in

Ψtalk: “Μέσα σε ένα χρόνο βγήκα από τοξική σχέση και ξαφνικά έχασα τον μπαμπά μου”

Απαντά η Μερόπη Μεφσούτ, Ψυχολόγος

Μέσα σε ένα χρόνο βγήκα από τοξική σχέση και μόλις άρχισα να βρίσκω τον εαυτό μου έχασα τον μπαμπά μου εντελώς ξαφνικά χωρίς κάποιο πρόβλημα υγείας. Η ζωή μερικές φορές σου παίζει άσχημα παιχνίδια και εκεί που λες πονάω σου δίνει μια και σε διαλύει. Ακόμα ψάχνω να βρω τη δύναμη που μου λένε όλοι ότι έχω.

Από την: Αθεράπευτα ρομαντική ψυχή


Αγαπητή Αθεράπευτα ρομαντική ψυχή,

καταλαβαίνω πως το τελευταίο διάστημα ήρθες αντιμέτωπη με πολλές και δύσκολες καταστάσεις. Αρχικά να σου ένα μπράβο που κατάφερες και βγήκες από αυτή την τοξική σχέση που από ότι μου λες σε έκανε να χάσεις τον εαυτό σου γιατί πολλές φορές ακόμα και αν αναγνωρίζουμε την τοξικότητα στη σχέση δεν είναι πάντα εύκολο να βγούμε από αυτή.

Η απώλεια ενός δικού μας ανθρώπου είναι πάντα οδυνηρή με όποιο τρόπο και αν συμβαίνει πόσο μάλλον όταν προκύπτει ξαφνικά χωρίς να είσαι προετοιμασμένη ή έστω υποψιασμένη πως ο ίδιος δεν είναι σε καλή κατάσταση. Θέλω εδώ να σου εκφράσω και τα θερμά μου συλλυπητήρια για την απώλεια του μπαμπά σου.

Ορισμένες φορές συμβαίνουν κάποια πράγματα στη ζωή τα οποία εκείνη την στιγμή δεν καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνουν και δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε. Είναι πολύ λογικό να νιώθεις όπως νιώθεις δεδομένου ότι έγιναν το ένα μετά το άλλο, χωρίς να προλάβεις να πάρεις μία ανάσα. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό σε τέτοιες στιγμές να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε νοιάζονται, σε φροντίζουν, πιστεύουν σε σένα και θα είναι εκεί για να σε στηρίξουν σε ό,τι χρειαστείς. Μπορεί τα λόγια να μην μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο που νιώθεις μέσα σου αλλά η στήριξή τους θα σε βοηθήσει και να ξεχαστείς, να ηρεμήσεις και σιγά σιγά να κλείσει η πληγή σου.

Το πένθος και η διαχείρισή του ως αντίδραση σε μία απώλεια η οποία μπορεί να είναι είτε φυσική απώλεια ενός ανθρώπου είτε απώλεια μιας σχέσης είναι πάντα μία ιδιαίτερη κατάσταση και δεν αντιδρούν σε αυτή όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο. Ειδικά η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και το πένθος που βιώνουμε είναι ιδιαίτερα έντονο και ψυχοπιεστικό, αλλά προκειμένου να επουλωθεί το τραύμα και να μπορέσουμε με το πέρασμα του χρόνου να μειώσουμε την ένταση του συναισθήματος αυτού είναι σημαντικό πρώτα να το βιώσουμε.

Γενικά έχει υποστηριχθεί πως υπάρχουν πέντε στάδια πένθους τα οποία μπορεί να περάσει κάποιος ούτως ώστε να φτάσει στην αποδοχή της κατάστασης και της συμφιλίωσης με την απώλεια χωρίς να σημαίνει ότι θα περάσει από όλα και με την ίδια σειρά. Αρχικά, μπορεί να βιώσει μία άρνηση της απώλειας, δεν μπορεί να δεχθεί πως του συνέβη και αμύνεται ψυχικά απέναντι στο πένθος. Έπειτα, υπάρχει το στάδιο του θυμού, όπου το άτομο εκφράζει θυμό απέναντι στον εαυτό του, τους άλλους, τη ζώη και κυριαρχούν σκέψεις όπως “Γιατί σε μένα; Είναι άδικο. Δεν υπάρχει Θεός”, και ούτω καθεξής. Μετά, στο στάδιο της διαπραγμάτευσης αρχίζει να σκέφτεται τι θα μπορούσε να κάνει για να το αποτρέψει, φτάνοντας στο στάδιο της θλίψης, όπου βιώνει την απώλεια και το αίσθημα της στεναχώριας που συνοδεύει τη σταδιακή συνειδητοποίησή της. Ώσπου, έρχεται και το στάδιο της αποδοχής, στο οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί να αλλάξει την κατάσταση, η απώλεια είναι πλέον υπαρκτή αλλά βλέπει πως η ζωή συνεχίζεται και προχωρά εξοικειωμένος και αποδεχόμενος την τρέχουσα συνθήκη.

Οπότε αγαπητή Αθεράπευτα ρομαντική ψυχή, θα σου πρότεινα να αναγνωρίσεις την σημαντικότητα και την δυσκολία των όσων πέρασες το τελευταίο διάστημα, να μην είσαι τόσο αυστηρή και σκληρή με τον εαυτό σου και να του δώσεις το χρόνο για να μπορέσει να ανθίσει και πάλι. Είναι ακόμη πολύ νωπές οι πληγές που σου έχουν αφήσει και οι δύο αυτές διαφορετικές μεν απώλειες δε και δεν μπορεί να σου πει ο οποιοσδήποτε πότε θα πρέπει να τις ξεπεράσεις. Προσπάθησε όσο μπορείς να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν και σε κάνουν να περνάς καλά, πέρασε χρόνο με τους αγαπημένους σου ανθρώπους των οποίων η στήριξη είναι πολύ πολύ σημαντική.

Τη δύναμη που σου λένε όλοι ότι έχεις είμαι σίγουρη πως την έχεις μέσα σου απλώς στην προκειμένη περίπτωση αυτή καλύπτεται λόγω όλων αυτών των αντιξοοτήτων. Θα βρεις και πάλι λοιπόν τη δύναμη που κρύβεις μέσα σου η οποία θα σε βοηθήσει να σταθείς στα πόδια σου εφοδιασμένη αυτή τη φορά αν θέλεις και από πολλά μαθήματα ζωής. Μπορεί σκληρά, αλλά μαθήματα. Αν μπορέσει κάποιος να διαχειριστεί τις αντιξοότητες και αξιοποιώντας τα αποθέματα ψυχικής ανθεκτικότητας που διαθέτει, τέτοιες καταστάσεις θα τον εξοπλίσουν με πολλά εργαλεία για την πορεία του και θα τον κάνει πιο δυνατό.

Ελπίζω τα λόγια μου να σε βοήθησαν και μην ξεχνάς πως είμαστε εδώ για οτιδήποτε χρειαστείς.


Η στήλη Ψtalk έχει περισσότερο συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την Ψυχοθεραπεία ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο παρέμβασης.

Στείλε και εσύ τον δικό σου προβληματισμό ανώνυμα και λάβε απάντηση από ειδικό ψυχικής υγείας εδώ

What do you think?

11 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

Αναπηρία: Ένα Κοινωνικό Φαινόμενο (the disability effect)