in

Ψtalk: “Νιώθω ότι έχω χάσει τον εαυτό μου, νιώθω ανασφάλεια και χαμηλή αυτοεκτίμηση”

Απαντά η Σμαράγδα Βουτριά, Ψυχολόγος

Γειά σας, θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου μιας και δεν μπορώ να μιλήσω ανοιχτά πλέον σε κανέναν! Είμαι 23 χρονών. Νοιώθω ότι έχω χάσει τον εαυτό μου, νοιώθω ανασφάλεια και χαμηλή αυτοεκτίμηση, φοβάμαι να κάνω πράγματα και δεν μπορώ να χαρώ τίποτα πλέον. Δε μου αρέσει τίποτα πάνω μου, ξυπνάω και κοιμάμαι με τις ίδιες σκέψεις, ”είμαι κοντή”, ”δεν έχω ωραία χείλη”, ”δεν έχω το ιδανικό σώμα” και πάει λέγοντας. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ άλλο πια, παλεύω με διατροφικές διαταραχές και με περιόδους άγχους και κατάθλιψης. Πέρα από το να επισκεφτώ κάποιον ειδικό δεν ξέρω τι άλλο να κάνω, δεν ξέρω αν αυτό θα αλλάξει όλα αυτά που βλέπω πάνω μου… Δεν αντέχω άλλο να ζω με τόσο αγωνία και φόβο!!

Από την: Χριστίνα


 

Αγαπητή Χριστίνα,

σε ευχαριστούμε πολύ που αποφάσισες να μας εμπιστευτείς και να μοιραστείς μαζί μας τις σκέψεις σου, κατανοώντας ότι κάτι τέτοιο σε δυσκολεύει αυτή την περίοδο. Ελπίζω η απάντησή μου να λειτουργήσει βοηθητικά για σένα.

Η ηλικία που διανύεις είναι μια μεταβατική και ευαίσθητη αναπτυξιακή περίοδος, κατά την οποία όλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με ποικίλες προκλήσεις, όπως η διαδικασία της ανεξαρτητοποίησης, η ανησυχία για το μέλλον και για την επαγγελματική μας πορεία, η ανάγκη αποδοχής από τους άλλους, η σύναψη και διατήρηση σημαντικών διαπροσωπικών σχέσεων. Κάθε ηλικία αντιμετωπίζει διαφορετικές ανασφάλειες και προβληματισμούς. Έτσι και στη δεκαετία των 20, είναι κάτι που συμβαίνει ως μέρος της ανάπτυξής μας. Μάλιστα, η σημασία των αναπτυξιακών έργων αυτής της περιόδου συνέβαλλαν και στην ανάγκη δημιουργίας μιας νέας αναπτυξιακής φάσης, αυτή της αναδυόμενης ενηλικίωσης (νεαροί/ες ενήλικες περίπου 18-25 ετών) με δικά της διακριτά χαρακτηριστικά και αναπτυξιακούς στόχους. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τις τρέχουσες κοινωνικές συνθήκες -την πανδημία, την οικονομική/ενεργειακή κρίση και τον πόλεμο στην Ουκρανία- έχουν επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό την ψυχική μας υγεία σε όλα τα επίπεδα. Είναι έτσι απόλυτα φυσιολογικό και κατανοητό να νιώθουμε ότι έχουμε φτάσει στα όρια μας και να βιώνουμε μια έξαρση σε όλες αυτές τις ανησυχίες που συνήθως μας απασχολούν. Κάνοντας, μάλιστα, μια συζήτηση με άλλα νεαρά άτομα και συγκεκριμένα με νεαρές γυναίκες για τις ανασφάλειες τις οποίες βιώνεις, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν είσαι η μόνη και δεν είσαι μόνη!

