έχει αποδειχθεί πως πολύ συχνά οι εργασιομανείς εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης, ή κριτήρια Ιδεοψυχαναγκαστικής Διαταραχής». Επομένως, είτε είχαν ψυχικές διαταραχές από πριν, τις οποίες προσπάθησαν να καλύψουν με την εμμονική προσήλωση στην εργασία τους, είτε η υπερβολή τους αυτή οδήγησε στο να τις αναπτύξουν. (Είναι μια άποψη η οποία δεν έχει απαντηθεί από τις έρευνες που έχουν γίνει μέχρι στιγμής).

Πιθανόν η προσκόλληση των ατόμων αυτών στα «ΠΡΕΠΕΙ», (πρέπει να γίνει!), ίσως να είναι το κομμάτι που συνδέεται με την ΙΔΨ διαταραχή, (τι πρέπει να γίνει, πότε πρέπει να γίνει, γιατί πρέπει να γίνει;!) και η ανακούφιση και η ικανοποίηση που θα νιώθουν όταν αυτό τελικά συμβεί! Γι’ αυτούς δεν είναι απλά μια πρόκληση, είναι μια ιδιαίτερη προσκόλληση, με την οποία έρχονται αντιμέτωποι. Όλα τα ανάγουν στο πρέπει, ακόμη κι όταν φαίνεται ότι υπερβάλουν, οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουν, γιατί δεν μπορούν να βάλουν όρια και συνεχίζουν ακατάπαυστα με αυτόν τον γνώμονα.

Από την άλλη πλευρά, όταν δεν καταφέρνουν να επιτύχουν τους στόχους που έχουν βάλει, (επειδή κάποιες φορές παρασύρονται από την τελειομανία και τον ναρκισσισμό τους και θέτουν ουτοπικούς στόχους!), κυριεύονται από αισθήματα απαισιοδοξίας, νιώθουν κενοί και αποτυχημένοι, ενώ χάνουν την διάθεση τους. Εξ’ αιτίας του άγχους που βιώνουν καθημερινά, είτε πετυχαίνουν τους στόχους τους, είτε όχι, εμφανίζουν διάφορα ψυχοσωματικά συμπτώματα, όπως ισχυρούς και συχνούς πονοκεφάλους, ημικρανίες, ναυτίες, ζαλάδες, τροφικές διαταραχές, αϋπνίες, κρίσεις πανικού, αίσθημα συνεχούς εξάντλησης, καρδιαγγειακά προβλήματα, αρτηριακή πίεση, ενώ πολλές φορές παθαίνουν εμφράγματα.

Μια ακόμη σημαντική παράμετρος της εργασιομανίας, είναι οι έντονες εκρήξεις θυμού που βιώνουν τα άτομα αυτά, τις οποίες όμως σπανίως παραδέχονται και αντιλαμβάνονται. Η πίεση που νιώθουν είναι τόσο έντονη, που επιρρίπτουν σε αυτή όλο το θυμό και την οργή που βιώνουν. Αυτές τις αντιδράσεις τους δυσκολεύονται να τις διαχειριστούν με αποτέλεσμα να ξεσπούν με διάφορους τρόπους, τόσο εντός, όσο και εκτός της δουλειάς τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/ergasia/epaggelmatiki-eksouthenosi/3485-eiste-ergasiomaneis-tha-boroyse-na-epireasei-tin-psyxiki-sas-ygeia.html

https://www.psychologo.gr/site/ergasia/ergasiomania-ena-fainomeno-se-eksarsi.html

https://www.online-therapy.gr/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1-%CE%AC%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%B7/%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1

https://www.therapia.gr/ergasiomania/

What do you think?

13 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Όλες μου οι σχέσεις διαρκούν λίγο. Φταίω εγώ;”

Ψtalk: “Nευριάζω εύκολα και κάνω ή λέω πράγματα που μετανιώνω αμέσως!”