Ψtalk: “Πως μπορώ να ελέγξω το overthinking?”
Ψtalk: “Πως μπορώ να ελέγξω το overthinking?”

Ψtalk: “Πως μπορώ να ελέγξω το overthinking?”

Πως μπορώ να ελέγξω το overthinking?

Από τον/την: Μαρία


Αγαπητή Μαρία,

Σε ευχαριστούμε για την ερώτηση σου και ελπίζω το μήνυμα μου, να σε βοηθήσει.

Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό ήταν τα παρακάτω λόγια:

  • «τι θα γινόταν αν…»
  • «Σας ορκίζομαι κύριοι, ότι το να σκέφτεσαι υπερβολικά είναι μια αρρώστια, μια πραγματική ασθένεια.» Fyodor Dostoyevsky

Αρχικά, είναι βασικό να γνωρίζουμε πως υπεραναλύουμε και σκεφτόμαστε υπερβολικά επειδή φοβόμαστε ότι θα χάσουμε τον έλεγχο της ζωής και των καταστάσεων που μας περιβάλλουν. Ο φόβος των δυσάρεστων εξελίξεων, ή των απρόοπτων γεγονότων που δεν μπορούμε να προβλέψουμε ή να ελέγξουμε μας δημιουργούν την τάση να υπεραναλύουμε και να ταυτιζόμαστε με τα προβλήματα μας, δίνοντας τους τη δύναμη να μας ελέγχουν. (Έρευνες έχουν δείξει ότι η υπερανάλυση καταστάσεων απασχολεί το 73% των ατόμων ηλικίας 25-35 ετών και κατά κύριο λόγο τις γυναίκες.)

Η υπερβολική σκέψη είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει πτώση της ψυχικής υγείας ή να συνδεθεί και με ψυχολογικά προβλήματα, όπως η κατάθλιψη και το άγχος. Πολλές φορές ο εγκέφαλός μας θα προσπαθήσει να μας πείσει ότι αυτή η αναμάσηση των γεγονότων και σκέψεων είναι χρήσιμη. Ειδικότερα, υπάρχουν δύο μορφές υπερβολικής σκέψης:

-Η πρώτη είναι η αναμάσηση του παρελθόντος και η δεύτερη είναι η έντονη ανησυχία για το μέλλον.

-Η διαφορά ανάμεσα στην υπερβολική σκέψη, την επίλυση προβλήματος και τον αυτοστοχασμό είναι ότι η πρώτη μας οδηγεί στο να μένουμε σε πράγματα για τα οποία δεν έχουμε κανέναν έλεγχο.

Ποιο το αποτέλεσμα; Η εδραίωση αρνητικών και ανασταλτικών συναισθημάτων εντός μας, όπως η πίεση , το άγχος, το στρες, η ανασφάλεια. Απαραίτητο είναι λοιπόν να βάζουμε όρια στις επαναλαμβανόμενες αρνητικές μας σκέψεις και να γνωρίζουμε πότε πρέπει να σταματάμε, για πόσο και κάτω από ποιες συνθήκες, αυξάνοντας την επίγνωση μας στο παρόν. Ουσιαστικά τι κάνει ο ανθρώπινος νους; Αδυνατεί να εστιάσει στο παρόν και να το απολαύσει. «φυλακίζεται, πνίγεται», υπάρχει μεγάλη διαφορά για τον εγκέφαλο στο να σκέφτεσαι κάτι αρκετά και στο να σκέφτεσαι κάτι υπερβολικά.

Θα ήθελα να αναρωτηθείς τα εξής:

-«Γιατί το κάνω»; Κατανοώντας σε τι σε εξυπηρετεί δηλαδή η υπερανάλυση.

-Τι συμβαίνει αυτήν την περίοδο με εμένα και τη ζωή μου;

-Μήπως είναι ένα μοτίβο που έχω δει στο περιβάλλον μου και το αναπαράγω;

-Ποιόν φόβο προσπαθείς να ρυθμίσεις; τι σημαίνει αυτός ο φόβος για σένα;

-Μήπως ο φόβος σου είναι εδώ για να σου δείξει κάτι και όχι μόνο για να σε φυλακίσει;

-Ποια ανησυχία προσπαθείς να κατευνάσεις;

-Από τι προσπαθείς να σε αποσπάσεις;

-Από τι σε κρατάς απασχολημένη;

– Η ιστορία που συνεχίζεις να λες στον εαυτό σου σε κάνει δυνατή ή σε κρατά πίσω;

Συνήθως, οι ιστορίες που λέμε στον εαυτούς μας για το ποιοι είμαστε μας επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό. Μέσα σε αυτές τις ιστορίες υπάρχουν  περιοριστικές πεποιθήσεις και πράγματα που μας έχουν «φορεθεί» από άλλους μέσα στα χρόνια και εμείς τα πιστεύουμε ως αξιώματα. Για να ξεπεράσουμε τις περιοριστικές πεποιθήσεις, πρέπει πρώτα να τις προσδιορίσουμε. Μόλις αλλάξεις την ιστορία που παίζει στο μυαλό σου, θα αλλάξεις τη ζωή σου.

Σημαντικό να θυμάσαι: Το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει. Το μόνο που μπορείς να αλλάξεις είναι το νόημα που δίνεις σε αυτό. Το να εγκαταλείψεις το παρελθόν σημαίνει ότι δεν αφήνεις τα λάθη σου να ελέγχουν τις μελλοντικές σου αποφάσεις.

-Το να ζεις τη στιγμή είναι το κλειδί για να μάθεις πώς να σταματήσεις να σκέφτεσαι υπερβολικά.

Ανάπνευσε και εστίασε στη στιγμή:

– Τι ακούς και τι βλέπεις;

– Γιατί είσαι ευγνώμων; (Θα χρειαστεί εξάσκηση αλλά με τον καιρό θα λειτουργήσει).

-Αναγνώρισε τα συναισθήματά σου, εξέφρασε τα, προσδιόρισέ τα. Εσύ ελέγχεις τη ζωή σου, την πραγματικότητά σου.

-Ένας ακόμη τρόπος αντιμετώπισης της υπερβολικής σκέψης είναι να εντάξεις μέσα στη διάρκεια της μέρας  χρόνο για προβληματισμό. Ναι κι ομως! Σύμφωνα με ειδικούς, ο προγραμματισμός κάποιου χρονικού διαστήματος, «χρόνος σκέψης», μέσα στην μέρα για να ανησυχήσουμε και να σκεφτούμε ό,τι θέλουμε, θα συμβάλλει στο να είμαστε πιο παραγωγικοί και λιγότεροι αγχωμένοι.

Να θυμάσαι: η υπερανάλυση μας αποτρέπει από την δράση και μας απομακρύνει από τη λύση. Θα έχει σημασία σε ένα μήνα/ έξι μήνες/ ένα χρόνο; Αν η απάντηση είναι «Όχι» ή «Όχι και τόσο», τότε γιατί να το σκέφτεσαι τόσο πολύ;


Στείλε και εσύ τον δικό σου προβληματισμό ανώνυμα και λάβε απάντηση από ειδικό ψυχικής υγείας εδώ

ΚοινοποίησηFacebookLinkedIn
Γραμμένο από
Παναγοπούλου Ειρήνη, Κλινική Ψυχολόγος, MSc.
Συμμετοχή στη συζήτηση

Archives

Categories