Διαβάζοντας με προσοχή τους προβληματισμούς σου, νιώθω ότι βρίσκεσαι σε ένα αδιέξοδο και ότι σε ακολουθεί ένας φαύλος κύκλος αρνητικών σκέψεων και πεποιθήσεων, ο οποίος κατ΄ επέκταση συμβάλλει στην εμφάνιση δυσλειτουργικών συμπτωμάτων και επηρεάζει σημαντικά την καθημερινή σου λειτουργικότητα. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι η ανάγκη να κατανοήσουμε ότι πίσω από κάποιες συμπεριφορές μας κρύβονται δυσλειτουργικές σκέψεις και πεποιθήσεις που στέκονται εμπόδιο στην προσωπική μας ανάπτυξη. Εμείς κατανοώντας αυτές τις κρυφές σκέψεις πίσω από τα εμφανή προβλήματα θα είμαστε σε θέση και να τις αλλάξουμε. Συγκεκριμένα, αναφέρεις ότι βιώνεις καθημερινά δυσκολίες όπως υψηλά επίπεδα άγχους και στρες, συναισθήματα θλίψης και φόβου αλλά και μια δυσλειτουργική σχέση με το φαγητό. Τι κρύβεται όμως πίσω από τα συμπτώματα; Από τα λεγόμενά σου καταλαβαίνω ότι έχεις εντοπίσει και μόνη σου ότι έχεις χαμηλή αυτοεκτίμηση και κακή εικόνα σώματος. Όμως, αυτό που πιστεύω ότι έχεις ανάγκη να ακούσεις πιο ξεκάθαρα είναι οι σκέψεις που έχουν δημιουργήσει αυτές τις πεποιθήσεις: «Δεν πιστεύω στον εαυτό μου και τις δυνάμεις του», «Δεν είμαι αρκετή, δεν είμαι όπως περίμεναν οι άλλοι ότι θα είμαι», «Πρέπει να γίνω κάτι που δεν είμαι». Τι είναι αυτό που μας οδηγεί στην δημιουργία αυτών των σκέψεων για τον εαυτό μας και τελικά στην εδραίωσή τους ως σταθερές πεποιθήσεις; Τι με έχει κάνει να μην μου αρέσει ο εαυτός μου; Με ποιανού τα κριτήρια φτάνω στο συμπέρασμα ότι δεν έχω ωραία χείλη ή ότι δεν έχω το σωστό ύψος ή το ιδανικό σώμα;

Ζούμε στην εποχή των social media και είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την επίδραση που έχουν πάνω μας τα πρότυπα ομορφιάς που προβάλλονται κυρίως μέσα από το Instagram, το οποίο χρησιμοποιεί η πλειοψηφία των νέων. Πρόκειται για μη ρεαλιστικά πρότυπα εμφάνισης που δημιουργούν μη ρεαλιστικές προσδοκίες για την αυτοεικόνα μας και σε μια προσπάθεια να γίνουμε κοινωνικά αποδεκτοί, υιοθετούμε αυτά τα πρότυπα, αρνούμαστε την μοναδικότητά μας και τον εαυτό μας ώστε να μιμηθούμε το «ιδανικό». Με άλλα λόγια, δεν αποδέχομαι αυτό που είμαι, αλλά προσπαθώ να γίνω αυτό που πιστεύουν οι άλλοι ότι θα έπρεπε να είμαι. Ας αναλογιστούμε λοιπόν, πώς έχουν δημιουργηθεί αυτές οι σκέψεις; Ποιοι είναι οι παράγοντες που έχουν συμβάλλει στο να επαναλαμβάνονται και τελικά να μονιμοποιηθούν ως πεποιθήσεις για τον εαυτό μου;

