in

Ψtalk: “Έχω πάρει εδώ και κάποια χρόνια το δίπλωμα οδήγησης αλλά φοβάμαι να οδηγήσω”

Απαντά η Ειρήνη Σαρρή, Ψυχολόγος

 Έχω πάρει εδώ και κάποια χρόνια το δίπλωμα οδήγησης αλλά φοβάμαι να οδηγήσω. Το ξέρω ότι η εξάσκηση είναι η λύση στο θέμα μου κι ότι αν ξεκινήσω, με τον καιρό θα μου φύγει το άγχος. Όμως το θέμα είναι ότι φοβάμαι και δεν το παίρνω απόφαση να ξεκινήσω. Όσες φορές προσπάθησα, έβαλα τα κλάματα και σταμάτησα. Φοβάμαι ότι θα μου συμβεί κάτι το οποίο δεν θα μπορώ να διαχειριστώ, φοβάμαι μην τρακάρω και γενικότερα μην κάνω κάποιο μη αναστρέψιμο λάθος που μπορεί να μου κοστίσει πολύ ακριβά (πχ ατύχημα ή δυστύχημα). Ψάχνοντας στο παρελθόν μου έχω εντοπίσει κάτι που πιθανότατα να μου έχει πυροδοτήσει αυτή την φοβία. Είναι ότι η δουλειά του πατέρα μου είχε να κάνει με τέτοια συμβάντα (θανατηφόρα τροχαία) και επίσης κάποια στιγμή στην παιδική μου ηλικία είχαμε περάσει από έναν δρόμο που μόλις είχε συμβεί κάτι αντίστοιχο και ίσως αυτό με στιγμάτισε. Επίσης θεωρώ παίζει ρόλο και η χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχω. Πιστεύω ότι δεν θα τα καταφέρω να οδηγήσω ποτέ. Μερικές φορές πεισμώνω και λέω στο εαυτό μου ότι θα τα καταφέρω και ότι αφού μπορούν κι άλλοι άνθρωποι μπορώ και εγώ. Όμως στην πορεία το ξαναχάνω, απογοητεύομαι και σταματάω την όποια προσπάθεια. Τι μπορώ να κάνω; Είναι κάτι που με βασανίζει. Θέλω να νιώθω ανεξάρτητη κι όλο σταματάει και μου δημιουργεί κόμπλεξ κατωτερότητας.

Από την:Chara


Αγαπητή Chara,

Σε ευχαριστούμε για το μοίρασμά σου. Αντιλαμβάνομαι και κατανοώ τον φόβο σου και σίγουρα όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις που κυριαρχούν μέσα σου, σε δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο στο να πάρεις την απόφαση να βγεις στους δρόμους. Θέλω όμως να ξέρεις και να κατανοήσεις ότι αυτό που βιώνεις και με βάση τα αίτια που αναφέρεις ότι στο έχουν πυροδοτήσει όλο αυτό, είναι απόλυτα φυσιολογικό και δεν είσαι μόνη σε αυτό. Παρακάτω θα σου δώσω κάποιες συμβουλές που πιστεύω πως αν τις αξιοποιήσεις θα σε βοηθήσουν.

Ο φόβος της οδήγησης είναι κάτι υπαρκτό και κάτι από το οποίο υποφέρει πολύς κόσμος. Ο φόβος αυτός κατακλύζει σε έντονο βαθμό το άτομο, εμποδίζοντας το να χρησιμοποιήσει το αμάξι ακόμη και αν ο ίδιος δεν είναι ο οδηγός. Σαφώς η παιδική ηλικία μπορεί να αποτελέσει  ένας σημαντικός παράγoντας φόβων στην μετέπειτα ενήλικη ενήλικη ζωή πχ ( η δουλειά κάποιου γονέα ή συγγενή που να σχετίζεται, το άκουσμα ή η προβολή εικόνων, βίντεο, ταινιών με τροχαία, σκηνές συγκρούσεων και τραυματισμών, θανάτων, η απώλεια κάποιου κοντινού ανθρώπου από  αυτοκινητιστικό δυστύχημα κλπ), μπορεί να επηρεάσουν κατά πολύ τον βαθμό ευαισθησίας και επηρεασμού των ανθρώπων. Επιπλέον υπάρχει ο φόβος πρόκλησης ατυχήματος ή θανάτου τόσο από τους άλλους οδηγούς όσο και από εμάς τους ίδιους.

Η ύπαρξη χαμηλής αυτοεκτίμησης/ αυτοπεποίθησης μπορεί να συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην αναβολή και στην ανάληψη της ευθύνης της οδήγησης. Στην ουσία, το άτομο αυτοσαμποτάρει και αυτουπονομεύει το ‘’ΕΓΩ’’ του.

