in

Ψtalk: “Βγήκα απο μια σχέση 3 χρόνων, πολύ τοξική. Μου εχει αφήσει πολλές ανασφαλειες.”

Απαντά η Αλεξάνδρα Ριζεάκου, Ψυχολόγος

Βγηκα απο μια σχεση 3 χρόνων η οποια ηταν πολυ τοξικη και επηρέασε αρκετά την καθημερινότητα μου αυτα τα 3 χρόνια. Μου εχει αφήσει πολλές ανασφαλειες. Δεν ξερω αν μου προκάλεσε και κατάθλιψη καθως εχω ταυτιστεί με αρκετά από αυτά που εχω διαβάσει στη σελίδα σας για την κατάθλιψη. Προσπάθησα βεβαια να το δουλέψω μονη μου μιας και μπορεί να ηταν ιδεα μου γιατί πιστεύω δεν μπορείς να κρινεις απο μονος τετοιες καταστάσεις, μπορεί να κανω και λάθος.

Από τον/την:Γιώτα


Αγαπημένη μου Γιώτα,

Αρχικά να σε ευχαριστήσω εκ μέρους της σελίδας μας που μοιράζεσαι μαζί μας τον προσωπικό σου προβληματισμό και δίνεις κι εσύ μια αφορμή να συναντηθούμε μέσα από το κείμενο που θα δημιουργήσουμε οι δυο μας και με τους υπόλοιπους αναγνώστες. Κάθε μοίρασμα για εμένα είναι μια μοναδική ευκαιρία συνάντησης ανθρώπων και κάθε φορά νιώθω την ανάγκη να επισημάνω την ευγνωμοσύνη μου για την ευκαιρία που ο καθένας δίνει σε μια τέτοια συνάντηση μέσα από την ανοιχτότητα του αυθεντικού του εαυτού. Για να δούμε λοιπόν τι είναι αυτό ακριβώς που ο αυθεντικός σου εαυτός προσπαθεί να εκφράσει.

Μας λες ότι βγήκες από μία τριετή τοξική σχέση και αισθάνεσαι πως σου έχει αφήσει ανασφάλειες. Παράλληλα ανησυχείς μήπως σου έχει αφήσει και κατάθλιψη καθώς εντοπίζεις να ταυτίζεσαι με συμπτώματα αυτής της ψυχικής διαταραχής όπως τα βρίσκεις να περιγράφονται σε διάφορα κείμενα στη σελίδα μας. Καταλαβαίνω ότι παράλληλα αισθάνεσαι και πολύ μπερδεμένη με το τι ακριβώς σου συμβαίνει και πώς ακριβώς να το διαχειριστείς, οπότε ελπίζω να μπορέσω να σε ξεμπλοκάρω μέσα από την απάντησή μου.

Θα ξεκινήσω επισημαίνοντας ότι η κατάθλιψη αποτελεί μία ψυχική διαταραχή διάθεσης, η διάγνωση της οποίας γίνεται μόνο από έναν ψυχίατρο. Είναι μία πολυδιάστατη διαδικασία και περιλαμβάνει την αξιολόγηση της κλινικής εικόνας, των συμπτωμάτων, και της λειτουργικότητας ενός ανθρώπου και μόνο αν πληροί κανείς πολύ συγκεκριμένα κριτήρια μπορεί να διαγνωστεί με τη διαταραχή αυτή. Προφανώς λοιπόν όπως κι εσύ ορθά αναφέρεις και δεν μπορείς μόνη σου να γνωρίζεις ακριβώς αν αυτό που βιώνεις αυτήν την περίοδο θα μπορούσε να αφορά στη διαταραχή αυτή, ακόμα κι αν μοιάζει.

