in

Ψtalk: “Νιώθω πως δεν ανήκω σε αυτόν τον κόσμο. Δεν έχω καμία απολύτως φιλοδοξία”

Απαντά η Φένια Διακουμή, Ψυχολόγος

Νιώθω πως δεν ανήκω σε αυτόν τον κόσμο. Δεν έχω καμία απολύτως φιλοδοξία ή κάποιο επαγγελματικό όνειρο. Σε όποια σχολή και να πήγαινα δεν θα μου άρεσε. Νιώθω πως η ζωή μου είναι βαρετή και άδεια αν δεν είμαι ερωτευμένη με κάποιον. Το μόνο που με κάνει να νιώθω πως είμαι ζωντανή είναι το να είμαι κολλημένη με κάποιον. Έχω ερωτευτεί μια φορά μόνο στην ζωή μου και δεν πέρασα και τέλεια τις περισσότερες φορές όμως αυτό που ξέρω είναι ότι είναι το καλύτερο συναίσθημα. Όταν ερωτεύομαι παθαίνω εμμονή. Σοβαρή εμμονή. Έχω σκεφτεί να κάνω μέχρι και μάγια. Πρόσφατα άρχισα να θέλω κάποιον διαφορετικό από αυτόν που ήθελα εδώ και 4 χρόνια. Είμαστε ακόμα φίλοι προς το παρόν αλλά μόνο που τον είδα να μιλάει σε άλλες κοπέλες έβαλα τα κλάματα γιατί όταν θέλω κάποιον στο μυαλό μου αυτόματα μου ανήκει. Έχω σοβαρό πρόβλημα ζήλειας και κτητικότητας. Νιώθω πως στην ζωή μου το μόνο που μετράει είναι να με θέλει αυτός που θέλω. Να έχει εμμονή μαζί μου για την ακρίβεια. Να ζει για μένα και μακριά μου να υποφέρει. Δεν μου λείπει τίποτα στην ζωή μου. Ζω σε ένα όμορφο σπίτι σε μια πανέμορφη πόλη. Οι γονείς και οι φίλοι μου με αγαπούν και με προσέχουν. Είμαι όμορφη και υγιείς. Ό τι θέλω το έχω. Ντύνομαι όπως θέλω βάφομαι όπως θέλω. Και πάλι νιώθω πως κάτι λείπει. Το θέμα μαζί μου είναι ότι πάντα κάτι με στεναχωρεί και μου λείπει και ποτέ δεν ξέρω τι είναι. Έτσι είμαι από παιδί. Τον τελευταίο καιρό έχω γίνει υπερευαίσθητη και όλα με πληγώνουν. Ο μόνος λόγος που πηγαίνω σχολή είναι για να βλέπω αυτόν που μου αρέσει. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορώ να βρω κάτι που να μου αρέσει. Νιώθω πως κανένα επάγγελμα δεν μου ταιριάζει. Μακάρι να είχα ένα ταλέντο να γινόμουν κομμώτρια ή νυχού. Θέλω να τα παρατήσω όλα και να εξαφανιστώ με κάποιον που με αγαπά και τον αγαπώ. Να πάμε σε νησί και να ζούμε σε ένα χαμηλό σπίτι με μεγάλα παράθυρα. Και ένα τροχόσπιτο. Δεν θέλω να διαβάζω μόνο στην σκέψη με πιάνουν κλάματα. Είμαι πολύ τεμπέλα αντικειμενικά. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα όμως να ανταπεξέλθω σε κάποια δουλειά. Έχω πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Όλοι οι άνθρωποι στην ζωή μου πιστεύουν το αντίθετο επειδή ξέρω να προσποιούμαι.

Από την: Νατάσα


Αγαπητή Νατάσα,

θα θέλαμε να σε ευχαριστήσουμε πολύ για το θέμα που μοιράστηκες μαζί μας.

Τα λόγια σου είναι ξεκάθαρα, αληθινά και μαρτυρούν δύναμη. Έχεις κοιτάξει τον εαυτό σου, έχεις κάνει την αξιολόγησή σου, έχεις σταθεί απέναντι από όσα σε προβληματίζουν και τα έχεις παρατηρήσει. Έχεις ήδη κάνει τα πρώτα σημαντικά βήματα προς την αλλαγή και τη βελτίωση. Δεν γνωρίζω ακριβώς την ηλικία σου, από τα λεγόμενά σου καταλαβαίνω ότι είσαι αρκετά νέα. Αναφέρεις ότι δεν έχεις κάποιο επαγγελματικό όνειρο. Ωστόσο εκδηλώνεις μία πολύ ειλικρινή αγωνία που σχετίζεται με την επιθυμία σου να βρεις κάτι που σου αρέσει να κάνεις. Αυτό, συνήθως, δεν είναι στοιχείο της τεμπελιάς, που θεωρείς ότι σε χαρακτηρίζει. Είναι χαρακτηριστικό κάποιου που επιθυμεί να βρει κάτι που του ταιριάζει και τον ευχαριστεί έτσι ώστε να το ασκεί με συνέπεια. Δεν είναι αναγκαίο όλοι οι άνθρωποι να γνωρίζουμε ακριβώς με τι θέλουμε να ασχοληθούμε έως κάποια προκαθορισμένη περίοδο της ζωής μας. Πολλοί άνθρωποι καταλήγουν σε αυτό που τους ταιριάζει και αγαπούν να κάνουν έπειτα από αρκετές δοκιμές και αλλαγές εργασιακού περιβάλλοντος και αντικειμένου. Άλλοι, κουβαλούν μέσα τους για καιρό ένα όνειρο, κάνοντας παράλληλα και για συγκεκριμένους λόγους κάτι άλλο, και όταν πια νιώσουν έτοιμοι αφοσιώνονται στην υλοποίησή του. Κάποιοι ξεκινούν να κάνουν κάτι που δεν αγαπούν και στην πορεία μαθαίνουν να το κάνουν τόσο καλά που γίνεται το «ταλέντο τους».