Ως αποτέλεσμα του φόβου το άτομο μπορεί να βιώνει συμπτώματα κρίσης πανικού στην ιδέα της οδήγησης, ιδιαίτερα αν βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου ( τρέμουλο, ζαλάδα, ιδρώτας, παράλογες σκέψεις, αύξηση καρδιακού ρυθμού, φόβος απώλειας ελέγχου), με αποτέλεσμα οι αρνητικές σκέψεις να γίνονται  μεγαλύτερες.

Αρχικά θέλω να διερωτηθείς αν η οδήγηση είναι κάτι που θες και επιθυμείς πραγματικά.  Αναφέρεις ότι θες να νιώθεις ανεξάρτητη, άρα έχεις συνδέσει την ανεξαρτησία με την οδήγηση;  Θεωρείς πως μόνο μέσα από την οδήγηση θα μπορέσεις να ανέβεις ψυχολογικά;

Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι για να βιώσεις τον συναίσθημα της ανεξαρτησίας και εκτίμησης του εαυτού σου ( πχ εργασία, σπίτι, επίτευξη στόχων, αυτοφροντίδα, δραστηριότητες κ.α)

Αυτό που θέλω να πω είναι μήπως στην ουσία πιέζεσαι και πιστεύεις ότι μόνο από την οδήγηση θα μπορέσεις να νιώσεις καλά και ανεξάρτητη. Ωστόσο ξανασκέψου το, καθώς μπορεί να μην είναι κάτι που θες πραγματικά.  Δεν χρειάζεται να γίνουν όλοι οδηγοί.

Συμβουλές για αντιμετώπιση του φόβου οδήγησης

Αρχικά χρειάζεται πολλή προσωπική & πνευματική δουλειά με τον εαυτό σου, αν θες πραγματικά να το ξεπεράσεις και να είσαι ψυχολογικά έτοιμη να ανταπεξέλθεις.

  • Μπορείς να απευθυνθείς στον παλιό σου δάσκαλο οδήγησης, ή σε κάποιον άλλον και να κάνεις μαθήματα ώστε να αρχίζεις να νιώθεις μεγαλύτερη άνεση και εξοικείωση
  • Μπορείς να ζητήσεις από κάποιον φίλο/η σου ή κάποιο άτομο το οποίο εμπιστεύεσαι, να έρχεται μαζί σου. Ένα άτομο με το οποίο θα νιώθεις άνετα και θα εκπέμπει ηρεμία ως συνοδηγός είναι μία εξίσου καλή λύση στο να αρχίζεις να νιώθεις καλύτερα
  • Θα μπορούσες να αποφύγεις ώρες αιχμής και να ξεκινήσεις να οδηγείς μικρές στην αρχή διαδρομές και σε γνωστά για εσένα μέρη. Ωστόσο μην το κάνεις  ως μόνιμη λύση καθώς θα μάθεις σε αυτό το μοτίβο οδήγησης, με αποτέλεσμα να πανικοβληθείς αν βρεθείς σε κάποιο άγνωστο μέρος ή με πολλή κίνηση.

Βέβαια το να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας θα σε βοηθούσε πολύ με το άγχος και το φόβο που αντιμετωπίζεις για την οδήγηση. Πιο συγκεκριμένα η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT)  θα σου φανεί πολύ χρήσιμη και αποτελεσματική. Ο θεραπευτής θα σε καθοδηγήσει στο να μάθεις να διαχειρίζεσαι το φόβο και τις αρνητικές σκέψεις που τον συνοδεύουν. Επιπλέον μέσα από ασκήσεις έκθεσης θα μπορέσεις να αναπτύξεις τις ικανότητες σου ως οδηγός και να μπορείς να αποπνέεις μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Η σταδιακή και επαναλαμβανόμενη έκθεση είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος στο να περιοριστεί ο φόβος και να μην φτάσει σε ανεξέλεγκτα στάδια.

Επιπρόσθετα θα σε βοηθήσει στο να μάθεις και να εφαρμόζεις την διαφραγματική αναπνοή κάθε φορά που νιώθεις ότι θα χάσεις τον έλεγχο, θα κατακλύζεσαι από αρνητικές σκέψεις ή θα βρίσκεσαι στα όρια κάποιας κρίσης πανικού/ άγχους.

Γενικότερα χρειάζεται να κάνεις ένα βήμα την φορά και αν είναι κάτι που το θες πολύ και πιστεύεις ότι θα νιώθεις καλά με αυτό, μην τα παρατήσεις.

Για οτιδήποτε χρειαστείς είμαστε εδώ να σε ακούσουμε.

What do you think?

24 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Φωτιές και εμπρησμός σε συνδυασμό με κλιματική αλλαγή! Τι σχέση έχει με την ψυχολογία;

Πέτυχες τον στόχο σου! Και τώρα τι;