Παρά τις αμφιβολίες που διακρίνω ότι έχεις χαίρομαι που εκφράζεις την πρόθεσή σου να αναζητήσεις βοήθεια από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας καθώς αυτό από μόνο του δείχνει ότι ήδη έχεις κάνει ένα βήμα για να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Κατανοώ την αβεβαιότητά σου να εμπιστευτείς τη θεραπευτική διαδικασία όμως αν δεν το δοκιμάσεις δεν θα μάθεις αν μπορεί να σε βοηθήσει. Επομένως, μια καλή ιδέα θα ήταν να απευθυνθείς σε κάποιο ψυχολόγο, ο οποίος πιθανώς ειδικεύεται στις διαταραχές διατροφής, το άγχος και γενικότερα την αλλαγή των δυσλειτουργικών σκέψεων. Θα μπορούσες επίσης, μια μέρα που νιώθεις πιο έτοιμη και πρόθυμη να μοιραστείς κάποιες σκέψεις σου με ένα άτομο εμπιστοσύνης, να του μιλήσεις για τις ανησυχίες σου. Πιστεύω ότι θα καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνη αλλά και ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης τέτοιων δυσκολιών. Μπορεί να ακούσεις κάτι που δεν το είχες καν σκεφτεί και το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει θεραπευτικά για σένα. Ένας τρόπος θα ήταν μέσα από το Instagram. Συγκεκριμένα, θα σου πρότεινα να εντοπίσεις και να κάνεις unfollow όλους εκείνους τους λογαριασμούς που σου προκαλούν ανασφάλεια για την εικόνα σου και επιδρούν αρνητικά στις σκέψεις και στα συναισθήματά σου. Από την άλλη, υπάρχουν όλο και περισσότεροι λογαριασμοί, οι οποίοι έχουν ως στόχο να απομυθοποιήσουν τις άπιαστες προσδοκίες μιας ιδανικής εμφάνισης και ταυτόχρονα να προβάλλουν αληθινά πραγματικές εικόνες από γυναικεία σώματα όπως ακριβώς είναι στην καθημερινή ζωή και όχι όπως είναι σε μια στιγμή μιας στημένης φωτογραφίας. Το γνωστό σε όλους Instagram VS Reality! Το να ακολουθήσεις τέτοια προφίλ είναι μια καλή και εύκολη κίνηση ώστε να εκτίθεσαι σε υγιή πρότυπα εμφάνισης και να συνειδητοποιήσεις ότι το κάθε σώμα είναι διαφορετικό, αλλάζει και είναι το ιδανικό για εμάς τους ίδιους. Ταυτόχρονα, θα μπορούσες να ακολουθήσεις και διάφορους διατροφολόγους, οι οποίοι, εναρμονισμένοι με τις τρέχουσες ανάγκες, έχουν εξειδικευτεί στην διαχείριση των δυσλειτουργικών σχέσεων με την τροφή, δίνουν χρήσιμες συμβουλές για την αποκατάστασή τους και προωθούν υγιείς διατροφικές συνήθειες.

Μια άλλη ιδέα που πιθανώς θα άξιζε να δοκιμάσεις είναι να κρατάς ένα σημειωματάριο στο οποίο θα καταγράφεις κάθε μέρα τα συναισθήματα και τις σκέψεις που σου δημιουργούνται. Για παράδειγμα, πώς ένιωσα με το σώμα μου σήμερα σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10; Τι αισθάνθηκα όταν με είδα στον καθρέφτη; Τι σκέφτηκα/ένιωσα όταν π.χ. κάποιος σχολίασε το ύψος μου; Χθες ένιωθα 4/10 με το σώμα μου. Σήμερα νιώθω 5/10, τι άλλαξε, τι με επηρέασε προς το καλύτερο; Θα μπορούσες επίσης, να καταγράψεις ποια χαρακτηριστικά σου αρέσουν πάνω σου. Παρ’ όλο που εκ πρώτης όψεως μπορεί να σου φαίνεται ότι δεν έχεις, αν κοιτάξεις καλύτερα και αποβάλλεις τη γνώμη των άλλων ως φίλτρο όταν κοιτάς τον εαυτό σου, θα τα δεις!

Να αγκαλιάζεις τον εαυτό σου, να τον εμπιστεύεσαι και να τον φροντίζεις όπως κανένας άλλος. Γιατί είναι ένας και μοναδικός, δεν υπάρχει κανένας ίδιος!

Σε ευχαριστώ πολύ για το μοίρασμά σου και ελπίζω πραγματικά η απάντησή μου να συμβάλλει θετικά με οποιονδήποτε τρόπο.


Η στήλη Ψtalk έχει περισσότερο συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την Ψυχοθεραπεία ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο παρέμβασης.

Στείλε και εσύ τον δικό σου προβληματισμό ανώνυμα και λάβε απάντηση από ειδικό ψυχικής υγείας εδώ

What do you think?

14 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος θα με αγαπήσει πραγματικά;

Διπολική Διαταραχή και Οικογένεια