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί προκειμένου να ανακαλύψει κανείς αυτό με το οποίο θέλει να ασχοληθεί. Η αρχή γίνεται με το που τεθεί ο στόχος. Και εσύ τον στόχο σου τον έχει θέσει, σε απασχολεί, σε προβληματίζει και για αυτό θα βρεις τις λύσεις που χρειάζεσαι. Κατευθύνεσαι ήδη προς τα εκεί. Είναι επίσης πολύ σημαντικό το ότι έχεις ένα υποστηρικτικό δίκτυο ανθρώπων που σε προσέχουν και σε αγαπούν. Και επειδή αυτό δεν είναι δεδομένο για κάθε άνθρωπο, αποτελεί άλλο ένα εφόδιό σου. Το να ανοίγουμε την καρδιά μας στους ανθρώπους μας εκφράζοντας τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας και αναζητώντας υποστήριξη, είναι μία πράξη αγάπης προς τον εαυτό μας. Με δύο λόγια, γνωρίζω τις δυνάμεις μου και τις αξιοποιώ προκειμένου να διεκδικήσω το καλύτερο δυνατό για εμένα. Με αγαπώ και με προσέχω.

Επιθυμείς να δώσεις και να λάβεις αγάπη και κάνεις όνειρα για το μέλλον σου με έναν άνθρωπο. Αυτό αντανακλά ανάγκη για δοτικότητα, αφοσίωση και φανερώνει έναν άνθρωπο που είναι πάνω από όλα  διατεθειμένος να μοιραστεί. Σίγουρα η «εμμονή» του έρωτα, όπως την χαρακτηρίζεις και αντιλαμβάνομαι τον λόγο, είναι από τα πιο όμορφα χαρακτηριστικά του, αλλά ταυτόχρονα είναι και κάτι που μπορεί να μας ταλαιπωρήσει καθώς το αντικείμενο του πόθου μας, συνήθως, μπαίνει σε απόλυτη προτεραιότητα με αποτέλεσμα να παραμελούμε τις δικές μας ανάγκες. Θα μπορούσαμε όμως να αξιοποιήσουμε την ζωντάνια που μας προσφέρει αυτό το υπέροχο συναίσθημα ή η προσμονή του, προς όφελός μας. Να μας απασχολεί η βελτίωση μας όπου πιστεύουμε ότι χρειάζεται. Να μας απασχολεί η ξεκούραση μας και η ανάσες μας όταν πιστεύουμε ότι χρειάζονται. Να μας απασχολεί και να μας αφορά ο εαυτός μας. Πολλοί άνθρωποι όταν αποκτούν μία θετική αυτοεικόνα, μέσα από την ειλικρινή και ανοιχτή επικοινωνία, με τη δημιουργία σαφών ορίων, μέσα από την διαδικασία της αυτοφροντίδας, με την ενασχόλησή τους με πράγματα και δραστηριότητες που τους εκφράζουν, αρχίζουν και βιώνουν τον έρωτα σαν “σύμμαχο”.

Υπάρχει δυνατότητα να δημιουργούμε παθιασμένες σχέσεις και παράλληλα να διατηρούμε την αυτοκυριαρχία μας και να κατευθυνόμαστε από τον εαυτό μας. Να βιώνουμε την έντονη πλευρά του έρωτα και παράλληλα να δείχνουμε αφοσίωση στους δικούς μας στόχους, στη δική μας σωματική και ψυχική υγεία, να φροντίζουμε για την προσωπική μας ευημερία σε όλα τα επίπεδα. Να αγαπάμε και να μας αγαπάμε. Το κλειδί  βρίσκεται στη αυτοεκτίμηση, που μπορεί να βελτιωθεί ανεξαρτήτως ηλικίας και φάσης ζωής. Όπως ανέφερα και στη αρχή, κρύβει πολύ θάρρος και δύναμη η διαδικασία της αυτοπαρατήρησης και εσύ την έχεις ήδη ξεκινήσει. Να θυμάσαι ότι υπάρχει πάντα η επιλογή της αναζήτησης βοήθειας από κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας ο οποίος θα μπορούσε να σε κατευθύνει στο κομμάτι ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης. Όλοι χρειαζόμαστε υποστήριξη σε αυτό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Είμαστε στη διάθεσή σου για οτιδήποτε χρειαστείς.


*Η στήλη Ψtalk έχει περισσότερο συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την Ψυχοθεραπεία ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο παρέμβασης.

Στείλε και εσύ τον δικό σου προβληματισμό ανώνυμα και λάβε απάντηση από ειδικό ψυχικής υγείας εδώ

What do you think?

16 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Οι γονείς μου δεν εγκρίνουν τον σύντροφό μου”

Απώλεια, Πένθος, Θρήνος και τρόποι αντιμετώπισης σε παιδιά και εφήβους.