in

Ψtalk: “‘Οταν σκέφτομαι τη συμπεριφορά που εισέπραξα από τους προηγούμενους ειδικούς ψυχικής υγείας κλαίω.”

Απαντά η Αλεξάνδρα Ριζεάκου, Ψυχολόγος

Γειά σας, πάσχω από διπολική τύπου 2 και εδώ και καιρό επισκεπτομουν μια ψυχίατρο και μια ψυχολόγο για αυτό το λόγο. Πλέον δεν πηγαίνω και άλλαξα ψυχίατρο διότι με αντιμετώπιζαν σαν παιδί. Επειδή είμαι φοιτήτρια και ζω με το εισόδημα των γονιών μου τους μίλησαν για την ασθένεια μου ενώ σε εμένα δεν ανέφεραν τίποτα. Για ένα μεγάλο διάστημα ένιωθα την ψυχολόγο μου να με κρίνει που δεν είμαι και η καλύτερη φοιτήτρια στις σπουδές μου, επειδή δεν είμαι από τις διαβαστερες φοιτήτριες και δυσκολεύομαι. Έτσι αισθάνομαι απόρριψη και ότι ενώ πήγαινα εκεί για τρία χρόνια δεν έγινε δουλειά με όσα ήθελα να πετύχω εγώ μέσα από την ψυχοθεραπεία. Το πρόβλημα είναι ότι εδώ και καιρό νιώθω πολύ πληγωμένη και φοβάμαι να πηγαίνω σε ειδικούς ψυχικής υγείας. Επισκέπτομαι μία ψυχίατρο αλλά όταν σκέφτομαι τη συμπεριφορά που εισέπραξα από τους προηγούμενους ειδικούς ψυχικής υγείας κλαίω. Πώς γίνεται να φύγει αυτό το συναίσθημα;

Από τον/την:Μαρία


Γλυκιά μου Μαρία,

Ευχαριστούμε πολύ που έγραψες σε εμάς και μοιράστηκες μαζί μας τη δική σου προσωπική ιστορία σε σχέση με την ψυχική σου υγεία. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που μέσα από το κείμενό σου θα μπορέσουμε να συνδεθούμε με τον εσωτερικό μας εαυτό και παράλληλα με εσένα. Εγώ τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο θα προσπαθήσω να σου δώσω πίσω μία δική μου αίσθηση από όσα μας έφερες, ελπίζοντας ότι θα σε αγγίξει κάπως διαφορετικά και θα σου δώσει μία φρέσκια ματιά ώστε να πας λίγο παρακάτω.

Μας λες λοιπόν ότι έχεις διαγνωστεί με διπολική διαταραχή, και συγκεκριμένα με τον τύπο ΙΙ. Θα ήθελα να κάνω μία παύση σε αυτό το σημείο πριν προχωρήσουμε στο κυρίως, για να ορίσω λίγο τη διπολική διαταραχή, ώστε να είναι κατανοητό το κείμενό μας στους αναγνώστες. Η διπολική είναι η ψυχική διαταραχή εκείνη κατά την οποία επισυμβαίνουν απότομες μεταπτώσεις της διάθεσης του ατόμου. Η διάθεση ταλαντεύεται ανάμεσα σε δύο αντίθετους πόλους, εκείνον της κατάθλιψης κι εκείνον της μανίας, ή υπό-μανίας στο δεύτερο τύπο με τον οποίο εκδηλώνεται η διαταραχή. Εκεί βρίσκεσαι εσύ, και κινείσαι ανάμεσα στους δύο αυτούς πόλους. Από τη μία καταθλιπτικά επεισόδια, από την άλλη φάσεις ήπιας μανίας.

Όπως φαίνεται ακολουθείς τον κατάλληλο δρόμο φροντίδας του εαυτού σου έχοντας επαφή τόσο με ψυχίατρο, ο οποίος σε φροντίζει με φαρμακευτικό τρόπο, αλλά και με ψυχολόγο, ώστε να σε φροντίζει ψυχοθεραπευτικά, μέσα από τη σχέση και τη γνωριμία με τον εαυτό σου.

Και πάμε τώρα να δούμε το κύριο μέρος της ιστορίας σου όπου μας λες ότι δεν είσαι ευχαριστημένη από την επαφή με τους δύο αυτούς ανθρώπους που ανέλαβαν να σε φροντίσουν. Ο ψυχίατρος σε αντιμετώπιζε ως παιδί, και καταλαβαίνω ότι δεν το λες αυτό με την έννοια της τρυφερότητας και της ευαισθησίας. Αισθάνομαι ότι με έναν τρόπο ένιωσες να σε μειώνει ή να σε προδίδει με τον να μοιράζεται με τους γονείς σου πληροφορίες για την ψυχική σου κατάσταση, τις οποίες είχε αποκρύψει από εσένα. Και ο λόγος είναι αν καταλαβαίνω καλά ότι δεν είσαι οικονομικά ανεξάρτητη. Παράλληλα, η ψυχολόγος αισθανόσουν να σε κρίνει για τις όχι και τόσο υψηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις σου.