Επίσης Γιώτα μου θα ήθελα να επισημάνω πως συχνά πέφτουμε στην παγίδα να ταυτιζόμαστε με διάφορα που διαβάζουμε στο διαδίκτυο ψάχνοντας στοιχεία για να καταλάβουμε τι συμβαίνει με την υγεία μας (είτε σωματική-είτε ψυχική), με αποτέλεσμα να μπερδευόμαστε από το χάος της πληροφορίας που υπάρχει. Θέλει επομένως μεγάλη προσοχή μην από την πρόθεσή μας να ενημερωθούμε, εν τέλει μπερδευτούμε και οδηγηθούμε σε λάθος συμπεράσματα. Και αναφορικά με τις ψυχικές διαταραχές είναι ακόμη πιο εύκολο να μπερδευτούμε και να θεωρήσουμε πως αφού αναγνωρίζουμε αρκετά από τα συμπτώματα σε εμάς, άρα και πληρούμε τα κριτήρια της διάγνωσης. Και ο λόγος που αυτό συμβαίνει σε μεγαλύτερο βαθμό με τις ψυχικές διαταραχές σε σχέση με τις οργανικές, είναι επειδή αρκετά από τα συμπτώματα των ψυχικών διαταραχών είναι φυσιολογικές ανθρώπινες συμπεριφορές και καταστάσεις με τη διαφορά του ότι εμφανίζονται σε μη φυσιολογικά αυξημένο βαθμό. Σκέψου λοιπόν την κατάθλιψη όχι σαν κάτι μονοδιάστατο, αλλά σαν ένα φάσμα όπου όλοι βρισκόμαστε σε αυτό, αλλά όχι στα ίδια σημεία. Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται στα ακραία σημεία του φάσματος, τότε πλέον μιλάμε για διαταραχή. Ας σκεφτούμε ακόμη πιο συγκεκριμένα, έστω ότι η θλίψη είναι μία γαλάζια απόχρωση η οποία όσο πάει και σκουραίνει μέχρι που γίνεται πολύ έντονο βαθύ μπλε έως και μαύρο. Στο γαλάζιο βρισκόμαστε όλοι οι άνθρωποι, και ανά διαστήματα ανάλογα και με τα βιώματα της ζωής μας θα πάμε και στις πιο σκούρες αποχρώσεις, και θα αγγίξουμε και το βαθύ μπλε. Εσύ λοιπόν που βγήκες από μία μακροχρόνια συντροφική σχέση και μάλιστα τοξική ίσως αυτή την περίοδο να αγγίζεις τις βαθύτερες αποχρώσεις του φάσματος. Αν για αρκετό καιρό όμως μείνουμε στο βαθύ μπλε και στο μαύρο, χωρίς να μπορούμε να επιστρέψουμε τότε ενδεχομένως να έχουμε κατάθλιψη με την κλινική της σημασία. Άρα λοιπόν αν υποθέσουμε ότι βρίσκεσαι σε ένα βαθύ μπλε όπως είναι λογικό έπειτα από έναν χωρισμό, κι αρχίζεις να βυθίζεσαι ίσως λίγο περισσότερο τότε ίσως χρειάζεσαι έναν άνθρωπο να σου φωτίσει το δρόμο πίσω προς τη γαλάζια απόχρωση. Φυσικά και αναφέρομαι σε έναν εκπαιδευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας που θα μπορέσει να σε βοηθήσει όχι μόνο να μη βυθιστείς σε σκούρες αποχρώσεις, αλλά και πώς να μην φτάσεις ξανά εκεί. Κι αυτό το λέω με την έννοια μου όχι μόνο στην επεξεργασία κι ανακούφιση του χωρισμού σου και της θλίψης που σου έχει αφήσει, αλλά και στην γνωριμία σου με τον εαυτό σου ώστε από δω και πέρα να σχετίζεσαι ισότιμα κι όχι τοξικά με τους συντρόφους σου.

Εύχομαι να σε βοήθησα κάπως μέσα από τη μεταφορική γλώσσα που χρησιμοποίησα για να περιγράψω αυτό που εγώ αντιλαμβάνομαι ότι σου συμβαίνει βασισμένη στη δική σου περιγραφή, να καταλάβεις κι εσύ βαθύτερα εν τέλει αυτό που βιώνεις. Σου εύχομαι επίσης να ξεκινήσεις το όμορφο ταξίδι της προσωπικής ανάπτυξης γιατί ακούω ότι το έχεις πραγματικά ανάγκη τη δεδομένη χρονική στιγμή, και το μόνο βέβαιο είναι ότι σου αξίζει να έχεις έναν σύντροφο με τον οποίο να γνωρίσεις και να αγγίξεις όλες σου τις αποχρώσεις, ώστε ποτέ να μη χαθείς μέσα σε αυτές.

Να έχεις ένα όμορφο υπόλοιπο καλοκαιριού, και για ό, τι παραπάνω χρειαστείς είμαστε στη διάθεσή σου,

Αλεξάνδρα.

What do you think?

17 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Μήπως είσαι συναισθητικός;

Η Ψυχολογία των χρωμάτων