in

Ψtalk: ”Νιώθω εγκλωβισμένη στο άγχος μου”

Απαντά η Ηλιάννα Πεσσάρη, Ψυχολόγος

Εγώ εδώ και πολλά χρόνια έχω πάρα πολύ άγχος, παθαίνω κρίσεις πανικού, αν κι όχι τόσο πλέον. Πριν λίγα χρόνια πήγα σε ψυχολόγο, για 2 χρόνια και με βοήθησε πολύ αλλα σταμάτησα λόγω πολλών υποχρεώσεων. Λόγω αυτού, δεν παθαίνω τόσες κρίσεις πανικού και μαθαίνω να τις διαχειρίζομαι. Η συγκεκριμένη ψυχολόγος μου είπε, ότι έχω ένα είδος αγχώδους διαταραχής. Παρ’όλα αυτά, έχω περάσει σχεδόν 3 χρόνια που σταμάτησα και δεν έχω την δυνατότητα, την οικονομική, να συνεχίσω. Νιώθω ότι βρίσκομαι εγκλωβισμένη στο άγχος μου κι ότι δεν θα ξεφύγω ποτέ από αυτό. Θα ήθελα να νιώσω ανάλαφρη και να μην τα σκέφτομαι όλα τόσο πολύ αλλά πλέον λειτουργεί αυτόματα το άγχος, η μια σκέψη να πυροδοτεί την άλλη… Νιώθω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό. Έχουν συμβεί διάφορα στην ζωή μου. Αν και θέλω να τα καταπολεμήσω, νιώθω ότι με γυρνάνε πίσω. Έχω κάνει σημαντικά βήματα μπροστά αλλά μερικά πάνε και πίσω… Ελπίζω να καταλαβαίνετε τί εννοώ σαν μια γενική εικόνα.

Από την: Μαρία Ερκ


Γεια σου Μαρία,

Ναι, από όσα γράφεις έχω μια γενική εικόνα.

Χαίρομαι που μαθαίνω ότι η εμπειρία σου στον ψυχολόγο και στην θεραπευτική δουλειά ήταν θετική για σένα. Το πιο σημαντικό στις κρίσεις πανικού είναι να μάθεις να τις διαχειρίζεσαι, να τις καταλαβαίνεις και να μην τις φοβάσαι.

Προσωπικά αποφεύγω να δώσω έναν όρο, όπως αγχώδης διαταραχή, γιατί πιστεύω ότι λίγο πολλοί όλοι οι άνθρωποι που αγχώνονται έχουν αγχώδη διαταραχή! Το θέμα δεν είναι να το ονομάσουμε και να μας ανησυχεί, όσο το να αναγνωρίσουμε την κατάσταση και να ακούσουμε τις ανάγκες μας.

Αυτό ακριβώς που περιγράφεις είναι το θέμα με το άγχος, αν δεν φροντίζουμε συστηματικά την αποφόρτιση μας – πράγμα που δεν είναι και εύκολο μέσα στους γρήγορους και πιεστικούς ρυθμούς της ζωής – τότε υπάρχει πιθανότητα αυτό να συσσωρεύεται και να μας κάνει να λειτουργούμε με άγχος καθημερινά ακόμα και στα μικρότερα πράγματα.

Βλέπω ότι ξέρεις ακριβώς πως θέλεις να νιώσεις, ανάλαφρη, πιο αυθόρμητη και με λιγότερες σκέψεις. Η αίσθηση που έχεις ότι δεν θα ξεφύγεις ποτέ από αυτό δείχνει ότι κάτι έχει υπερχειλίσει μέσα σου και σου ζητάει να το ακούσεις και να βοηθήσεις. Αυτό που οι περισσότεροι κάνουμε είναι να το βάζουμε στην άκρη, να το αποφεύγουμε ή ακόμα και να γινόμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας, απαιτώντας από αυτόν να λειτουργεί και να είναι πάντα καλά.

Αντίθετα, ο εαυτός μας αγωνιά, ανησυχεί και θέλει να ακουστεί. Θέλει να μας πει ότι υποφέρει, δυσκολεύεται. Θέλει την προσοχή και την φροντίδα μας.

Το ξέρω, ότι δεν είναι πάντα εύκολο να διαθέσουμε ένα χρηματικό πόσο, τον χρόνο μας και την δέσμευση μας στην διαδικασία της ψυχοθεραπείας, αλλά επίσης, έχω δει ότι συχνά όλα τα παραπάνω μπορεί να είναι και “δικαιολογίες”, με τις οποίες αποφεύγουμε να ακούσουμε τον εαυτό μας και να τον βάλουμε σε προτεραιότητα. Όπως συνηθίζω να λέω όταν κάτι το θέλουμε, θα βρούμε και τον τρόπο να το πραγματοποιήσουμε. Για μένα είναι σημαντικό να ακούσεις καλά τον εαυτό σου, την ανάγκη σου και αυτό που θέλει να σου πει και έπειτα να προσπαθήσεις να του δώσεις αυτό που χρειάζεται.

Είναι σημαντικό που έγραψες για να ζητήσεις βοήθεια. Σημαίνει ότι θες να σε στηρίξεις.

Για μένα η διαδικασία της ψυχοθεραπείας μπορεί να σε βοηθήσει ξανά, όπως έκανε και παλιότερα. Και μόνο να υπάρχει ένας χώρος όπου μπορείς να εκφράζεσαι και να σε ακούς είναι πολύ βοηθητικό. Η ψυχοθεραπεία δημιουργεί στη ζωή μας έναν χώρο όπου μπορούμε να είμαστε όπως είμαστε και να μοιραζόμαστε όλα όσα έχουμε μέσα μας σε ένα κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

Ίσως αξίζει να κάνεις μία έρευνα για να δεις ποια μορφή ψυχοθεραπείας θα μπορούσες να στηρίξεις για τον εαυτό σου αυτήν την περίοδο. Μπορεί να είναι επισκέψεις σε ψυχολόγο σε μία πιο αραιή βάση ή ακόμα και η συμμετοχή σου σε κάποια ομαδική ψυχοθεραπεία που συχνά είναι λίγο πιο οικονομική.

Όπως και να έχει, είναι σημαντικό να μην το παρακούσεις.

Πάντα η ζωή έχει πάνω και κάτω. Ποτέ δεν κατακτούμε τα πάντα. Συνεχώς αποκτάμε εφόδια που μας βοηθούν να προχωράμε αλλά συχνά η ζωή μας ξαναφέρνει αντιμέτωπους με δυσκολίες. Αποφεύγω να λέω πάω μπρος και πάω πίσω, αντίθετα προσπαθώ να το κοιτάω σαν μια φυσική διαδικασία της ίδιας της ζωής, η οποία είναι πάνω κάτω σαν καρδιογράφημα.

Ελπίζω να βρεις τον τρόπο να σε συνοδεύσεις σε όσα περνάς και να δώσεις αξία σε όλα όσα συμβαίνουν μέσα σου. Η ψυχοθεραπεία είναι μία επένδυση στον εαυτό σου, στην αυτοφροντίδα και στο ευ ζην.

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Πλησιάζοντας τα 30!

Η ψυχολογία του ρίσκου