Επομένως πλέον έχεις διακόψει με τον ψυχίατρο εκείνο, και ξεκίνησες να συνεργάζεσαι με έναν άλλον αλλά δυσκολεύεσαι να τον εμπιστευτείς λόγω της προηγούμενης δυσάρεστης εμπειρίας που είχες. Σε ψυχοθεραπευτικό επίπεδο, ακόμη δεν έχεις κάνει κάποιο βήμα να προσεγγίσεις έναν άλλο επαγγελματία. Αισθάνομαι εκεί έντονα την απογοήτευσή σου, σαν αυτά τα τρία χρόνια συνεργασίας που είχες με την ψυχολόγο εκείνη να πήγαν χαμένα, σαν να μοιάζει μάταιο να συνεχίσεις αυτού του είδους τη δουλειά με τον εαυτό σου. Και κάπως σε αισθάνομαι εγκλωβισμένη, ενώ θες να σε φροντίσεις είναι εκεί αυτή η τραυματική αίσθηση από την εμπειρία που είχες ως τώρα και πονά. Και με πονά κι εμένα αυτό διαβάζοντάς το, αλλά τον πόνο αυτόν τον παίρνει κάπως η ερώτηση που ακολουθεί με την οποία κλείνει το κείμενό σου και με συγκινεί πολύ θέλω να σου πω. Πώς γίνεται να φύγει αυτό το συναίσθημα? Κι αναρωτιέμαι τι κι αν ο «στόχος» μας δεν ήταν αυτός, να φύγει αυτό το συναίσθημα, ή μάλλον αυτά τα συναισθήματα πόνου, απογοήτευσης, ματαιότητας, προδοσίας, κι ό, τι άλλο είναι εκεί μαζί με αυτά μέσα στην ψυχή σου? Τι κι αν αυτό το συναίσθημα δεν χρειαζόταν να φύγει για να πας παρακάτω, να προσπαθήσεις ξανά, να κάνεις ένα βήμα τόσο όσο αντέχεις, και μετά ένα επόμενο? Τι κι αν αυτή η εμπειρία που κουβαλάς μαζί με αυτό το συναίσθημα που είναι εκεί δεν είναι πια εμπόδιο στο δρόμο σου, αλλά εφόδιο? Κι αν είναι ο χάρτης σου που θα σε βάλει στο δρόμο εκείνο που σου ταιριάζει? Ένας χάρτης που έχει μέσα πληροφορίες για τη Μαρία, για την ευαλωτότητα της, για το πώς έχει ανάγκη να αντιμετωπιστεί και να σχετιστεί, όχι σαν ένα παιδί που εξαρτάται από τους γονείς του οικονομικά, όχι σαν μία ασυνεπή φοιτήτρια, αλλά σαν ένα πρόσωπο που θέλει να σχετιστεί ισότιμα, ακόμη κι αν δεν είναι οικονομικά ανεξάρτητο, ακόμη κι αν μέσα του κρύβει ένα παιδί που χρειάζεται φροντίδα (όλοι κρύβουμε ένα τέτοιο παιδί!).

Θέλω να σου πω επίσης Μαρία μου ότι στα δικά μου μάτια τα συναισθήματά μας δεν είναι σήματα κινδύνου τα οποία χρειάζεται να φεύγουν για να ζούμε όπως θέλουμε κι όπως μας ταιριάζει. Τα συναισθήματά μας είναι ο τρόπος μας να βιώνουμε, είναι ο ενδιάμεσος χώρος ανάμεσα στον εσωτερικό μας εαυτό και στο περιβάλλον μας, είναι η ανθρώπινη φύση μας, το συστατικό της ύπαρξής μας. Η δύναμη να τα μετατρέπεις, να τα μετουσιώνεις, να ανακαλύπτεις νοήματα μέσα από αυτά είναι μία δύναμη που όλοι κρύβουμε μέσα μας κι είμαι σίγουρη ότι η δύναμη αυτή υπάρχει κάπου μέσα σου. Κι αφού είσαι ένα πρόσωπο που τα συναισθήματά σου τα βιώνεις έντονα, αισθάνομαι ότι αυτή η δύναμη σε εσένα είναι μεγαλύτερη. Κι εγώ σαν ειδικός ψυχικής υγείας και σαν πρόσωπο θα αισθανόμουν μεγάλη χαρά να σε συντροφεύσω στο να βρεις αυτή τη δύναμη μέσα σου και να μάθεις να τη χειρίζεσαι.

Μιας λοιπόν και απευθύνθηκες σε εμάς, θα ήθελα να σου προτείνω να κάνεις μία έρευνα στη σελίδα μας, να διαβάσεις δύο λόγια για τις διάφορες προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία και να δεις πώς στέκονται απέναντι στην ψυχική υγεία και δυσφορία. Θα πάρεις με αυτόν τον τρόπο μία παραπάνω πληροφόρηση και θα δεις ότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι σχέσης με τον θεραπευτή και τον εαυτό σου κατ επέκταση και ίσως μέσα από αυτή τη διαδικασία καταλάβεις καλύτερα τι ανάγκη έχεις από τη θεραπευτική διαδικασία και πώς σου ταιριάζει να λάβεις τη φροντίδα που χρειάζεσαι.

Ελπίζω να πέτυχα το στόχο μου και να σου έδωσα μία άλλη οπτική σε ό, τι μοιράστηκες, ικανή για να μπορέσεις να πας εκεί που θες με περισσότερη ελπίδα και λιγότερο φόβο! Για ό,τι παραπάνω χρειαστείς είμαστε στη διάθεσή σου!

What do you think?

19 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ύπνος: σημασία, μέθοδοι βελτίωσης, συχνές διαταραχές ύπνου

Κατάθλιψη στην παιδική και εφηβική ηλικία